Κακά τα ψέματα, αλλά τι τύχη θα μπορούσε να έχει μια ομάδα που «κατέβαινε» να παίξει ματς Ευρωλίγκας με οκτώ παίκτες; Μάλλον, καμία! Και αυτό φάνηκε στο παρκέ. Με «ζώνη» όλη την ώρα, χωρίς rotation, με έναν 18χρονο στο ρόστερ (Ντιόπ), έναν παίκτη (Χάμιλτον) που είχε τεθεί αρχής-εξαρχής νοκ άουτ και δύο βασικά ατού (Κελάτι, Σαν Εμετέριο) εκτός αγώνα, είχαν μετατρέψει την παρουσία της Κούτσα Λαμποράλ στην Κύπρο σε... ταξίδι αναψυχής.

Και στον Παναθηναϊκό το γνώριζαν αυτό. Ήξεραν ότι ήταν το φαβορί για τη νίκη, ήξεραν ότι μπορούσαν να πραγματοποιήσουν μια καλή εμφάνιση, ήξεραν ότι θα έχουν θερμή συμπαράσταση από 6.500 Κύπριους και απλά έπρεπε να το δείξουν εντός των τεσσάρων γραμμών. Άλλωστε το είχαν ανάγκη.

Οι δύο ήττες από Ολυμπιακό και Λιέτουβος Ρίτας στο ξεκίνημα της σεζόν είχαν προβληματίσει (αλλά ΔΕΝ είχαν ανησυχήσει) τους «πράσινους» οι οποίοι έψαχναν τη νίκη-βάλσαμο ενόψει της συνέχειας. Και η αναμέτρηση με τους Βάσκους προσφέρονταν «κουτί» για να «ξεμπουκώσουν» με βάση και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Για να λέμε τα πράγματα και με το όνομά τους, η Λαμποράλ ήταν για... λύπηση και το +21 ίσως και να αποδειχθεί χρήσιμο. Ποτέ δεν ξέρετε.

Αν και το ματς εξελίχθηκε σε πραγματική... παρωδία, ο Πεδουλάκης έχει να κρατήσει κάποια πράγματα, αλλά σίγουρα και να διορθώσει. Το πρώτο που «τίκαρε» στις σημειώσεις του είναι οι 31 ασίστ, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ στα χρονικά της Ευρωλίγκας! Για την ακρίβεια οι «πράσινοι» ισοφάρισαν την (εις διπλούν) επίδοση της Μακάμπι Τελ Αβίβ από τη σεζόν 2003-2004 (κόντρα σε... Παναθηναϊκό και Σκίπερ Μπολόνια) και έδωσαν επιπλέον ενδιαφέρον στο παιχνίδι.

Ο Παναθηναϊκός κατάφερε κάτι που δεν το έχει κάνει ούτε και απέναντι στις –λεγόμενες- μικρομεσαίες ομάδες του εγχώριου πρωταθλήματος με τις 31 τελικές πάσες. Φυσικά σε αυτό συνετέλεσε τα μέγιστα και η απίστευτη ευστοχία των παικτών στα τρίποντα με 18 εύστοχα σουτ σε 37 προσπάθειες! Άλλο πάλι και τούτο. Δεύτερη καλύτερη επίδοση στην Ευρωλίγκα μετά τα 19 τρίποντα που είχε πετύχει η Σιένα στο περσινό ματς με την Πρόκομ. Τώρα θα μου πείτε… «Θα έπαιζε έτσι ο Παναθηναϊκός, με τόσο ένταση και ενέργεια σε ένα ματς της Α1 που θα είχε κριθεί προ πολλού;»

Σαφέστατα και όχι. Σαφέστατα και θα είχε ρίξει ταχύτητα. Εξάλλου σε ένα τέτοιο παιχνίδι, ζήτημα θα ήταν αν στις εξέδρες του ΟΑΚΑ βρίσκονταν 2.500 φίλοι της ομάδας. Όμως η γιορτή που είχε στηθεί στην Κύπρο, το ενδιαφέρον που έδειξε ο κόσμος, ο τρόπος με τον οποίο αγκάλιασε τον Παναθηναϊκό, η συμπαράσταση που έδειξε από την αρχή έως το τέλος, δεν άφησαν αδιάφορους τους πρωταγωνιστές.

Οι παίκτες και ο προπονητής του Παναθηναϊκού σεβάστηκαν όλους όσους έσπευσαν να κλείσουν εισιτήριο από την πρώτη στιγμή και έπαιξαν ΚΑΙ γι' αυτούς. Μπορεί να ακουστεί τραβηγμένο, αλλά από ένα σημείο και μετά, όταν το ματς αποτελούσε τυπική διαδικασία, οι «πράσινοι» έπαιζαν ΚΥΡΙΩΣ γι' αυτούς. Και φυσικά αυτό τους τιμάει και μάλιστα με το παραπάνω, αφού με αυτόν τον τρόπο θέλησαν να τους ευχαριστήσουν για τη φιλοξενία τους. Πάω στοίχημα ότι ΔΕΝ ήταν όλοι φίλαθλοι των «πρασίνων» απλά γουστάραν να δουν μπάσκετ και μια μεγάλη ομάδα δια ζώσης. Σε μια διοργάνωση που δεν έχουν την τύχη και τη χαρά να δουν κάποιον δικό τους εκπρόσωπο.

