Αντρέα, χάσαμε! Χάσαμε, δεν καταστραφήκαμε κιόλας, αρκεί αυτή η ήττα από την Ιταλία να μην περάσει στο ντούκου και να αποβεί διδακτική για την εθνική ομάδα. Το `χει διαλαλήσει, άλλωστε, αυτό ο Ρίκι Πιτίνο, λέγοντας κάποτε πως «οι ήττες είναι σαν το λίπασμα, διότι ναι μεν βρωμάνε, αλλά κάνουν καλό»!

Μιας και το `φερε από την αρχή η κουβέντα στη βρώμα, αυτό ακριβώς είπε (με τα δικά του λόγια, αλλά με το ίδιο νόημα) και ο Τρινκιέρι: «Δεν πίστευα ερχόμενος εδώ ότι το μπλουζάκι μου θα μείνει καθαρό έως το τέλος. Περίμενα λίγο αίμα και μερικούς λεκέδες» δήλωσε αλληγορικά ο προπονητής της ελληνικής ομάδας, απλώς θα προτιμούσε τα ρούχα του να λερωθούν από κάποιον άλλο αντίπαλο και όχι από την Ιταλία (του) και από τον Πιανιτζιάνι, ο οποίος έντεκα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη της αναμέτρησης σήκωσε τα χέρια του ως Ρωμαίος αυτοκράτωρ εν μέσω της αποθέωσης των υπηκόων του.

Το «Ave Caesar, morituri te salutant», που κραύγαζαν οι πρόγονοι του Σιμόνε, του (απαράμιλλου) Μπελινέλι, του Ντατόμε και του Τζεντίλε, ηχεί περίεργα στα αυτιά μας: είχαμε καλομάθει με τις τρεις νίκες και η χθεσινή ήττα προσγειώνει ανώμαλα την Εθνική εν όψει τόσο του σημερινού αγώνα με τη Φινλανδία όσο και της συνέχειας του Ευρωμπάσκετ στη Λιουμπλιάνα.

Στη χώρα που αποκαθηλώνει, αποδομεί και απομυθοποιεί τους πάντες και τα πάντα εν μία νυκτί, η ήττα από την Ιταλία θα μπορούσε κιόλας να θεωρηθεί ως... εθνική προδοσία, που επισύρει εκτέλεση τα ξημερώματα στο Γουδή! Στην πραγματικότητα, όμως, η ήττα επισύρει τη βελτίωση στην άμυνα και δη στον τρόπο με τον οποίον ο Τρινκιέρι επέλεξε να αντιμετωπίσει τα pick `n' roll των Ιταλών.

Από τη στιγμή που η Εθνική προσπάθησε να αναχαιτίσει αυτό το παιχνίδι με αλλαγές και χωρίς τον Μπουρούση (που θυσιάστηκε στον βωμό των γρήγορων αντιδράσεων με τα τριάρια και τα τεσσάρια), θα έπρεπε να πιάσει τους «ατζούρι» από τον λαιμό, αλλά αυτό έμεινε στη σφαίρα του ευσεβούς πόθου. Αποτέλεσμα;

Η ομάδα η οποία ήρθε στο Κόπερ, χωρίς κανείς (Ιταλός) να την πιστεύει, παραμένει αήττητη και χθες εμφάνισε ένα ανεξάντλητο ρεπερτόριο στην επίθεση, σκοράροντας παντοιοτρόπως: με τρίποντα, στο ένας εναντίον ενός, από pick `n' roll, με διεισδύσεις, στο transition game κ.ο.κ. Πολύ διαβασμένοι και ψύχραιμοι οι Ιταλοί, σημάδεψαν τα κενά και τις αδυναμίες της ελληνικής άμυνας και «χτύπησαν» κατά το δοκούν.

Η Εθνική, προεξάρχοντος του (συναρπαστικού) Ζήση, κατάφερε να αντιδράσει και από το 51-61 να ισοφαρίσει σε 70-70, αλλά δεν μπόρεσε να θωρακίσει τα νώτα της στη νέα αντεπίθεση των Ιταλών και τους είδε μετά λύπης στον επίλογο να της παίρνουν το σκαλπ...

ΥΓ.1: Σήμερα είναι μια άλλη μέρα και η ελληνική ομάδα οφείλει ν' αφήσει στο ξενοδοχείο την απογοήτευση από τη χθεσινή ήττα και να αντιμετωπίσει τους Φινλανδούς από μηδενική βάση.Ασφαλώς θα θέλαμε να ταξιδέψουμε με προίκα τις δύο νίκες στη Λιουμπλιάνα, αλλά δεν ήλθε δα και η συντέλεια του κόσμου...

ΥΓ2.: Φυσιολογικώς εχόντων των πραγμάτων, την Πέμπτη το βράδυ η Εθνική θα αντιμετωπίσει τους ακατονόμαστους! Κόντρα στην Ισπανία θα έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εξαγνιστεί και να αφήσει πίσω της τα σύνδρομα μιας δεκαετίας...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS