Την απάντηση θα τη δώσει ο χρόνος, αλλά η αλήθεια είναι πως οι μέχρι τώρα ενδείξεις δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές για όσους αισιοδοξούν πως ο Παναθηναϊκός θα... πατήσει ένα κουμπί και θα `ναι άλλη ομάδα στο Τοp-16.

Είναι εύκολο να πεις «έχει τους παίκτες και την προσωπικότητα για να το «γυρίσει»», αλλά από την άλλη θα πρέπει να έχεις πεισθεί πως η βελτίωση θα προέλθει από μια διαδικασία που παιχνίδι με το παιχνίδι θα βελτιώνει της αδυναμίες του. Και, κακά τα ψέματα, αυτή η διαδικασία δεν έχει καν ξεκινήσει για τους «πράσινους».

Μπορεί χθες στο ΟΑΚΑ να πέτυχαν τη σπουδαία νίκη με τον Ερυθρό Αστέρα και να πήραν την παράταση χρόνου που αναζητούσαν, αλλά η αλήθεια είναι πως η εικόνα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός δεν έχει διαφορά συγκριτικά με το πρώτο του παιχνίδι στη φετινή διοργάνωση.

Οι «πράσινοι» συνεχίζουν να είναι δύο χρόνους πίσω σε ταχύτητα, έχουν τα ίδια προβλήματα στην επίθεση, παίκτες-κλειδιά (π.χ. Μαυροκεφαλίδης, Λάσμε) δεν έχουν προσφέρει και οι νίκες ή οι ήττες είναι αποτέλεσμα ενός σουτ, μια καλής ενέργειες ή μιας έμπνευσης κάποιου παίκτη.

Αν κάτι μπορεί να κρατήσει ο Πεδουλάκης από τη χθεσινή αναμέτρηση είναι η εμφάνιση του Ραμέλ Κάρι που το τελευταίο διάστημα βρισκόταν με το ένα πόδι εντός και το άλλο πόδι εκτός ΟΑΚΑ.

Ο Αμερικανός ήταν ο πιο σταθερός παίκτης του Παναθηναϊκού, έδωσε πολύτιμες λύσεις και απέδειξε πως για να κριθεί χρειάζεται χρόνο και ρόλο. Είναι αλήθεια ότι ο Κάρι είχε απογοητεύσει με τις μέχρι τώρα εμφανίσεις του, αλλά έχω την αίσθηση πως δεν είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την εικόνα του.

Ενας παίκτης κρίνεται απ' αυτό που του ζητάς κι έχω την αίσθηση πως ο Κάρι περιφερόταν στο γήπεδο το τελευταίο δίμηνο, χωρίς να αντιλαμβάνεται κανείς ποια ήταν η αποστολή του στο παρκέ. Αναμφισβήτητα, δεν πρόκειται για έναν παίκτη που στα 34 του θα μάθει να δημιουργεί ή θα παίζει την άμυνα του θανάτου.

Είναι ένα παιδί με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, ένας σουτέρ-σκόρερ που θέλει χρόνο, ρόλο και εμπιστοσύνη για να κριθεί. Χθες ο Κάρι έπαιξε περισσότερο από 20 λεπτά, κι ως κλασικός παίκτης ψυχολογίας έπαιρνε τις προσπάθειες όσο έβλεπε την μπάλα να μπαίνει στο καλάθι.

Από κει και πέρα, ο Παναθηναϊκός επέμενε για πολλοστή φορά στα μακρινά σουτ, σε σημείο που ο Ερυθρός Αστέρας άφηνε με προκλητικό τρόπο τις προσπάθειες από τα 6,75 μ. Οι «πράσινοι» επιχείρησαν συνολικά 23 τρίποντα (σ.σ. τα περισσότερα ήταν ελεύθερα), αλλά η ανισορροπία φαίνεται από το γεγονός ότι επιχείρησαν μόλις 6 προσπάθειες από το «ζωγραφιστό» της ρακέτας.

Για μια ακόμη φορά ο Λάσμε δεν μπόρεσε να προσφέρει, ενώ ο Μπατίστ έκανε εξαιρετική δουλειά στο ξεκίνημα του αγώνα και ήταν αυτός που τραβώντας τον Μαριάνοβιτς μακριά από το καλάθι ανάγκασε τον Ράντονιτς να πάει σε αλλαγή πλάνου.　

FAKE SHOT

Η ενίσχυση με πλέι μέικερ κρίνεται απαραίτητη και θα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όσο πλησιάζει ο κρίσιμος ημιτελικός με τον Ολυμπιακό. Από σήμερα, με δεδομένη την πρόκριση, ο Πεδουλάκης θα «ψαχτεί» περισσότερο, αλλά οι λύσεις στην αγορά είναι πολύ περιορισμένες

Mελιτζανί... διπλό

Μπορεί ο ίδιος να γίνεται... μελιτζανί, όπως στην παραπάνω φωτογραφία από το χθεσινό παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ, μπορεί να... τρελαίνεται όταν ακούει για παραδόσεις και σερί, αλλά το 17-7 απέναντι στον Μεσίνα είναι... σκορ-ρεκόρ, όταν συζητάμε για τους δύο καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη. Η μέχρι τώρα επιτυχία των Τούρκων, με τρεις νίκες απέναντι στα δύο μεγάλα φαβορί (δύο επί της ΤΣΣΚΑ, μία επί της Μπαρτσελόνα), δεν είναι απλά επιτυχία, είναι θρίαμβος, αν σκεφθεί κανείς πως πρόκειται για μια ομάδα που χτίστηκε μόνο για να κατακτήσει το πρωτάθλημα Τουρκίας.

Ηρέμησε τους τρελούς

Η μεγάλη επιτυχία του Ομπράντοβιτς δεν είναι ότι κατάφερε να «παντρέψει» έμπειρους και «φρέσκους», αλλά ότι κατάφερε να κάνει... αρνάκια όλους αυτούς τους «τρελούς» που μαζεύτηκαν στη Φενέρ. Από τον Μπο ΜακΚάλεμπ, που ο «Ζοτς» του `στειλε μήνυμα πως «ή θα παίξεις μπάσκετ ή θα αποχωρήσεις», μέχρι τον Κλέιζα που επέστρεψε στην Ευρώπη, αλλά δείχνει πιο προσγειωμένος από ποτέ. Σκεφτείτε σ' αυτή την ομάδα να είχε προσθέσει και τον Μίλος Τεόντοσιτς...

Πηγή: Goal

 

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS