«Θα είναι το πρωτάθλημα των απόντων», επισημαίνουν συνάδελφοι, εδώ και αλλού. Δικαίως. Ο κατάλογος των παικτών που θα παρακολουθήσουν τους αγώνες από την τηλεόραση είναι μακρύς και περιλαμβάνει κάθε καρυδιάς καρύδι:

• Τραυματίες, όπως οι Ναβάρο, Γκασόλ, Γκαλινάρι, Καντέρ, Λόρμπεκ, Σχορτσανίτης.

• Κατάκοπους βετεράνους, όπως οι Νοβίτσκι, Κιριλένκο, Γιασικεβίτσιους, Χριάπα, Πλάνινιτς.

• Απρόθυμους, όπως οι Κάουν, Ντενγκ, Ιμπάκα, Νοά, Σεραφέν, Βούγιατσιτς, Ούντριχ, Μπιέντρινς, Μίροτιτς.

• Κομμένους από απόφαση προπονητή, όπως οι Σαβάνοβιτς, Μίλιτσιτς, Βελίτσκοβιτς, Τουντσερί.

Η εικόνα που φιλοτεχνείται μπροστά στα μάτια του ανυποψίαστου φιλάθλου, σε ό,τι αφορά τις πιθανότητες της Εθνικής μας, είναι παραπλανητική. Μπορεί να εμφανιστούν στο Ευρωμπάσκετ ομάδες ελλιπείς (Γαλλία, Σλοβενία, Ισπανία), ανανεωμένες (Γερμανία) ή και αποδεκατισμένες (Σερβία), αλλά οι περισσότερες από αυτές συσσωρεύονται στους υπόλοιπους Ομίλους και όχι στον ελληνικό.

Από τις πέντε ομάδες που θα ανταμώσουν με την Εθνική μας στο παραθαλάσσιο θέρετρο Κόπερ, μόνο η Ρωσία δικαιούται να παραπονεθεί για τις χτυπητές απουσίες της: Κιριλένκο, Κάουν, Χριάπα. Εστω και χωρίς αυτούς, όμως, θα εμφανιστεί ισχυρή, με πρωτοκλασάτους παίκτες από το ΝΒΑ (Σβεντ, Μαζγκόφ) και από τα ευρωπαϊκά γήπεδα (Φρίτζον, Μόνια κ.ά.). Η παραίτηση του Φώτη Κατσικάρη ήταν μάλλον ευοίωνο μαντάτο για την ελληνική ομάδα. Δεν έχουν προπονητή σαν αυτόν οι Ρώσοι.

Η Τουρκία θα εμφανιστεί σχεδόν πλήρης, εκτός αν αποφασίσει -όψιμα- η FIBA να πράξει το αυτονόητο, δηλαδή να θέσει σε καραντίνα τον ντοπαρισμένο αλλά σχεδόν ατιμώρητο από το ΝΒΑ Τούρκογλου, με βάση τον κώδικα της WADA. Θα λείψει από το προσκλητήριο του Τάνιεβιτς ο εγχειρισμένος Καντέρ της Γιούτα Τζαζ, αλλά θα δώσουν το "παρών" όλοι οι υπόλοιποι, με μπροστάρηδες τους βασικούς σε ομάδες του ΝΒΑ Ιλιάσοβα και Ασίκ.

Η Ιταλία του Σιμόνε Πιανιτζάνι δεν θα είναι η νερόβραστη ομάδα που καταποντίστηκε σε προηγούμενες διοργανώσεις, αφού ο «Αμερικανικός» άξονας Μπελινέλι - Μπαρνιάνι ενισχύθηκε από έναν ικανότατο πόιντ γκαρντ, τον Τράβις Ντίνερ, αλλά και το πολυεργαλείο Ντατόμε που μετακομίζει στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Ευτυχώς για την Εθνική μας, θα λείψει ο πολύς Ντανίλο Γκαλινάρι. Σημειώστε ότι το Κόπερ απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα Σλοβενίας - Ιταλίας και 30 από την Τεργέστη. Οι «ατζούρι» θα αισθάνονται σαν στο σπίτι τους.

Οσο για τις δύο ομάδες του Βορρά, ας φυλάξουμε προσεκτικά τα ρούχα μας πριν τις αποκηρύξουμε. Η Φινλανδία του Κοπόνεν και των πολλών αξιόλογων σουτέρ αποδείχθηκε εξαιρετικά επικίνδυνη το 2011, ενώ η Σουηδία του «Πίστον» Γερέμπκο είναι γεμάτη Αμερικανάκια και Αφρικανάκια και έχει το αβαντάζ του αιφνιδιασμού, αφού περιμένει την Εθνική μας στην πρεμιέρα, άγνωστη μεταξύ γνωστών.

Από τις έξι ομάδες του Ομίλου, θα πάνε στη Λιουμπλιάνα για τη β' φάση μόνο οι μισές, πάει να πει πρόωρος αποκλεισμός για μία από τις Ρωσία, Τουρκία, Ιταλία και (ο μη γένοιτο) Ελλάδα. Τις ελλείψεις της Ισπανίας, της Σερβίας ή της Γαλλίας μπορεί να τις εκμεταλλευτεί η Εθνική μας μόνο αν βρει αυτές τις ομάδες στον δρόμο της.

ΠΗΓΗ: SportDay

Μπάσκετ SPORTS