Eάν ο Χουάν Πλάθα πήγαινε στη χαρτορίχτρα της γειτονιάς του για να ρωτήσει τι πρόκειται να συμβεί στον Πειραιά και άκουγε πως ο Σπανούλης θα σκοράρει για πρώτη φορά στο 27ο λεπτό και μέχρι τότε θα είχε 0/9 σουτ, θα γέλαγαν και τα ... μούσια του. Αλλά προφανώς η λεγάμενη θα του είχε πει τη μισή αλήθεια!

Σε αντίθεση με τον αγώνα της 22ας Νοεμβρίου στην Ανδαλουσία, όπου ήταν ο «Μαλαγάνας ο... Ισπανούλης», χθες ο αρχηγός του Ολυμπιακού υπήρξε ωσεί παρών, αλλά ξα τους! Ο Ολυμπιακός πέρασε γρήγορα στην εφαρμογή του Plan-B που είναι ασφαλές, διότι όπως έλεγε κάποτε ο Μπόμπι Νάιτ «ένα βράδυ θα μαζέψω όλους τους γκαρντ του κόσμου, θα τους βάλω στο μπαλαούρο ενός πλοίου και θα τους φουντάρω στον Ατλαντικό»!

Αστειεύομαι, αλλά η front line του Ολυμπιακού δεν είχε καμιά όρεξη για πλάκες κι αν η Μάλαγα είχε τέτοια διάθεση, της την έκοψε στην αρχή της τρίτης περιόδου: άπαντες οι ψηλοί των πρωταθλητών Ευρώπης (μηδέ του Μπέγκιτς εξαιρουμένου) σάρωσαν τα επιθετικά ριμπάουντ (21) και δημιούργησαν αλλεπάλληλες δεύτερες ευκαιρίες, που ρεφάρησαν την εντός παιδιάς αστοχία τους. Ε, δεν μπορείς να τα 'χεις όλα σε αυτή τη ρουφιάνα τη ζωή, κύριε Γιώργο μου!

Η ανωτέρω αφιέρωση απευθύνεται όχι μόνο στον Μπαρτζώκα αλλά και στον συνονόματό του: ως υπαρχηγός του Ολυμπιακού, ο Πρίντεζης, είτε με τρίποντο από την έξτρα πάσα στο pick n' roll, είτε με επιθετικό ριμπάουντ είτε με το one of a kind πεταχτάρι του οδήγησε τους «ερυθρόλευκους» στο δύσκολο πρώτο ημίχρονο και ιχνηλάτησε τη στράτα τους για τη συνέχεια που απέβη εύκολη, ως προϊόν περισσότερο της εξαιρετικής άμυνας και της υπεροχής τους στο inside game, παρά της παραγωγικότητας από την περιφέρεια (δεδομένου ότι και ο Λοτζέσκι ήταν... περαστικός) και του γρήγορου ρυθμού τους.

Είχε βεβαίως και εφάμιλλη συντροφιά (στις θέσεις των φόργουορντ) ο πρώην παίκτης της Ουνικάχα κι επειδή του αρέσει το τραγούδι, θα μπορούσε σε ένα τάιμ άουτ να πλησιάσει τον Σπανούλη και να τον παρηγορήσει (για την αστοχία του και τις ατελέσφορες απόπειρές του να μπει στο ματς) ψιθυρίζοντάς του εκείνο τον στίχο του Γιώργου Μητσάκη, που λέει «δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου, που του 'λεγες τον πόνο σου»!

Χωρίς τον Κάλογουεϊ, οι Ανδαλουσιανοί δεν είχα κλασικό πόιντ γκαρντ και όταν χρεώθηκε με φάουλ ο Βάθκεθ, τα είδαν όλα κωλυόμενα και γνώρισαν την τρίτη ήττα τους σε ισάριθμα ματς από τον Ολυμπιακό: από τον Ολυμπιακό, που είχε σε καταστολή και τους δυο περιφερειακούς πιστολέρο του: Σπανούλης και Λοτζέσκι άθροισαν (2+7) 9 πόντους με 3/12 δίποντα, 0/5 τρίποντα και 3/4 βολές!

Εν κατακλείδι αυτή ήταν μια αναμενόμενη, αλλά επαγγελματική και πολύτιμη νίκη που επιτρέπει στον Ολυμπιακό να σταθεί γερά στα πόδια του, να σταθεροποιήσει τον βηματισμό του και (μετά τον ζόρικο μήνα) να αρχίζει πάλι να μοιράζει την κάρτα που γράφει «Πρωταθλητής Ευρώπης». Εστω και με τον Σπανούλη να κάνει το ρεπό του...

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΛΕΜΠΡΟΝ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΤΟΥΡΑΝΤ!

Τον περασμένο Ιούνιο, μεσούντων των τελικών της Ανατολής, ο (πόιντ γκαρντ των Ιντιάνα Πέισερς) Τζορτζ Χιλ είχε πει πως «ο ΛεΜπρον Τζέιμς είναι ό,τι πιο τρομακτικό υπάρχει μετά τον Θεό», αλλά νομίζω πως πλέον αυτή η δήλωση χρήζει επικαιροποίησης... Κάτι σαν «ο ΛεΜπρον Τζέιμς είναι ό,τι πιο τρομακτικό υπάρχει μετά τον Θεό και τον Κέβιν Ντουράντ»!

Στο κατ' ευφημισμόν ντέρμπι, ο «King James» νίκησε τον «Ντουράντουλα» με 34-33, αλλά οι Θάντερ έπιασαν ομήρους τους πρωταθλητές (95-112), αν και νωρίς είχαν βρεθεί πίσω με 22-4! Τα έπη δεν σταματούν εκεί: ο MVP του Μουντομπάσκετ 2010 και τρεις φορές πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ πέτυχε για 12ο ματς στη σειρά πάνω από τριάντα πόντους και -με όλο τον σεβασμό προς τους συντρόφους του- τώρα που λείπει το alter ego του, ο Ράσελ Γουέστμπρουκ, είναι στ' αλήθεια μια ομάδα μόνος του!

Ωρες ώρες ο Ντουράντ μοιάζει σαν να κατέβηκε από άλλον πλανήτη. Με το στυλ, με τον πλουραλισμό, με την οιστρηλασία, με την ηγετική ικανότητα και με όλα τα σέα και τα μέα του, ο φόργουορντ των Θάντερ αποδεικνύει κάθε μέρα ότι οι δυνατότητές του δεν έχουν ταβάνι...

ΥΓ.: Την παραμονή του αγώνα ο ΛεΜπρον είχε δηλώσει ότι «δεν υπάρχει παίκτης στον κόσμο που να μπορεί να σταματήσει τον Ντουράντ στο ένας εναντίον ενός» και, προτού αποσώσει την κουβέντα του, συνειδητοποίησε του λόγου (του) το αληθές!

ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΣΑΝ... ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΙ!

Eάν ο «τάφος του Ινδού», το ΟΑΚΑ και το «Παλαού Μπλαουγκράνα» είχαν στόμα και άρχιζαν να λένε για το τι έχουν δει τα... μπετά τους, οι συνομιλίες τους θα ήταν αληθινά μπασκετικά ντοκουμέντα! Τους χωρίζουν αλλά και τους ενώνουν ένας μεγάλος (και μάλιστα δίκην casus belli) τελικός της Ευρωλίγκα, δύο μικροί τελικοί και δύο κολασμένες σειρές των πλέι οφ, με τους «πράσινους» να έχουν βγει νικητές σε τρεις από αυτές τις πέντε αλησμόνητες αναμετρήσεις τους.

Αλλά φρέσκα κουλούρια, που λένε: το αποψινό ματς είναι μια άλλη ιστορία τόσο για την αήττητη και φορμαρισμένη Μπαρτσελόνα, η οποία επιστρέφει στην Αθήνα για δεύτερη φορά μέσα σε δεκαπέντε βράδια, όσο και για τον Παναθηναϊκό που (ανεξαρτήτως προπονητή και παικτών) ξέρει να αιχμαλωτίζει τους Καταλανούς και να τους φέρνει στα νερά του...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός