Και τώρα ποιο πρόσωπο του Ολυμπιακού να θεωρήσεις αληθινό; Αυτό που εμφάνισε για παράδειγμα στη Γερμανία, όταν έβαζε 105 πόντους στην Μπάγερν έχοντας τρεις σημαντικές απουσίες; Αυτό που παρουσίασε στο ΟΑΚΑ μένοντας στους 48 πόντους κόντρα στον Παναθηναϊκό ή το χθεσινό στη Βιτόρια που είχε 78 πόντους στο 30';

Ούτε οι ίδιοι μπορούν να απαντήσουν στο συγκεκριμένο ερώτημα, αλλά είναι βέβαιο πως αυτός ο Ολυμπιακός είναι ικανός να τρελάνει κόσμο με τα σκαμπανεβάσματά του. Γιατί ναι μεν είναι φυσιολογικό και το 'χουμε ξαναδεί στο παρελθόν μια ομάδα να παρουσιάζει καλό και κακό πρόσωπο, αλλά στην κακή της μέρα να πετυχαίνει 48 πόντους και στην καλή να αγγίζει τους 100, δεν είναι και το πλέον σύνηθες.

Η απαξιωτική απάντηση τύπου «έλα μωρέ, 100άρες βάζει σε ομαδούλες» δεν είναι αρκετή για να εξηγήσει μπασκετικά το φαινόμενο «Ολυμπιακός». Είναι δεδομένο πως υπάρχουν αντίπαλοι που ταιριάζουν περισσότερο ή λιγότερο στους «ερυθρόλευκους», αλλά δεν απαντώνται τα πάντα μ' αυτόν τον απλοϊκό τρόπο.

Το σίγουρο είναι πως οι πρωταθλητές Ευρώπως κατάθεσαν εγωισμό στο παρκέ, όπως οφείλουν να κάνουν όλες οι μεγάλες ομάδες όταν βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο. Ανεξάρτητα αν ταιριάζει ή δεν ταιριάζει ο αντίπαλος, ο Ολυμπιακός πάτησε στη Βιτόρια αποφασισμένος να βάλει ένα τέλος στον κάκιστο τελευταίο μήνα και βρήκε την ευκαιρία να το κάνει απέναντι σε μια Λαμποράλ που δεν έχει αρχή και τέλος, όπως οι περισσότερες ομάδες του Σκαριόλο τα τελευταία χρόνια.

Ταυτόχρονα, για πολλοστή φορά επιβεβαιώνεται πως ο παράγοντας «ψυχολογία» είναι το σημαντικότερο στοιχείο στον ομαδικό αθλητισμό και δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη από τα εκπληκτικά ποσοστά του Ολυμπιακού από τα 6,75μ. Μέχρι και τρίποντα με ταμπλό έβαζαν οι «ερυθρόλευκοι» κι αυτό είναι αποτέλεσμα της σιγουριάς που αισθάνονταν οι παίκτες του Μπαρτζώκα, βλέποντας το ένα τρίποντο να διαδέχεται το άλλο. Το 10/14 στη διάρκεια του παιχνιδιού είναι ασύλληπτο νούμερο, αν μάλιστα το συγκρίνει κανείς με τα τραγικά ποσοστά ευστοχίας στα τελευταία παιχνίδια και ειδικά απέναντι στον Παναθηναϊκό.

Η χθεσινή επικράτηση δεν λέει τίποτα για τον Ολυμπιακό, πέραν του ότι πήρε βαθιά βαθμολογική ανάσα. Το ζητούμενο γι' αυτόν είναι να διατηρήσει αυτόν τον ρυθμό και παράλληλα να βρει την ηρεμία να αναδιοργανωθεί. Αυτό του πρόσφερε η χθεσινή καλή εμφάνιση και νίκη στη Βιτόρια. Τον χρόνο για να λύσει τα προβλήματά του με μεγαλύτερη ηρεμία και λιγότερη πίεση. Και τα προβλήματα λύνονται με «καθαρό» μυαλό και όχι με σπασμωδικές κινήσεις τύπου «αλλάζω ξένο» ή «σκέφτομαι αλλαγή προπονητή»...

Και μετά σου λένε πως δεν υπάρχει ο παράγοντας τύχη...

Μπορεί το μπάσκετ να είναι το πιο αξιοκρατικό άθλημα, αλλά ακόμη και σ' αυτό χρειάζεσαι τον παράγοντα τύχη. Το buzzer beater της 10ετίας που σημείωσε ο Πλάνινιτς στη δραματική νίκη της Εφές επί της Αρμάνι μπορεί να αλλάξει τη φετινή ιστορία της Εφες. Με τρίποντο από το ύψος της... απέναντι βολής (!), στη λήξη του αγώνα, ο Κροάτης χάρισε την πρώτη νίκη στην ομάδα του και μαζί την ελπίδα για ένα εισιτήριο για την επόμενη φάση. Σκεφτείτε η Εφές να τα καταφέρει κι όλα να `χουν ξεκινήσει από ένα απίθανο τρίποντο 25 μέτρων. Αντε μετά να γράφεις και να λες για τα πλάνα του προπονητή ή τους σπουδαίους παίκτες που τα υλοποίησαν...

Ομιλος... τρελοκομείο

Οποιος προσπαθεί να κάνει σενάρια για τον ελληνικό όμιλο, καλά θα κάνει να τα αφήσει μακριά γιατί κινδυνεύει να εκτεθεί. Είναι τόσο ρευστά τα πράγματα, τόσο μπερδεμένη η κατάσταση, που τα τέσσερα εισιτήρια δεν πρόκειται να ξεκαθαρίσουν πριν από τα μέσα του β' γύρου. Ενδεχομένως, αν η Μπαρτσελόνα νικήσει τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ να αποκτήσει ένα τεράστιο πλεονέκτημα για την πρώτη θέση, αλλά ουδείς κατά τ' άλλα μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για έναν όμιλο στον οποίον η Αρμάνι «ρίχνει» 30 στον Ολυμπιακό και χάνει στον πόντο από την Εφές με τρίποντο από τα 25 μέτρα. Μόνο και μόνο οι διακυμάνσεις των ομάδων στην παραγωγικότητά τους ανά παιχνίδι αρκούν για να κατανοήσει κανείς το ρευστό του πράγματος.

*** Όταν αγγίζεις το τέλειο, λογικό είναι να φαίνονται βελτιωμένες οι αδυναμίες σου. Οι δύο ψηλοί, Ντάνστον και Μπέγκιτς είχαν μεγαλύτερη παρέμβαση στο παιχνίδι, συγκριτικά με τον τελευταίο μήνα. Ο Σλοβένος ειδικά έμοιαζε... χορευτής με ευλύγιστο κορμί μπροστά στον ατάλαντο Πλάις που χρειαζόταν τον χρόνο του για να σηκωθεί από το παρκέ.

*** Δεν έχει καμία σχέση η ετοιμότητα και η προσαρμοστικότητα του Κατσίβελη μ' αυτήν του Κόλινς που αποκτήθηκε για να καλύψει τη θέση του τραυματία Λο. Ο Έλληνας πόιντ γκαρντ αξίζει την ευκαιρία, άλλωστε όποτε του δόθηκε απέδειξε πως είναι σε θέση να ανταποκριθεί.

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός