Ο δίσκος με τα κουλουράκια

Στο ντέρμπι παίχτηκε όμορφο και θεαματικό μπάσκετ. Γράφει ο Νίκος Παπαδογιάννης.

Οταν συμβαίνει αυτό, ο Ολυμπιακός αποκτά προβάδισμα, αφού υπερτερεί σε ταλέντο και βάθος, ενώ ευνοείται από τον γρήγορο ρυθμό, ιδίως όταν παίζει στο σπίτι του. Ο Παναθηναϊκός όφειλε να παίξει και λίγο αντάρτικο, αλλά δεν μπόρεσε να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα του, με εξαίρεση το τελευταίο πεντάλεπτο.
Η ΜΠΙΛΙΑ του αγώνα άρχισε να φλερτάρει με το κόκκινο από τα πρώτα λεπτά κιόλας. Το τελικό 81-75 αφήνει κατά κάποιον τρόπο ικανοποιημένες και τις δύο ομάδες.
Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ, για να ξεκινήσω από τον ηττημένο, κράτησε τη διαφορά χαμηλά, οπότε μπορεί να ποντάρει σε ανατροπή στο ΟΑΚΑ, ώστε να βγει στον αφρό σε περίπτωση ισοβαθμίας. Η ήττα του Ολυμπιακού στο Ζηρίνειο είναι μαξιλάρι για τους «πράσινους», αλλά ουδείς μπορεί να αποκλείσει παρόμοια δική τους στραβοτιμονιά. Ηδη, τους περιμένει με απειλητικές διαθέσεις ο ΠΑΟΚ πίσω από την επόμενη γωνία.
ΟΤΑΝ ΜΑΖΕΥΤΟΥΝ για να κάνουν τον απολογισμό, θα έχουν να λένε ότι έδειξαν χαρακτήρα στα δύσκολα και διεκδίκησαν έως το τέλος μία νίκη που πολλοί θεώρησαν χαμένη στο 35ο λεπτό. Βεβαίως, ηττήθηκαν. Και ηττήθηκαν παίζοντας πλήρεις, από τον ίδιο αντίπαλο που προ διμήνου νίκησαν με τα τσικό. Δεν είναι όμως μεγάλο το πισωγύρισμα. Και πάντως όχι οδυνηρό.
Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ γνώριζε ότι τυχόν ήττα θα ισοδυναμούσε με καταστροφή, σε όλα τα επίπεδα. Το πλεονέκτημα έδρας για τα πλέι οφ θα ήταν πια χαμένο στοίχημα, ενώ η αυτοπεποίθηση της ομάδας θα δεχόταν καίριο πλήγμα, χειρότερο ίσως και από αυτό του Σεπτεμβρίου.
ΩΣΤΟΣΟ, παρουσιάστηκε συγκεντρωμένος, σοβαρός και έτοιμος να αξιοποιήσει τα πλεονεκτήματά του. Σημάδεψε εξαρχής τον Μπατίστα και τον έβγαλε εκτός αγώνα, ενώ απαγόρευσε τη δημιουργία του Διαμαντίδη και κράτησε στα ρηχά νερά τα αντίπαλα «τεσσάρια», που σε προηγούμενους αγώνες έπαιξαν καθοριστικούς ρόλους (Φώτσης, Γκιστ).
Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ κυκλοφόρησε σωστά την μπάλα και βρήκε τα βροντερά σουτ που χρειαζόταν για να ανοίξει τη διαφορά στο ξεκίνημα της δ' περιόδου.
Στο τέλος, δεν χρειάστηκε ηρωισμούς του Σπανούλη για να σφραγίσει τη νίκη, παρά μόνο δυναμικές άμυνες.
Η ΤΑΠΑ του αθόρυβου Πέτγουεϊ στο ποστάρισμα του εκρηκτικού Γκιστ 1:07 πριν το φινάλε ήταν η σημαντικότερη στιγμή στο «κορ α κορ» του τελευταίου πενταλέπτου. Ο Ολυμπιακός πήρε το ντέρμπι, μολονότι δεν πέτυχε ούτε ένα καλάθι εντός παιδιάς μετά το 34'.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ Σφαιρόπουλο, αυτή ήταν η παρθενική νίκη σε «κλάσικο αιωνίων» από το πόστο του πρώτου προπονητή. Δίκαιη και κρυστάλλινη, όχι στα σημεία, αλλά με ρουά ματ. Οταν ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς ανέθεσε στον απροπόνητο Διαμαντίδη το μαρκάρισμα του Σπανούλη, έκανε άθελά του ζημιά στην ίδια του την ομάδα. Η τελική στατιστική του αρχηγού του Παναθηναϊκού θυμίζει δίσκο με πασχαλινά κουλουράκια: 0 ριμπάουντ, 0 κλεψίματα, 0 τρίποντα, αλλά και 0 φάουλ, με εξαίρεση δύο διαδικαστικά της τελευταίας στιγμής. Μόνο ένα καλάθι και μόλις 2 ασίστ. ΜΠΟΡΕΙ να πήρε καλό βαθμό στην προσωπική άμυνα, αλλά ήταν σαν να μην έπαιξε στο ντέρμπι ο Διαμαντίδης. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να πάρει τέτοιο ματς δίχως τον καπετάνιο του.