Ο Βύρων Αλεξιάδης είναι ο γηραιότερος αθλητής της διοργάνωσης και ο παλαιότερος εν ενεργεία βετεράνος Ελληνας καλαθοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου του 1934 σε μια Θεσσαλονίκη πολύ διαφορετική από αυτή που ξέρουμε σήμερα (μόλις λίγα χρόνια πριν είχε αρχίσει να υπερτερεί αριθμητικά ο ελληνικός πληθυσμός), η οποία όμως πάντα είχε να επιδείξει έντονη αθλητική δραστηριότητα.

Ο Βύρων Αλεξιάδης σε ηλικία 16 ετών εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ομάδας του Ανατόλια και φοίτησε στο ομώνυμο αμερικάνικο σχολείο.

"Στο Ανατόλια αγωνίσθηκα μέχρι το 1973, ουδέποτε όμως σταμάτησα να αθλούμαι και να παίζω με τον σύλλογο βετεράνων", λέει στο "Goal" ο κ. Αλεξιάδης που μιλάει με καμάρι για τις επιδόσεις της ομάδας του:

"Το 1962 με προπονητή τον Βαγγέλη Τσιγαρίδα τερματίσαμε στην πρώτη θέση με ισοβαθμία, χάσαμε το πρωτάθλημα Ελλάδος στα μπαράζ που έγιναν στη ΧΑΝΘ από τον Παναθηναϊκό. Το 1964 το Ανατόλια έγινε η μοναδική ομάδα που κατάφερε να κερδίσει την ΑΕΚ μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Την ΑΕΚ του Τρόντζου, του Ζούπα και του Αμερικάνου. Εκεί να δείτε διαιτησίες και πώς μας αντιμετώπιζαν, εκεί να δείτε έδρες...".

Ο Βύρων Αλεξιάδης θυμάται με νοσταλγία την παλιά Θεσσαλονίκη: "Τη δεκαετία του 1960 είχαμε τρία μπασκετικά στέκια. Επί της οδού Τσιμισκή και τα τρία. Τα ζαχαροπλαστεία Πεταλούδα, Εκάλη και Κεφίρ. Εμείς του Ανατόλια συχνάζαμε στο Κεφίρ. Παίζαμε αντίπαλοι με Αρη, ΧΑΝΘ, ΠΑΟΚ, Αετό και το βράδυ όλοι μαζί, μια παρέα. Το μπάσκετ ήταν στη ζωή του Θεσσαλονικιού. Να δείτε πώς ξεχείλιζαν από κόσμο οι κερκίδες στη ΧΑΝΘ. Αυτή η πόλη έβγαλε όμως και μεγάλες προσωπικότητες, τον φίλο μου τον Φαίδωνα Ματθαίου, τον Τάκη Ταλιαδώρο, τον Ανέστη Πεταλίδη που τον είχαμε και προπονητή".

Πηγή: Goal