Σαν σήμερα το 1996, που ήταν πάλι Μεγάλη Πέμπτη, στο «Μπερσί», ο Παναθηναϊκός έπαιζε έναν (και μάλιστα όχι τον πρώτο, αλλά τον τρίτο) ημιτελικό της Ευρωλίγκας, αλλά από τότε χόντρυναν οι μπίζνες του και μετά από 19 χρόνια την ίδια μέρα τού έλαχε να παίξει έναν τελικό!

Το εννοώ αυτό, διότι ο αποψινός αγώνας με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι είναι τόσο καθοριστικός για την εφετινή ευρωπαϊκή προοπτική των «πρασίνων», ώστε μπροστά του τύφλα να `χει ακόμη και εκείνος ο ημιτελικός με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που υπήρξε το πρώτο σκαλοπάτι προς τον θρόνο!

Υπερβάλλω βεβαίως σε ό,τι αφορά την αντιδιαστολή της βαρύτητας των δυο αγώνων, αλλά όπως εξελίχθηκε η κατάσταση στο Τop 16 και μετά την απροσδόκητη ήττα τους από την Αλμπα, οι «πράσινοι» βλέπουν τους Βερολινέζους να τους κάθονται στον σβέρκο και να προσπαθούν να τους αφήσουν αμανάτι ...

Μιας και το `φερε η κουβέντα σε αυτήν την απευκταία εκδοχή, ο Παναθηναϊκός έχει να μείνει έξω από τα πλέι οφ της Ευρωλίγκας εδώ και πέντε χρόνια: από τη σεζόν 2009-10, όταν δεν κατάφερε να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του Βερολίνου και να επιστρέψει στο αγαπημένο του Παρίσι...

Eκείνη τη χρονιά συνευρέθη στον ίδιο όμιλο του Τop 16 με το Mαρούσι και είδε την Μπαρτσελόνα και την Παρτιζάν Βελιγραδίου να προκρίνονται στο Φάιναλ Φορ, ωστόσο επέστρεψε δριμύτερος την επόμενη σεζόν και διήνυσε όλο τον δρόμο έως την κορυφή, παίρνοντας κιόλας το αίμα του πίσω από τους Καταλανούς...

Στα πλέι οφ της περιόδου 2010-11 ο Παναθηναϊκός έριξε στο καναβάτσο την (οικοδέσποινα του Φάιναλ Φορ και έχουσα πλεονέκτημα έδρας) Μπαρτσελόνα με 3-1 και ξαναγύρισε στη Βαρκελώνη για να ανέβει στον θρόνο...

Τη σεζόν 2011-12 προκρίθηκε με 4-2, στα πλέι οφ απέκλεισε τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με 3-2 και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου γνώρισε δύο ήττες, για πρώτη φορά στα χρονικά των συμμετοχών του σε Φάιναλ Φορ...

Πρόπερσι, στο διεσταλμένο πλέον Top 16, ο εξάκις πρωταθλητής Ευρώπης «έγραψε» 9-5, αλλά αποκλείσθηκε από την Μπαρτσελόνα στον πέμπτο αγώνα, ενώ πέρυσι (7-7) είχε την ίδια τύχη στη σειρά με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, την οποία μπορεί να ξαναβρεί απέναντί του στην επόμενη φάση!

Βεβαίως δεν υπάρχει καμιά ΤΣΣΚΑ Μόσχας και καμιά Φενέρμπαχτσε Ούλκερ (ως πιθανοί αντίπαλοι στα πλέι οφ), εάν δεν τη σκαπουλάρει απόψε, είτε ιδίοις χερσίν είτε με τη συνδρομή των Ισραηλινών, οπότε η κουβέντα για το συναπάντημά του με τον Ομπράντοβιτς ή με τον Ιτούδη παραπέμπεται στις καλένδες!

