Ημουνα νιος και γέρασα από την προηγούμενη φορά που (δεν κόντεψε όπως τώρα, αλλά) διακόπηκε οριστικώς και αμετακλήτως ένας αγώνας ανάμεσα στον Αρη και στον ΠΑΟΚ και για να πω την αμαρτία μου πίστευα πως τέτοιες εικόνες βρίσκονται καταχωνιασμένες στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας!

Εν τη αφελεία μου το πίστευα αυτό, διότι προχθές το βράδυ αποδείχτηκε πως, ενώ η σημαντικότης ενός ντέρμπι παίζεται από εποχή σε εποχή, η ηλιθιότης των θεατών του παραμένει ανίκητη!

Εδώ βεβαίως είμαι άδικος προς όλους τους θεατές του προχθεσινού αγώνα: όλους πλην ενός, που κανονικά όλοι όσοι βρίσκονταν γύρω του θα έπρεπε να τον πιάσουν από το αυτί και είτε να τον κάνουν (πιο πολύ από το χρώμα του ΠΑΟΚ) μαύρο στο ξύλο είτε να τον παραδώσουν στους αρμοδίους...

Ως αρμοδίους δεν εννοώ την Αστυνομία, αλλά κάποιους ομοϊδεάτες του που θα μπορούσαν να τον συνετίσουν, καθότι όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος: έχω μάλιστα στον νου μου έναν από αυτούς, που δεν είναι άλλος από τον παλαίμαχο πρωταθλητή και έκτο ολυμπιονίκη (το 1992) της άρσης βαρών, Παύλο Σαλτσίδη, οι οποίος με την ιδιότητα του μέλος του ΔΣ της ΚΑΕ ΠΑΟΚ πήρε το μικρόφωνο την ώρα της διακοπής και είπε αυτό που σκεφτόταν κάθε λογικός άνθρωπος...

«Οποιος πέταξε την κροτίδα είναι βλάκας»!

Βλάκας και κάτι άλλο, το οποίο ο Παύλος θα το ξεστόμιζε, αλλά πιθανότατα ντράπηκε λόγω της ζωντανής τηλεοπτικής μετάδοσης της NOVA, που ενώ είχε τη φιλοδοξία να μας φτιάξει τη βραδιά, όχι απλώς τη χάλασε, αλλά της... αύτωσε ό,τι είχε και δεν είχε!

Νιώθω άσχημα διότι εκτρέπομαι σε αγοραία υπονοούμενα, αλλά όπως θα `λεγε και ο Μάκης Ψωμιάδης, ντρέψου εσύ!

Αυτός ο οποίος δεν έχει κανέναν λόγο να ντρέπεται αλλά ούτε να αισθάνεται ενοχές ή τη στοιχειώδη υποχρέωση να απολογηθεί ενώπιον των θεατών και του φιλοθεάμονος (τηλεοπτικού) κοινού είναι ο Τόμι Σχοινάς ο οποίος ξεπέρασε τον εαυτό του!

Βασικά ξεπέρασε το κανονικό όνομά του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, διότι ο Σχοινάς βαπτίστηκε Χρυσόστομος κι ενώ η παροιμία λέει «πες τα Χρυσόστομε», αυτός δεν τα `πε μόνο, αλλά τα έκανε κιόλας: διέκοψε τον αγώνα, διέταξε την εκκένωση των εξεδρών και κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη του μηδενισμού, οι θεατές σηκώθηκαν άρον άρον από τις θέσεις τους και την ύστατη στιγμή έσωσαν την ομάδα τους...

Ρώτησα χθες κάμποσους (παλαιμάχους και νυν) συναδέλφους του Σχοινά και κανείς από δαύτους δεν μου είπε ότι ο Τόμι υπερέβαλε ή προέβη σε κατάχρηση εξουσίας, οπότε δικαιώνεται πανηγυρικά για τη στάση του...

Βεβαίως για τον κάθε Σχοινά και για τον κάθε λογικό φίλαθλο αυτή είναι μια ανεπιθύμητη δικαίωση σε μια υπόθεση που (προχθές αποδείχθηκε πως) δεν ήταν καταχωνιασμένη και πασπαλισμένη με τη ναφθαλίνη...

Τα 13 λεπτά δημοσιότητας του Παπατσόχλα!

Ο Αντι Γουόρχολ είχε πει κάποτε πως «όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη ζωή θα έχουν δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας», αλλά στον Aπόλλωνα Τσόχλα έφταναν -και του περίσσευαν κιόλας- δυο λιγότερα!

Κάποτε τα ντέρμπι της Θεσσαλονίκης κρίνονταν από έναν Γκάλη, έναν Γιαννάκη, έναν Πρέλεβιτς κι έναν Φασούλα, αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα: τώρα μπορούν να κριθούν από έναν άσημο γκαρντ, ο οποίος με τέτοιο μούσι που τρέφει μοιάζει περισσότερο με παπά, παρά με μπασκετμπολίστα!

Ο «Παπατσόχλας», όπως τον έλεγε στο Ρέθυμνο ο Στέργιος Κουφός, πρόλαβε μέσα σε 13 λεπτά να σημειώσει 9 πόντους και να βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στη νίκη του ΠΑΟΚ, αφήνοντας μάλιστα ως ανεξίτηλη εικόνα ένα μεγάλο τρίποντο με το οποίο αποτέλειωσε τον Αρη.

Ο Πλάνινιτς έγινε σαν τα μαγαζιά του Σαράφη!

Κανονικά αυτή η μεταδοτική ασθένεια πρέπει να αποκαλείται... Πλανινιτισίτιδα και η γνωμάτευσή της έγινε πλέον παιχνιδάκι: για να παραφράσω την παλιά διαφήμιση των καταστημάτων ρούχων του Σαράφη, Πλάνινιτς στην Πόλη, Πλάνινιτς στο Σακραμέντο, Πλάνινιτς στα Τρίκαλα, Πλάνινιτς στη Δράμα, Πλάνινιτς στα περίχωρα της Μόσχας, Πλάνινιτς και δεν συμμαζεύεται!

Προτού λοιπόν κατακαθίσει ο κουρνιαχτός από το δίκην... δεκάποντου buzzer beater του Κροάτη γκαρντ στον αγώνα Αναντολού Εφές - Αρμάνι Μιλάνο, ιδού και οι εν Ελλάδι ζηλωτές της δόξας του, μάλιστα τα περιστατικά συνέβησαν ταυτοχρόνως και έκριναν το αποτέλεσμα δυο αγώνων που κρίθηκαν στην παράταση!

Στη Δράμα το διέπραξε από τα 6,75 μ. (εν μέσω εντάσεων για το εάν και κατά πόσο το τρίποντο ήταν εμπρόθεσμο) ο Δημήτρης Τσαλδάρης, ενώ στα Τρίκαλα άνθρωπος της τελευταίας στιγμής αναδείχθηκε ο Μαρκ Κάρτερ, με αποτέλεσμα η Νέα Κηφισιά και ο Πανιώνιος να αποδράσουν με δυο συγκλονιστικές νίκες...

Την ίδια στιγμή η Χίμκι έριχνε στο καναβάτσο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με τρίποντο του Τζέιμς Ογκουστιν, ενώ τα ξημερώματα του Σαββάτου στο Σακραμέντο ο Πολ Τζορτζ ισοφάρισε (και επέτρεψε στους Πέισερς να νικήσουν στην παράταση) σε ένα θρίλερ στο οποίο δεν ήταν αρκετό ούτε το δίποντο ούτε το τρίποντο, αλλά χρειάστηκε ένα τετράποντο!

Η ιστορία αποτελεί μια διαχρονική επιβεβαίωση της αποφθεγματικής ρήσης του Τσαρλς Μπάρκλεϊ, ότι «τίποτε στα σπορ δεν είναι πιο συναρπαστικό από το τελευταίο λεπτό ενός αγώνα μπάσκετ»! Στα καθ' ημάς, αυτό μπορούν να το επιβεβαιώσουν με τον πιο πανηγυρικό, αλλά κυρίως με τον πιο τραυματικό τρόπο, ο Νέναντ Μάρκοβιτς και ο Κώστας Φλεβαράκης...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS