Β. Σκουντής: Who is... Agravanis?

Το ημερολόγιο έδειχνε 7 Μαρτίου του 2001, όταν ο Φέργκιουσον βλέποντας ξαφνικά ένα περίεργο όνομα γραμμένο πάνω στη φανέλα ενός άγνωστου ποδοσφαιριστή αναφώνησε «who is Giourkas?»...

... και μια τέτοια απορία θα (πρέπει να) είχε προχθές το βράδυ και ο Εργκίν Αταμάν!

Το εννοώ αυτό, διότι όση έκπληξη ένιωσε ο σερ Αλεξ όταν (εκείνο το βράδυ στο ΟΑΚΑ) ο Στράτος Αποστολάκης του εμφάνισε φάντη μπαστούνι κάποιον Γιούρκα, άλλο τόσο θα απόρησε και ο προπονητής της Γαλατάσαραϊ στη θέα κάποιου Αγραβάνη!

Δεν είχε αντιμετωπίσει κιόλας ο Ολυμπιακός την τουρκική ομάδα τις προάλλες στο «Rixos Cup» της Κωνσταντινούπολης, οπότε του Αταμάν θα του 'ρθε ταμπλάς στη θέα του νεαρού σέντερ, που από την εσχατιά του πάγκου βρέθηκε ξαφνικά πρώτο τραπέζι πίστα!

Για να μη μένουν κενά στην (ποδοσφαιρική) διήγηση, η έκπληξη του προπονητή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μεγάλωσε όταν ο «who is Giourkas?» άνοιξε κιόλας το σκορ με ένα άπιαστο σουτ (για να ισοφαρίσει σε 1-1 στις καθυστερήσεις του αγώνα ο Πολ Σκόουλς), αλλά κι ο Αγραβάνης δεν πήγε πίσω, διότι ήταν πενταδάτος, έπαιξε συνολικά 9 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα, έβαλε ένα καλάθι και κυρίως έκανε τέσσερα φάουλ!

Επιμένω στα τέσσερα φάουλ, διότι ο 19χρονος πάουερ φόργουορντ/σέντερ αφενός μεν λειτούργησε ως υποκατάστατο του Μπέγκιτς και αφετέρου απορρόφησε τους κραδασμούς τους οποίους θα δέχονταν ο Πέτγουεϊ, ο Ντάνστον και ο Σίμονς...

... χώρια που προϊούσης της βραδιάς και της... φθοράς του Ολυμπιακού , αυτά (τα τέσσερα φάουλ) μπορεί να απέβαιναν μοιραία!

Παρεμπιπτόντως -και όση σημασία παίζει μια τέτοια λεπτομέρεια- του Αγραβάνη ο Μπαρτζώκας δεν του είχε μαρτυρήσει ότι σχεδίαζε να τον βάλει από την αρχή και του το είπε φόρα παρτίδα στα αποδυτήρια, λίγη ώρα πριν από το τζάμπολ!

Δεν ξέρω εάν εκείνη τη στιγμή, του 19χρονου παίκτη, του έφυγαν τα... τσίσα από την έκπληξη ή από τον φόβο, αλλά όση ώρα έμεινε στο παρκέ, έδειξε ότι το Α του επωνύμου του είναι όντως στερητικό!

Το ότι ο Αγραβάνης είναι άφοβος και ατρόμητος ο Μπαρτζώκας το γνωρίζει από την πρώτη στιγμή που του έδωσε τη φανέλα (με το Νο 16) των πρωταθλητών Ευρώπης, προσθέτοντας ακόμη έναν νεοσύλλεκτο στο παιζομάζωμα, το οποίο εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια στον Πειραιά...

Ειδικώς αυτό το χάρισμα του Δημήτρη, ο προπονητής του Ολυμπιακού το γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον, διότι τον πρόλαβε στο Μαρούσι και λίγο έλειψε να τον ξανασυναντήσει και στον Πανιώνιο, αλλά (ο Μπαρτζώκας) έφυγε τις μέρες που ο νεαρός παίκτης κατηφόριζε από τα νέα προάστια προς τη Νέα Σμύρνη...

Σε κάθε περίπτωση, τώρα του πέταξε ένα πολύ πιο μεγάλο γάντι και -με όσο ρίσκο ενέχει ένα τέτοιο τόλμημα- προσδοκούσε ότι θα το πιάσει στον αέρα!

Η ιστορία του γεννημένου στις 20 Δεκεμβρίου του 1994 και εορτάζοντος σήμερα Δημήτρη είναι τυπική: όπως ο ίδιος έχει διηγηθεί, όταν ήταν εννέα χρονών ο πατέρας του κουβάλησε στο σπίτι μια μπασκέτα που έγινε αμέσως το αγαπημένο παιχνίδι του, για να εξελιχθεί αργότερα στο χόμπι και να καταλήξει στο επάγγελμά του!

Οπως συνήθως συμβαίνει στα μεταγραφικά νταραβέρια των δυο ομάδων (βλέπε Περπέρογλου, Καββαδάς), ο Αγραβάνης εξελίχθηκε στα μέσα του περασμένου Αυγούστου σε αντικείμενο παλινωδίας, αλλά και φασαρίας ανάμεσα στον Πανιώνιο και στον Ολυμπιακό...

... μάλιστα κάποια στιγμή ο πατέρας του προσφέρθηκε να βάλει από την τσέπη του τα 25.000 ευρώ για να καλυφθεί η διαφορά!

Οπως και με τον (συμπαίκτη του στην Εθνική Νέων) Ιωάννη Παπαπέτρου ο Ολυμπιακός δεν έκανε ξεπέτα, αλλά υπέγραψε ένα πενταετές συμβόλαιο μακράς πνοής και μεγάλης προοπτικής και ήδη δρέπει τους πρώτους άγουρους, αλλά θρεπτικούς καρπούς του.

Με ύψος 2,08 μ. ο Αγραβάνης παίζει στις θέσεις «4» και «5», διαθέτει καλό σουτ, αρέσκεται στις διεισδύσεις και ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των παικτών που χαρακτηρίζονται «αρουραίοι των γυμναστηρίων»!

Σοβαρολογώ, διότι, όπως μαθαίνω, δεν επαναπαύεται στο ύψος, στο ταλέντο και στο (πολυετές) συμβόλαιό του, αλλά δουλεύει σκληρά για να δυναμώσει το κορμί του, για να χειρίζεται με επιδεξιότητα το αριστερό χέρι του και να βελτιώσει την πάσα του.

Μέχρι στιγμής ο Αγραβάνης έχει περάσει απ' όλες τις εθνικές ομάδες, αισιοδοξώντας ότι προσεχώς θα πάρει προαγωγή και στους άνδρες: το περασμένο καλοκαίρι είχε μέσο όρο 9,8 πόντους και 4,7 ριμπάουντ στο Ευρωμπάσκετ Νέων στο Ταλίν, ενώ στην αντίστοιχη διοργάνωση των Εφήβων, το 2012 στο Βίλνιους , «έγραψε» 16,4 πόντους, 7,5 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ.

Πέρα από τα τεχνικά και τα στατιστικά χαρακτηριστικά του, ο Αγραβάνης, ο οποίος έχει ως πρότυπό του τον Ρώσο Αντρέι Κιριλένκο, δεν φοβάται να ανταποκριθεί σε καμιά πρόκληση και διαθέτει εγωισμό και θράσος που αποτελούν εκ των ων ουκ άνευ για να κάνει κάποιος καριέρα: δεν διστάζει να πάρει πρωτοβουλίες στο παιχνίδι του και όσο περνάει ο καιρός και ωριμάζει, αντιλαμβάνεται ότι είναι στο (χέρι του, αλλά κυρίως) στο μυαλό του να δικαιώσει τις μεγάλες προσδοκίες, να εξελιχθεί σε ένα τεσσάρι διεθνούς βεληνεκούς...

... και (για να μην ξεφύγω από το πνεύμα του προλόγου μου, σε σχέση με το προχθεσινό βάπτισμα του πυρός στην Ευρωλίγκα) να μην επιτρέπει σε κανέναν Αταμάν να αναρωτιέται «who is Agravanis?».

Πηγή: Goal