Π. Περπερίδης: Συμπτωματικά καταιγιστικός ο Ολυμπιακός!

Το ότι ο Ολυμπιακός είναι ποιοτικότερη ομάδα σε ότι αφορά τα χαρακτηριστικά του "σύγχρονου" ή ελκυστικού μπάσκετ, το έχουμε επισημάνει πολλές φορές.

Απόψε αυτή την θεωρητική άποψη η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα την αποτύπωσε στο παρκέ και (ας πούμε) πήρε πίσω τη χαμένη ψυχολογία εν όψει της συνέχειας. Οι ερυθρόλευκοι έδωσαν υψηλό τέμπο στο παιχνίδι (δεν έβγαλαν πολλούς αιφνιδιασμούς, αλλά στα σίγουρα δεν ήταν στατικοί), υπήρξαν παραγωγικοί, δεν εγκλωβίστηκαν στην γνωστή άμυνα του αντιπάλου και ταυτόχρονα περιόρισαν το δικό του σκόράρισμα. Μια πιο προσεκτική ματιά στη στατιστική θα μας δείξει το μεγάλο μυστικό της νίκης και της τεράστιας διαφοράς. Ήταν τα τρίποντα. Οι γηπεδούχοι πήραν έξω από τα 6,75 39 ολόκληρους πόντους (σχεδόν τους μισούς, με ποσοστό 52%, 13/25), την ώρα που ο Παναθηναϊκός πήρε μόλις 12 (4/12). Στους υπόλοιπους τομείς (πλην των ριμπάουντ που ο Ολυμπιακός ήταν απόλυτος κυρίαρχος) τα δεδομένα ήταν ίσα βάρκα ίσα νερά. Το βασικό ερώτημα είναι γιατί οι πράσινοι δεν έκαναν τίποτα για να κόψουν τα σουτ των αντιπάλων. Διότι πίστεψαν ότι δεν γίνεται να χάσουν από το τρίποντο. Κι όμως γίνεται... Ήταν αφελέσατη η επιλογή να κλείσουν μέσα, αφήνοντας αμαρκάριστα σουτ τριων πόντων (τουλάχιστον τα μισά).

Όχι ότι ο Ολυμπιακός ήταν κακός στους υπόλοιπους τομείς ή ο Παναθηναϊκός έβγαζε φωτίες σε ο,τιδήποτε. Κάθε άλλο. Οι ερυθρόλευκοι απλώς έπαιξαν το μπάσκετ που γνωρίζουν, ελευθερώνοντας Σπανούλη και Πρίντεζη, παίρνοντας πολλές ανάσες και από άλλους σε ένα ορθολογικά μοιρασμένοι παιχνίδι. Η ομάδα του Αλβέρτη δεν έβγαλε καμία απολύτως ενέργεια στο γήπεδο, δεν έκανε τίποτα σωστά στην περιφερειακή άμυνα. Στην επίθεση έπαιξε αυτό που μπορεί. Μέχρι εκεί πάει, στους 60 άντε 70 πόντους πάρα πολύ βαριά. Το +25 των ερυθρόλευκων θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο βαρύ.

Φυσικά το ΟΑΚΑ είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία και δε νομίζω ότι χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω επ' αυτού. Δεν πρόκειται η ομάδα του Μπαρτζώκα και του Σπανούλη να πάρει 39 πόντους από τα μακρινά σουτ, ούτε να ανοίξει τον ρυθμό. Ο Παναθηναϊκός πάντως έστω κι εκεί, έστω με το «κοκομπλόκο» του αντιπάλου θα πρέπει να παίξει μπάσκετ. Διότι αυτό δεν συνέβη ούτε στον πρώτο , ούτε στον δεύτερο αγώνα.

Ναι, ο Ολυμπιακός είναι ομάδα με ποιοτικότερο ρόστερ και ποιοτικότερα χαρακτηριστικά. Εντούτοις, το αποψινό έχει τα στοιχεία του «τυχαίου» των μεγάλων σουτ που δεν περιόρισε ο Παναθηναϊκός. Η αποψινή εικόνα σε αγώνα του ΟΑΚΑ (κατά την άποψή μου) δεν επαναλαμβάνεται.

Οι πράσινοι όταν έχουν κορυφαίο τον Μαυροκεφαλίδη, δεν θα μπορούσαν να περιμένουν περισσότερα. Κομβικό σημείο για την εξέλιξη του παιχνιδιού του Παναθηναϊκού ήταν αναμφισβήτητα η απουσία του Γκιστ, κυρίως στην άμυνα, αλλά και στις μάχες κάτω από το καλάθι. Όχι ότι αποτελεί δικαιολογία, αλλά είναι μια αλήθεια, διότι ο συγκεκριμένος παίκτης είναι η ραχοκοκκαλιά της ομάδας.

Κατά την ταπεινή μου άποψη η νίκη του Ολυμπιακού με την τεράστια διαφορά δεν αλλάζει τα δεδομένα. Το τρίποντο είναι υπόθεση βραδιάς κι οι μεγάλες βραδιές σε έδρα στην οποία σε κατατρέχει κομπλεξ ασύλληπτο δεν επαναλαμβάνονται. Εκτός κι αν ξαφνικά καθαρίσει το μυαλό και του προπονητή και του αρχηγού.
Δύσκολο...