Η δύναμη του ανταγωνισμού

Ο πρώτος γιατί οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, δηλαδή η Ρεάλ Μαδρίτης και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας είναι δυο τεράστιες ομάδες. Οι δικοί μας ξεκίνησαν τις σειρές από μειονεκτική θέση και σε μειονεκτική θέση παραμένουν καθώς στα τελευταία ματς, αυτά που είναι στο πρόγραμμα απόψε, οι γηπεδούχοι αντίπαλοι έχουν το αβαντάζ της έδρας. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι οι δικές μας ομάδες δεν είναι πιο δυνατές από πέρυσι, για διαφορετικούς αλλά υπαρκτούς λόγους. Ετσι κάθε νίκη τους είναι μια μικρή εποποιία. Το ελληνικό κοινό γουστάρει τις νίκες -«πεθαίνει» όμως να βλέπει καταθέσεις ψυχής και τέτοιες είδαμε αυτή την εβδομάδα. Σε τέτοιες προσδοκούμε κι απόψε.

O ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ δεν παίρνουν μέρος στο καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης: δυσκολεύονται να βρουν αντιπάλους και εξαιρουμένων των μεταξύ τους ματς χάνουν μια-δυο φορές τον χρόνο στην Ελλάδα -και αν. Επίσης ξεκατινιάζονται συχνά με ανακοινώσεις, γκρινιάζουν για τη διαιτησία, έχουν προβλήματα με τους οργανωμένους τους που συχνά έχουν διακόψει τελικούς κάνοντας φασαρίες. Οι ομάδες δεν δουλεύουν σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον, αλλά στο γνωστό δικό μας. Κι όμως, αυτό δεν απαγορεύει στους αδερφούς Αγγελόπουλους και στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο να έχουν ομάδες που πρωταγωνιστούν στην Ευρώπη, ακόμα και σε χρονιές κρίσης στις οποίες ο περιορισμός των εξόδων είναι κανόνας.

Ανταγωνισμός
Αυτός ο ανταγωνισμός του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό είναι που κρατά και τους δυο αξιόμαχους σε διεθνές επίπεδο. Για να είμαστε δίκαιοι, οφείλεται κυρίως στην επιμονή των ιδιοκτητών του Ολυμπιακού, που παρά τα πολλά που έχουν πάθει επί ελληνικού εδάφους από διάφορους «γκρίζους», όχι μόνο δεν το έβαλαν στα πόδια (όπως έχουν κάνει διάφοροι μεγαλομέτοχοι ποδοσφαιρικών ομάδων βλέποντας τον Ολυμπιακό να κερδίζει πρωταθλήματα), αλλά ανέβασαν κι άλλο τον πήχη κυρίως απαιτώντας από την ομάδα τους ευρωπαϊκές επιτυχίες. Ο Ολυμπιακός κόντρα στην άψογη Ρεάλ Μαδρίτης έκανε δυο τρομερά ματς στο ΣΕΦ υπερασπιζόμενος τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης: ούτε παράτησε τη σειρά για να αφοσιωθεί στο ελληνικό πρωτάθλημα, ούτε έψαξε για δικαιολογίες. Την ίδια στιγμή ο ΠΑΟ κόντρα στην ΤΣΣΚΑ έδειξε όλη την εμπειρία του και όλη την ανθεκτικότητά του υπερασπιζόμενος την ιστορία του. Επέστρεψε κάνοντας δυο νίκες στις λεπτομέρειες ύστερα από μια βαριά ήττα στη Μόσχα και πάει στη Ρωσία για να προκριθεί. Ο ΠΑΟ του μπάσκετ δεν απαξιώνει το πρωτάθλημα όταν δεν το κερδίζει, αλλά κάνει ό,τι μπορεί για να το ξαναπάρει. Γνωρίζει άλλωστε ότι ο Ολυμπιακός καραδοκεί.

Μέταλλο
Και στο μπάσκετ κατά καιρούς οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ομάδων εξέφρασαν πικρίες -είπαν κι ένα «φεύγω» στην ένταση της στιγμής. Ξέρουν, όμως, ότι το να τα παρατάς ή το να κάθεσαι στην άκρη και να πετροβολάς τον άλλο δεν σε κάνει καλύτερο: χειρότερο σε κάνει. Τα δυο τελευταία χρόνια, παρ' όλο που τα χρήματα είναι λιγότερα, οι δυο ομάδες έδειξαν ότι με τόλμη, προγραμματισμό και σωστή διοίκηση μπορείς να προχωράς. Ο Ολυμπιακός στις χρονιές της λιτότητας βγήκε δυο φορές πρωταθλητής Ευρώπης και φέτος παρά τις απίστευτες αντιξοότητες έκανε μια πολύ καλή Ευρωλίγκα χάνοντας εντός έδρας μόνο δυο ματς. Ο ΠΑΟ, παρ' όλο που δεν ξοδεύει όσα τη δεκαετία του 2000, όταν συχνά είχε την ακριβότερη ομάδα στην Ευρώπη, κατόρθωσε να αντικαταστήσει τον Ομπράντοβιτς χωρίς να χάσει το μέταλλό του. Ο κόσμος στηρίζει με συνέπεια και τις δυο ομάδες γιατί βλέπει ότι είναι αληθινές: διαφορετικές στο στυλ, αλλά με νοοτροπία νικητή και πείσμα σπάνιο.

Δήλωση
Επειδή ο τρόπος προσέγγισης φαίνεται στις λεπτομέρειες κράτησα την Τετάρτη το βράδυ μια δήλωση του Γιώργου Μπαρτζώκα, πολύ ενδεικτική για τον σεβασμό που δείχνουν οι άνθρωποι του μπάσκετ στο κοινό των ομάδων. Μετά το τέλος του ματς με τη Ρεάλ, ο κόουτς του Ολυμπιακού στάθηκε στο γεγονός ότι η ομάδα του εξασφάλισε στους κατόχους των εισιτηρίων διαρκείας τη δυνατότητα να δουν στην Ευρωλίγκα όλα τα ματς για τα οποία πλήρωσαν το εισιτήριο! Το τελευταίο ματς είναι στη Μαδρίτη και το φάιναλ φορ είναι έτσι κι αλλιώς εκτός Ελλάδας. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι του Ολυμπιακού είχαν στο μυαλό τους το ότι πρέπει να προσφέρουν στο κοινό που ακολουθεί την ομάδα το σύνολο των παιχνιδιών που η ομάδα μπορεί να δώσει στην έδρα της το βρήκα εξαιρετικό. Είμαι βέβαιος ότι και στον μπασκετικό Παναθηναϊκό σκέφτονται το ίδιο.

Ευχαριστώ
Μακάρι απόψε κάποιος να τα καταφέρει, μακάρι να τα καταφέρουν και οι δύο. Αλλά ως μέρος κι εγώ του κοινού που παρακολουθεί το μπάσκετ χωρίς επαγγελματική υποχρέωση, αλλά για τις χαρές και τις λύπες που χρόνια μας δίνει, λέω ένα ευχαριστώ για την προσπάθεια. Κι ένα μπράβο στον κόουτς που έδειξε με μια απλή δήλωση γιατί οι άνθρωποι του μπάσκετ έχουν τη νοοτροπία που πρέπει

«Κατινιά»
Για το Ρεάλ Μαδρίτης-Μπάγερν Μονάχου δεν έχω να προσθέσω τίποτα από αυτά που είχα γράψει πριν από το παιχνίδι: είδαμε ότι η νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης ήταν περισσότερο αποτέλεσμα της ανθεκτικότητάς της και λιγότερο ένας θρίαμβος της πανάκριβης επίθεσής της. Είδαμε επίσης ότι η Μπάγερν δεν έχει την ενέργεια που έβαζε στο παιχνίδι της το χειμώνα: καμία ομάδα δεν μπορεί να τρέχει δέκα μήνες σερί και οι ομάδες του Γκουαρντιόλα στο φινάλε της σεζόν έχουν πάντα τα ζητήματά τους, ειδικά στους ημιτελικούς του Τσάμπιονς λιγκ. Ομως προσοχή: ούτε η Ρεάλ προκρίθηκε, ούτε η Μπάγερν αποκλείστηκε -στη ρεβάνς θα γίνει χαμός. Θα σας γράψω την πρόβλεψή μου πριν από το ματς πάλι, όταν και θα έχω τα δεδομένα του αγώνα.

Περισσότερο πάντως από τον αγώνα, που έγινε ακριβώς όπως τον περίμενα, μου έκανε εντύπωση η αυστηρή τοποθέτηση του Φρανς Μπεκενμπάουερ μετά το τέλος του. Καταλαβαίνω ότι ο ισχυρός άνδρας της Μπάγερν πικράθηκε από το αποτέλεσμα και θέλησε να βάλει τον προπονητή ενώπιον των ευθυνών του -όμως η δήλωση «φοβάμαι πως θα μας κάνει Μπαρτσελόνα και δεν θα αντέχουμε αυτό που βλέπουμε», αν αποδόθηκε σωστά είναι άκρως υποτιμητική: για την ακρίβεια, είναι μια σπάνια «κατινιά» και με εξέπληξε η ψυχραιμία του προπονητή της Μπάγερν που δεν θέλησε να απαντήσει. Προφανώς και κάποια ματς στα οποία μια ομάδα κάνει υπερβολική κατοχή μπάλας μπορεί να είναι βαρετά -όμως αλίμονο αν απαξιώνει ο Μπεκενμπάουερ το ποδόσφαιρο αυτό. Εχει δικαίωμα προφανώς να εκφράζει και το γούστο του και τη γνώμη του, όμως αυτό το ποδόσφαιρο διδάσκει ο Γκουαρντιόλα και κάτι άλλο δεν ξέρει: αν του Μπεκενμπάουερ δεν του αρέσει, κακώς τον επέλεξε για προπονητή της Μπάγερν.

Μοιάζει απίθανο και να το σκεφτείς, αλλά δεν αποκλείεται στη ρεβάνς ο Πεπ να παίζει και τον πάγκο του...