Ο Παναθηναϊκός εξαρτάται από τον εαυτό του και εφόσον αλώσει απόψε τη «Χάλα Πιονίρ», δεν του καίγεται καρφάκι τι θα συμβεί στην O2 Arena του Βερολίνου: το ίδιο (θα) του κάνει και συν τοις άλλοις θα το `χει να το καμαρώνει ότι έριξε για πολλοστή φορά στο καναβάτσο τον Ερυθρό Αστέρα, από τον οποίον έχει να ηττηθεί εδώ και 44 χρόνια κι όχι στο μπάσκετ, αλλά στο ποδόσφαιρο!

Τούτο συνέβη το 1971, όταν καθ' οδόν προς το «Γουέμπλεϊ» οι «πράσινοι» έφυγαν με σκυμμένο το κεφάλι από το «Μαρακανά» (4-1), αλλά το γκολ του Καμάρα αποδείχθηκε χρυσό στη ρεβάνς της 28ης Απριλίου στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας: εκεί, μετά από δυο εβδομάδες, οι «πράσινοι» επικράτησαν με 3-0, χάρη σε δυο γκολ του Αντωνιάδη και το τρίτο πάλι από τον Καμάρα.

Ηταν πάλι τέτοιες μέρες και πιο συγκεκριμένα 14 Απριλίου όταν έγινε ο αγώνας στο Βελιγράδι με πρωταγωνιστή, μεταξύ άλλων, τον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς: όχι τον συχωρεμένο παίκτη του Πανιωνίου και πατέρα του Βλαδίμηρου, αλλά τον συμπατριώτη και συνονόματό του, χαφ του Ερυθρού Αστέρα, που πέτυχε το ένα από τα τέσσερα γκολ κι αποτέλεσε την εξαίρεση στον κανόνα (του χατ τρικ) του Στέβαν Οστοϊτς...

Δεν ξέρω εάν η παρουσία του Βλαδίμηρου, όπως και πέρυσι, όταν οι Σέρβοι τον τίμησαν και του χάρισαν μια φανέλα εις το όνομα του πατρός (ο οποίος τη φόρεσε επί έντεκα χρόνια) θα κατευνάσει τα πνεύματα στον αποψινό αγώνα, όπου ο -αδιάφορος σε κάθε περίπτωση- Ερυθρός Αστέρας δεν αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό, αλλά τον εχθρό του φίλου του Ολυμπιακού!

Στις 7 του περασμένου Νοεμβρίου, όταν ο Ερυθρός Αστέρας υποδέχθηκε τον Ολυμπιακό, οι οπαδοί των δυο ομάδων τραγουδούσαν μαζί το «είσαι στο μυαλό κάτι μαγικό», αλλά προφανώς απόψε το ρεπερτόριο θα αλλάξει και θα ακούγεται το «είσαι στο μυαλό κάτι... εχθρικό»!

Τούτου δοθέντος, πέραν όλων των άλλων εφοδίων τους, οι «πράσινοι» θα πρέπει να βάλουν -όπως οι άνδρες του Οδυσσέα, όταν περνούσε μπροστά από τις γλυκόλαλες Σειρήνες- βουλοκέρι στα αυτιά τους!

Με την ίδια λογική, ο Ιβάνοβιτς δεν χρειάζεται (όπως ο εξ Ιθάκης ήρωας) να δεθεί πισθάγκωνα στο κατάρτι, διότι, διάβολε, κάποιος πρέπει να μανουβράρει το σκάφος στα φουρτουνιασμένα νερά του Δούναβη!

Μ' αυτά και μ' αυτά ο Παναθηναϊκός παίζει απόψε τον μεγαλύτερο αγώνα της χρονιάς: τον μεγαλύτερο μέχρι τον επόμενο, που έλεγε και μια ψυχή, αν και (για να μην παρεκκλίνω κιόλας από το πνεύμα του προλόγου μου) ο αποψινός είναι τόσο μεγάλος, που μπροστά του τύφλα να `χει ο ημιτελικός του `96...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS