Η Ιταλία φέρνει μαζί της στο Ευρωμπάσκετ δυσοίωνη κληρονομιά συνεχόμενων αποτυχιών, αλλά η ενδεχομένως πλήρης Ιταλία του 2013 (με Μπαρνιάνι, Γκαλινάρι, Μπελινέλι, Ντίνερ, Χάκετ και προπονητή Πιανιτζάνι) θα ήταν πολύ σκληρό καρύδι, με πρόσθετο πλεονέκτημα το οικείο περιβάλλον της σχεδόν ιταλικής πόλης Κάπο Ντ'Ιστρια (σλοβενιστί, Κόπερ), δεκαπέντε χιλιόμετρα από την Τεργέστη. Η Τουρκία έχει υλικό για να νικήσει οποιονδήποτε οπουδήποτε εάν κάνουν «κλικ» τα αιχμηρά της μέρη, ενώ η Ρωσία κέρδισε μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και στο Ευρωμπάσκετ του 2011.
Συνέλαβα τον εαυτό μου να φοβάται τα χειρότερα, τον περασμένο Νοέμβριο. Μία από τις τέσσερις φιλόδοξες ομάδες του Ομίλου, τουλάχιστον μία, είναι καταδικασμένη να επιστρέψει στη βάση της πολύ νωρίς.
Επειτα, ξέσπασε φυλλοξήρα. Οι περισσότερες ομάδες έχασαν βασικά στελέχη, μηδέ της ελληνικής εξαιρουμένης. Ωστόσο, ήταν οι Ρώσοι αυτοί που αποδεκατίστηκαν: Κιριλένκο, Μαζγκόφ, Κάουν, Χριάπα και Βοροντσέβιτς θα δουν το Ευρωμπάσκετ -εάν δεν βρουν κάτι καλύτερο να κάνουν- από την τηλεόραση, όπως και ο ακριβοπληρωμένος Ομοσπονδιακός τους, Φώτης Κατσικάρης.
Δεν είναι όμως μικρότερη η τσεκουριά που χτύπησε τους Ιταλούς. Τους τραυματισμούς του Γκαλινάρι και του πολύτιμου Χάκετ διαδέχθηκε η ασθένεια που έβγαλε νοκ-άουτ τον Αντρέα Μπαρνιάνι. Δεν τον φοβάμαι πια τον φορτωμένο με μεγάλα ονόματα Ομιλο του Κόπερ. Μόνο ο κακός εαυτός της Εθνικής μας μου προκαλεί ανασφάλειες. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, οι Ρώσοι και οι Ιταλοί (αντιμέτωποι μεταξύ τους στην πρεμιέρα) θα δουν τις πλάτες των δικών μας. Δεν θα εκπλαγώ ιδιαίτερα αν δω ξανά τους αξιόλογους Φινλανδούς στον επόμενο γύρο. Το 2011 απέκλεισαν -με την ίδια σύνθεση- Κροάτες, Βόσνιους και Μαυροβούνιους.
Η αποψινή μονομαχία με τους Λιθουανούς θα είναι ένα θαυμάσιο τεστ για την ελληνική ομάδα, η οποία θα συναντήσει έναν αντίπαλο αήττητο και φορμαρισμένο. Τα προγνωστικά στο Διαδίκτυο θέλουν την παρέα του Γιόνας Καζλάουσκας στην τετράδα του Ευρωμπάσκετ, όπως και τους δικούς μας (μαζί με Ισπανία, Γαλλία).
Το αξιοπερίεργο είναι ότι η Λιθουανία έχει ομάδα παρομοίων προδιαγραφών με την ελληνική: υστερεί σε χειριστές της μπάλας (όπου ο Καλνιέτις είναι αβοήθητος), αλλά εμφανίζεται πολύ γεμάτη από τη θέση «3» και μέσα. Της λείπει ένας Σάρας, όσο λείπει από τη δική μας ομάδα ένας Διαμαντίδης! Αυτοί χρειάζονται κοφτερό μυαλό και ηγετική ικανότητα, εμείς περισσότερη προσήλωση στην άμυνα και την ομαδική δουλειά.
Θα τους συναντήσουμε ξανά, εφόσον κυλήσουν όλα δεξιά, στα νοκ-άουτ του Ευρωμπάσκετ. Ούτε καν στον δεύτερο γύρο. Μέχρι να ξεμπερδέψει με το Κάπο Ντ'Ιστρια, η Εθνική μας θα έχει να ασχολείται με Τούρκους, με Ιταλούς, με τα απομεινάρια της Ρωσίας και με τα εκλεκτά παιδιά της Σκανδιναβίας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έρχονται από τη Σλοβενία, οι Σουηδοί και οι Φινλανδοί θα κατεβάσουν αρκετό κόσμο στο Ευρωμπάσκετ! Ο Ομιλος του Κόπερ είναι, λένε, ο πιο δημοφιλής. Αγνωστο γιατί...

ΠΗΓΗ: Sday.gr