Μαϊμούδες και δαίμονες

Σε 25 «τελικούς» με τον μισητό του ο αντίπαλος, ο Παναθηναϊκός μετρούσε ισάριθμες νίκες. Τον νικήσε με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους και δεν νικήθηκε ούτε μία φορά.

Το τσουνάμι των κλισέ απειλούσε να πλημμυρίσει πρωτοσέλιδα, αναλύσεις και σχόλια. «Ο Ολυμπιακός είναι χαμένος από τα αποδυτήρια». «Ο Παναθηναϊκός κερδίζει με τις φανέλες». «Ο Ολυμπιακός χάνει ακόμα και από τον εαυτό του».

Η παράδοση θύμιζε το παλαιό ανέκδοτο, με την Τόττεναμ και την Άρσεναλ.

«Κάποτε κατέβηκε να τους παίξει μόνος του ο Ντένις Μπέρχκαμπ και ο κόσμος που περίμενε έξω από το Χάιμπουρι περίμενε ανυπόμονος να μάθει τα καθέκαστα από τον πίνακα του σκορ. Arsenal 1, Spurs 0, διάβασαν κάποια στιγμή: Bergkamp 71'. Προς το τέλος, όμως, το ταμπλό έγραψε 1-1: Sheringham 89'. Ο Μπέρχκαμπ βγήκε από το γήπεδο απογοητευμένος. Όταν τον ρώτησαν τι ακριβώς συνέβη, εκείνος απάντησε ότι ο άτιμος διαιτητής τον απέβαλε στο 80ό λεπτό.».

«Μη βιάζεστε, είναι νωρίς ακόμη», έλεγα στους συναδέλφους στο γραφείο. Η διαφορά ήταν στους 16 πόντους, αλλά ο Ολυμπιακός είχε αρχίσει να κουτουλάει. Το πρώτο τρίλεπτο της δ' περιόδου έμοιαζε με σκηνή από (όχι και τόσο) παλιά ταινία.

Ο Διαμαντίδης έβαλε ένα τρίποντο, ο Μπράμος άλλο ένα, ο Γκιστ μονοπωλούσε τα ριμπάουντ, οι «κόκκινοι» έμειναν δύο φορές με τη μπάλα στα χέρια, τα φάουλ ήταν 0-4, οι Αγγελόπουλοι μετρούσαν τις βολές και ετοίμαζαν μπλουζάκι.

Αλλά ο Παναθηναϊκός δεν είναι πια η ατσάλινη ομάδα της εποχής Ομπράντοβιτς. Η μετριότητα των υπόλοιπων γκαρντ υποχρέωσε τον Δημήτρη Διαμαντίδη σε διπλοβάρδια (38,5 λεπτά), την ίδια στιγμή που ο Βασίλης Σπανούλης μάζευε δυνάμεις για το τελικό σάλπισμα. Το καλάθι που πέτυχε ο αρχηγός του Ολυμπιακού μπροστά στις χερούκλες του Λάσμε, 44 δευτερόλεπτα πριν το τέλος, σημειώθηκε με εφαλτήριο τα ξεκούραστα πόδια (και τη μεγάλη καρδιά) του σκόρερ και την κόπωση του αμυντικού.

Ο Σπανούλης έπαιξε λιγότερα από 26 λεπτά. Είχε όμως εννέα άξιους συνοδοιπόρους, ενώ ο Παναθηναϊκός αγκομαχούσε σκαρφαλωμένος στις πλάτες των τεσσάρων: Διαμαντίδη, Λάσμε, Ματσιούλις, Γκιστ. Ολοι οι υπόλοιποι υστέρησαν.

Μόνο με αυτοχειρία μπορεί να χάσει πια το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός. Οι πρώτοι τρεις τελικοί άφησαν άυρα ανωτερότητας, με αφετηρία τα αποθέματα ενέργειας και νιότης απέναντι στον γερασμένο Παναθηναϊκό.

Ωστόσο, οι «πράσινοι» έχουν στο dna τους μέταλλο και στο βιογραφικό τους πείρα επικίνδυνων αποστολών. Ούτε το χαρακίρι είναι άγνωστη λέξη στον Πειραιά ούτε η εποποιία άγνωστο είδος στο στρατόπεδο του «τριφυλλιού». Aλλά το φάντασμα του ΟΑΚΑ ήταν το χαλινάρι που φρέναρε τον Ολυμπιακό τόσα χρόνια.

Πλέον, θα ζήσει απαλλαγμένος από την ενοχλητική μαϊμού που καθόταν στον σβέρκο του. Για μια φορά, αποδείχθηκε ικανός να νικήσει και τον εαυτό του.

Πηγή: novasports.gr