Οταν χάθηκε το τρένο

Το δεύτερο, η παραίτηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου από τον προεδρικό θώκο και η μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων στον μάνατζερ της ομάδας, Μάνο Παπαδόπουλο. Το τρίτο, η εξαγγελία για εξελληνισμό της ομάδας, δεύτερη μέσα σε λίγους μήνες. Το τέταρτο, η διοχέτευση πληροφοριών για «φλερτ» με τους φευγάτους του 2012, Νικ Καλάθη και Ιαν Βουγιούκα.

Το πέμπτο, πιο ηχηρό απ' όλα νομίζω, η αποδέσμευση τριών από τους 8-9 μάχιμους παίκτες της ομάδας που κέρδισε δύο απανωτά πρωταθλήματα.
Ο Λάσμε υπήρξε ακρογωνιαίος λίθος στο σχέδιο του Πεδουλάκη και του Αλβέρτη, ο Ματσιούλις ήταν ο πραγματικός MVP της φετινής ομάδας πίσω από τον Διαμαντίδη, ενώ ο Μπράμος στάθηκε πολύτιμο γρανάζι σε άμυνα και επίθεση. Και είναι και Ελληνας, ασχέτως αν δεν πολυμιλάει τη γλώσσα των προγόνων του. Τα ελληνικά του είναι καλύτερα από τα αντίστοιχα των αδελφών Καλάθη.

Τι σημαίνουν όλα αυτά τα συνταρακτικά; Οι κυνικοί πιστεύουν ότι αυτές οι κινήσεις κατεβάζουν τον πήχη του προϋπολογισμού και ισοσκελίζουν, στο μέτρο του εφικτού, τα έξοδα με τα έσοδα. Οι ρομαντικοί και οι «παπαγάλοι» διαδίδουν ότι χτίζεται ένας νέος, ελληνικότερος, ελκυστικότερος για το κοινό Παναθηναϊκός, στα χνάρια που ακολούθησε ο «αιώνιος αντίπαλος» πριν από μερικά χρόνια.

Ναι, αλλά με ποιους παίκτες; Η απόκτηση του Καλάθη είναι μία πολύ δύσκολη υπόθεση, εκτός αν ανοίξει ξαφνικά ο κουμπαράς. Ο Βουγιούκας υπέγραψε στη Ρωσία συμβόλαιο αντίστοιχο με αυτό του ασφαλώς ανώτερου Λάσμε. Τον Βεζένκοφ τον θέλει η μισή Ευρώπη, ενώ τον «φλερτάρει» και το ΝΒΑ. Ξενιτεμένοι διεθνείς όπως ο Καϊμακόγλου ή ο Ζήσης δεν σκοπεύουν να επιστρέψουν σύντομα στην πατρίδα τους. Μειράκια όπως ο Χαραλαμπόπουλος και ο Διαμαντάκος θέλουν «ψήσιμο» πριν βουτήξουν στα βαθιά.

Άλλοι Έλληνες παίκτες επιπέδου Παναθηναϊκού δεν υπάρχουν στην αγορά. Αλήθεια, ο Ιβάνοβιτς τι λέει για όλα αυτά;

Ο Παναθηναϊκός έχασε το τρένο της ανανέωσης όχι επί Δημήτρη Γιαννακόπουλου, αλλά στα χρόνια του Ομπράντοβιτς. Ο Σέρβος ενδιαφέρθηκε μόνο για το «σήμερα» και σπανίως για το «αύριο». Ταλέντα πρώτης γραμμής όπως ο Παπανικολάου, ο Μάντζαρης και ο Σλούκας κατέληξαν στον αντίπαλο, ο οποίος φρόντισε -πιο πρόσφατα- να αρπάξει και τον Παπαπέτρου. Οι «πράσινοι» μπορούν πια να ποντάρουν στους σημερινούς τινέιτζερ ή στους φτασμένους. Από τη γενιά των 24άρηδων και των 22άρηδων έμεινε στο πάνω ράφι μόνο ο Μποχωρίδης.

«Τα δίνει όλα για τον Νικ Καλάθη», επιμένει το ρεπορτάζ των τελευταίων ωρών. Στο κρίσιμο δίλημμα του 2012, όταν το ταμείο μπούκωσε, ο Παναθηναϊκός προτίμησε να δώσει γην και ύδωρ για να κρατήσει τον 32χρονο Διαμαντίδη, παρά τον 23χρονο Καλάθη. Δύο χρόνια αργότερα, μοιάζει να βασανίζεται από δεύτερες σκέψεις.

Πηγή: sday.gr