Κάπως έτσι, λοιπόν, μετέτρεψαν το κλειστό «Τάσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία» σε… ΟΑΚΑ και ο Παναθηναϊκός έκανε απόσβεση της μίας αγωνιστικής (εκ των δύο) χωρίς ζημιά! Και θέλω να κάνω μια παρένθεση σε αυτό το σημείο. Μήπως (λέω μήπως), οι διοικήσεις του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού να το σκεφτούν σοβαρά και να δίνουν προγραμματισμένα ένα (έστω) ματς για την Ευρωλίγκα στην Κύπρο; Και φυσικά δεν αναφέρομαι απέναντι σε ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, η ΤΣΣΚΑ, η Φενέρ, αλλά απέναντι σε ομάδες από το τελευταίο γκρουπ δυναμικότητας. Ποιος πιστεύει ότι ο κόσμος που θα πάει στην Κύπρο θα είναι λιγότερος από αυτόν που θα πάει σε ΟΑΚΑ ή ΣΕΦ αντίστοιχα; Κλείνω την παρένθεση και συνεχίζω με τα του Παναθηναϊκού…

Το πρώτο πράγμα, λοιπόν, που θα κρατήσει ο Πεδουλάκης είναι οι 31 ασίστ και η γρήγορη κυκλοφορία στην περιφέρεια, απόρροια του εξαιρετικού passing game των «πρασίνων» στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Είπαμε. Σε αυτό συνετέλεσε η κούραση των παικτών της Κούτσα Λαμποράλ και η έλλειψη rotation από πλευράς Σκαριόλο. Εντάξει ο συγκεκριμένος προπονητής μπορεί να έκανε... «ομορφιές» στην Αρμάνι Μιλάνο, αλλά σε αυτό το ματς δεν μπορεί να του επιρρίψει κάποιος ευθύνες. Να είμαστε και δίκαιοι...

Από εκεί και πέρα ο Πεδουλάκης θα μπορούσε να σταθεί στα λίγα λάθη (8 στον αριθμό) που αναλογικά με τις τελικές πάσες, παραείναι... λίγα. Επίσης θα κρατήσει και τα υψηλά ποσοστά στα δίποντα (17/28 με 60,7%), τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν «πάρε-βάλε» σε Λάσμε, Γκιστ, Μπατίστ, Φώτση, οι οποίοι είχαν 12/17, ενώ όλοι οι υπόλοιποι 5/11! Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι πρέπει να προβληματίσουν οι 37 προσπάθειες που πήραν οι «πράσινοι» στα τρίποντα και ότι δεν είναι ορθολογικό για μια ομάδα να στηρίζεται σε τόσα πολλά μακρινά σουτ. Θα μπορούσε, αν τα σουτ δεν ήταν αμαρκάριστα και προϊόν ομαδικής δουλειάς. Όμως για έναν επαγγελματία μπασκετμπολίστα που σουτάρει καλά όπως ο Διαμαντίδης, ο Μπράμος ή ο Κάρι, το ελεύθερο τρίποντο είναι κάτι σαν... πέναλτι.

Και θέλω να σταθώ στον Αμερικανό, ο οποίος είναι το «κλειδί» και του φετινού Παναθηναϊκού. Ένας παίκτης απαραίτητος για τον τρόπο με τον οποίο παίζουν οι νταμπλούχοι. Μπορεί να πασάρει και να σουτάρει με τον ίδιο αποτελεσματικό τρόπο. Όταν δεν...τραβάει ο Κάρι, «κολλάει» σε μεγάλο βαθμό και η υπόλοιπη ομάδα. Μην ξεχνάμε ότι μόνο τυχαία δεν ήρθε μεσούσης της περσινής σεζόν στους «πράσινους» αφού ήταν ο παίκτης που ήθελε ο Πεδουλάκης από τη πρώτη στιγμή που ανέλαβε. Άσχετα αν στην πορεία προέκυψε ο... Κίτσεν. Αν ήταν και 5-6 χρόνια νεότερος, τώρα θα κάναμε λόγο για τον νέο Μπατίστ. Είναι από τις περιπτώσεις παικτών που μένουν στην αφάνεια μέχρι τη δύση της καριέρας τους, αν και αξίζουν κάτι παραπάνω...

Εν κατακλείδι. Ο Παναθηναϊκός πήρε αυτά που ήθελε στην Κύπρο. Νίκη με καλή εμφάνιση που θα τονώσουν στο έπακρο την ψυχολογία ενόψει της συνέχειας. Και για μένα, το μεγάλο τεστ θα είναι αυτό στο Βελιγράδι απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα. Ναι, μπορεί να έφυγε με το «διπλό» η Λοκομοτίβ Κούμπαν αλλά στη συγκεκριμένη έδρα, οι «πράσινοι» καλούνται να δείξουν –εκτός από την ποιότητα που είναι δεδομένη- και χαρακτήρα.

Πηγή: Sentragoal.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS