Εστω και με εμφάνιση - πισωγύρισμα ο Ολυμπιακός διατήρησε το αήττητο του, απέδειξε πως είναι σαν τους Γερμανούς που κερδίζουν πάντα στο ποδόσφαιρο και παράλληλα έκανε μια διδακτική νίκη από την οποία θα κερδίσει, εφόσον κρατήσει τα «στραβά».

Γιατί ναι, καλό είναι να κοιτάς πρώτα και πάνω απ' όλα το αποτέλεσμα, αλλά είναι δεδομένο πως υπάρχουν στοιχεία από το χθεσινό παιχνίδι που θα πρέπει να προβληματίσουν τον Μπαρτζώκα ενόψει της συνέχειας. Δεν επιτρέπεται για παράδειγμα, για μια ομάδα που έχει κατακτήσει δύο σερί ευρωπαϊκά τρόπαια, να δέχεται σερί 15-0 ή 25-5 αν προτιμάτε από την Μπάγερν και να βρίσκεται στο καναβάτσο μέσα στο ΣΕΦ.

Δεν επιτρέπεται επίσης σε παίκτες που είναι μπαρουτοκαπνισμένοι σε μεγάλα παιχνίδια, πολύ δυσκολότερα και κρίσιμα από το χθεσινό, να σουτάρουν με 4/11 βολές στα τελευταία δευτερόλεπτα, την ώρα που η μπάλα «ζυγίζει» περισσότερο από το κανονικό.

Είναι δεδομένο ότι ο Μπαρτζώκας θα προβληματιστεί και θα ψάξει να βρει την αιτία του κακού, αλλά παράλληλα έχει κι έναν καλό λόγο να χαμογελάει, κι αυτός δεν έχει να κάνει με το τελικό σκορ. Εχει να κάνει με την προσπάθειά του να αποτινάξει από τον Ολυμπιακό το πνεύμα και τη φιλοσοφία του «από τον Σπανούλη ξεκινούν και τελειώνουν όλα».

Η κίνησή του στο τελευταίο πεντάλεπτο απαιτεί κότσια και πάνω απ' όλα ξεκάθαρη φιλοσοφία, για την οποία ένας προπονητής είναι αποφασισμένος να την φτάσει μέχρι τέλους. Ηταν η στιγμή που ο Μπαρτζώκας χρειαζόταν να αλλάξει το μομέντουμ του αγώνα, είχαν προηγηθεί δύο άστοχες ελεύθερες βολές του αρχηγού και χωρίς κανέναν δισταγμό αποφάσισε να τον αποσύρει, αν και ο Ολυμπιακός βρισκόταν στο -5 με τον χρόνο να κυλάει εις βάρος του. Ηταν τόσο συνειδητή και ξεκάθαρη η σκέψη του που ακόμη κι όταν τραυματίστηκε ο Σλούκας, αρνήθηκε να επαναφέρει τον Σπανούλη, επέλεξε τον Μάντζαρη και δικαιώθηκε 100%.

Πολλοί θα πουν «μα το φυσιολογικό έκανε, αφού ο Σπανούλης δεν ήταν στα καλύτερά του», αλλά είναι πολύ δύσκολο την δεδομένη στιγμή να πάρεις αυτή την απόφαση, όταν πρόκειται για έναν από τους κορυφαίους, αν όχι τον κορυφαίο γκαρντ στην Ευρώπη, γνωρίζοντας πως είναι ικανός να αλλάξεις το μομέντουμ με μια πάσα, μ' ένα σουτ.

Είναι επιλογή ρίσκου κι όποιος την παίρνει θα πρέπει πρώτα απ' όλα να πιστεύει στον εαυτό του, να μην φοβάται τις συνέπειες και να είναι αποφασισμένος να στηρίξει την επιλογή μέχρι τέλους. Τι πιο εύκολο να επιλέξεις το «σιγουράκι», δηλαδή τον Σπανούλη στο παρκέ μέχρι τέλους, να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο απέναντι στους επικριτές σου και να απαντήσεις «μα είχα τον κορυφαίο στο παρκέ;». Το δύσκολο είναι να πας κόντρα στο ρεύμα, να ρισκάρεις κι εν τέλει να δικαιωθείς.

Το βέβαιο είναι ότι παιχνίδι με παιχνίδι ο Ολυμπιακός παύει να είναι ομάδα του ενός. Είναι η τέταρτη φορά φέτος που οι πρωταθλητές Ευρώπης επιστρέφουν ή «καθαρίζουν» με τον Σπανούλη στον πάγκο κι αυτό σίγουρα δεν μειώνει την αξία του V-Span, αλλά προσθέτει κύρος, αυτοπεποίθηση και σιγουριά στους υπόλοιπους. Ο Ολυμπιακός... ξεπλένει την μπουγάδα χωρίς τον αρχηγό του, τον απαλλάσει από το άγχος μέσα από τα νικηφόρα αποτελέσματα κι όταν αυτός θα είναι καλά, οι «ερυθρόλευκοι» θα 'χουν μάθει να νικούν με ή χωρίς αυτόν στο παρκέ.

Και μπορεί βεβαίως ο Ολυμπιακός να πορεύεται όπως αρμόζει σ' έναν πρωταθλητή Ευρώπης, αλλά αναμφισβήτητα η χθεσινή (31/10) βραδιά ανήκει σε άλλον... Ανήκει στον έναν και μοναδικό, τον κορυφαίο Ζέλικο Ομπράντοβιτς που επέστρεψε στην Ευρωλίγκα αποφασισμένος να πετύχει ό,τι δεν έχει πετύχει μια ολόκληρη χώρα εδώ και 20 χρόνια.

Είναι απίστευτο να βλέπεις μια ομάδα που μέχρι πέρυσι βολόδορνε κι έτρωγε 20άρες ανά την Ευρώπη, έχοντας ξοδέψει καμια 30αριά εκατομμύρια ευρώ, να σκυλιάζει στο παρκέ, να διεκδικεί κάθε μπάλα σαν να είναι η τελευταία κι εν τέλει να... καθαρίζει σαν αβγό, την Μπαρτσελόνα και κυρίως την ΤΣΣΚΑ! Με κάτι πιτσιρίκια τύπου Σιπάχι και Μεχμέτογλου, η Φενέρ κάνει πλάκα προς το παρόν και ανεξάρτητα με το τι θα καταφέρει στο τέλος, αυτή την στιγμή έχει χαρίσει την ελπίδα που τόσο είχε στερέψει στο τουρκικό μπάσκετ.

Το αλά «ποροπόπόμ» σύνθημα σε ρυθμούς τζαζ των φίλων της Φενέρμπαχτσε, το πανό που έγραφε «Τhe soldiers of Obradovic» και το χειροκρότημα και το χαμόγελο του ιδιοκτήτη της ομάδας με τη λήξη του χθεσινού αγώνα, καταδεικνύει πως οι Τούρκοι είναι αποφασισμένοι να χαρίσουν τη... μισή Πόλη στον μεγάλο «Ζοτς», αν καταφέρει αυτό που δεν έχει πετύχει κανείς άλλος στο παρελθόν.

Κι εδώ που τα λέμε αν καταφέρει ΚΑΙ αυτό, δηλαδή να οδηγήσει τη Φενέρ στην κορυφή ή σε πρώτη φάση να την πάει σε φάιναλ φορ, τότε ο επόμενος στόχος του θα πρέπει να είναι να κερδίζει παίζοντας με τέσσερις εναντίον πέντε!

Το «Ι did it my way» του Φρανκ Σινάντρα είναι από τα αγαπημένα του τραγούδια και λογικό είναι γιατί τον αντιπροσωπεύει πλήρως...

Πηγή: Sentragoal.gr