ΟΠΩΣ ακριβώς το είχε πει ο Αλή Πασάς στην κυρά Φροσύνη: «Στο πεπρωμένο σου να δίνεις σημασία». Δεν χρειαζότανε, δηλαδή, να ξέρεις τίποτα καντάρια μπάσκετ για να πάρεις χαμπάρι τι επρόκειτο να συμβεί την Τρίτη το βράδυ στη Μόσχα.

Το πράγμα μίλαγε από μόνο του: Οταν ξεκίναγε βασικός ο Χαραλαμπόπουλος. Με 17 συνολικά λεπτά συμμετοχής στο ματς. Και ο Λούντζης με 12. Απέναντι σε μια ομάδα που εντός έδρας έχει μία ήττα αυτή τη σεζόν κι άλλη μία την προηγούμενη. Και σε ματς της Ευρωλίγκας,μάλιστα, έχει να χάσει μέσα στη Μόσχα από το 2008. Εύλογο ήταν, λοιπόν, ότι θα τον φάει τον εξάστερο η αρκούδα. Στο παρά κάτι τριαντάρα δηλαδή, με το ταμπλό να γράφει 93-66. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι μέχρι και η ΝΕΡΙΤ έριξε λευκή πετσέτα αναγνωρίζοντας την ανωτερότητά της ΤΣΣΚΑ. Κράτησε τον Χατζηγεωργίου στην Αθήνα κι έστειλε για μετάδοση στη Μόσχα τον αναπληρωματικό.

Τέτοια ηττοπάθεια δεν έχει ματαγίνει. Ηταν βέβαιοι εκ των προτέρων, δηλαδή, ότι δεν υπήρχε καμιά περίπτωση για «χιτσκοκικό» και «γκρανκινιολικό φινάλε». Κι αντί για τον ηρωικό Χατζηγεωργίου, άκουγες τη μετάδοση και νόμιζες ότι ξαναδείχνανε σε μαγνητοσκόπηση τον Επιτάφιο. Ξεφύγαμε όμως. Με μια ματιά στο φύλλο αγώνος, τα βλέπεις όλα: Ο Διαμαντίδης, δηλαδή, με μηδέν προσπάθειες για δίποντα, μηδέν προσπάθειες για τρίποντα και μηδέν βολές. Εύλογο ήταν ότι θα σε αρπάξει στα νύχια της η αρκούδα και θα σε κάνει μια μπουκιά. Και απόλυτα φυσιολογικό.

Επειδή όμως οι γιορτές δεν έχουνε περάσει ακόμα, οι δημοσιογράφοι συνεχίζουν τις ευχές: Οτι «ο Παναθηναϊκός πρέπει να εμφανιστεί βελτιωμένος στο δεύτερο ματς της Πέμπτης».Οτι «προπονητής και παίκτες πρέπει να βγάλουν τον εγωισμό τους». Κι ότι εν πάση περιπτώσει, ακόμα κι αν πρόκειται γι' αυτή την ΤΣΣΚΑ «δεν επιτρέπεται να σκουπίσει τον εξάστερο με 3-0». Ετσι πάει. Οταν ρίχνουμε αγωνιστικές σφαλιάρες εμείς, πρόκειται για θρίαμβο. Οταν τις τρώμε, πρόκειται για τραγωδία. Που δεν επιτρέπεται, που δεν είναι αποδεκτή, που συνιστά ντροπή και ξεφτίλα. Για διασυρμό που προσβάλει τον εξάκις πρωταθλητή Ευρώπης. Πρόκειται όμως για τον ίδιο Παναθηναϊκό; Σαφώς και όχι. Ούτε Ντομινικ υπάρχει στο παρκέ ούτε Μποντιρόγκα ούτε Γιασικεβίτσιους ούτε Διαμαντίδης στα ντουζένια του. Ούτε Ομπράντοβιτς (φωτό) στον πάγκο.

Ο Panathinaikos υπάρχει μόνο στα κιτάπια της ιστορίας. Στις χρυσές πράγματι σελίδες που έχει γράψει. Ο Παναθηναϊκός σήμερα φτάνει μέχρι τις «8» καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Για παραπάνω όχι. Οχι για πρώτος, αλλά ούτε καν στις «4». Ούτε θέμα νοοτροπίας ήταν ούτε κακής διάθεσης για να παλέψουν το ματς. Δεν ήτανε ότι τα παρατήσανε. Ητανε ότι όλοι στην ομάδα ευθύς εξαρχής ξέρανε ότι δεν είχανε καμία τύχη. Τα δώδεκα λέι απ των Ρώσων είναι πράγματι πολλά. Οταν σε ρίχνουν όμως στον λάκκο με τα λιοντάρια δεν είναι καθόλου εύκολο να παλέψεις. Ο διασυρμός λοιπόν βρίσκεται στην γκλάβα κάποιων αθλητικογράφων και μόνο.

Δεν υπάρχει άλλωστε η έννοια ξεφτίλα στον αθλητισμό. Στον αθλητισμό (κατά κανόνα) ο καλύτερος κερδίζει. Κι αν είναι και κατά πολύ καλύτερος, μάλιστα, θριαμβεύει. Αυτά ότι «ο Παναθηναϊκός οφείλει να πάρει ένα τουλάχιστον ματς, για την τιμή του, για την αξιοπρέπειά του και για τον κόσμο του» είναι για παιδιά του δημοτικού σχολείου. Μόνο στον ελληνικό Τύπο, άλλωστε, συναντάς το σχετικό φαινόμενο. Οταν κερδίζουμε να απαξιώνουμε τον αντίπαλο. Κι όταν χάνουμε να απαξιώνουμε τη δικιά μας ομάδα. Οπως όμως τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή, έτσι τίποτα δεν είναι δεδομένο στον αθλητισμό. Σήμερα κερδίζεις, αύριο χάνεις. Σήμερα είσαι πρώτος, αύριο μπορεί να είσαι τελευταίος. Τι να πούνε και οι ποδοσφαιρικοί Παναθηναϊκοί; Από τον Ζιλμπέρτο και τον Σισέ φτάσανε να ασχολούνται με τον Λαγό και τον Πέτριτς. Αυτά.

Ακολουθούν δύο πιο σοβαρά στάδια: Το δικαστικό συμβούλιο και το ακροατήριο

Η δικαιοσύνη, αφού ξέμπλεξε με τα αρνιά και τα κοκορέτσια, επανήλθε στους κανονικούς ρυθμούς. Ο εισαγγελέας των στημένων, κ. Πούλιος, παρέδωσε το στικάκι με τις 3.000 σελίδες της εισήγησής του κι ο ανακριτής της εγκληματικής οργάνωσης κ. Ανδρεάδης θ' αρχίσει πάλι να κερνάει καφέ παράγοντες και διαιτητές. Να τα ξαναπούμε, λοιπόν, για μια ακόμα φορά: Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Και στη μία υπόθεση και στην άλλη ακολουθούν δύο ακόμα πιο σοβαρά στάδια: Το δικαστικό συμβούλιο και το ακροατήριο. Η εισήγηση του εισαγγελέα αποτελεί ένα πρόκριμα.

Δεν είναι όμως δεδομένη. Τον τελευταίο λόγο, για το αν θα κάτσει κάποιος στο σκαμνί, τον έχει το δικαστικό συμβούλιο. Κάποιον δηλαδή που στέλνει ο Πούλιος για τα στημένα, το δικαστικό συμβούλιο μπορεί να τον κρίνει απαλλαχτέο. Και κάποιον που δεν παραπέμπει ο Πούλιος, το δικαστικό συμβούλιο να έχει διαφορετική γνώμη και να τον στέλνει στο σκαμνί. Με τη γενικότερη αντίληψη που επικρατεί, να είναι κατά κανόνα εις βάρος αυτών που έχουνε μπλέξει. Αν είναι δηλαδή στο «έτσι κι έτσι», είτε ο εισαγγελέας είτε το δικαστικό συμβούλιο, το πάνε στη λογική «ας πάει να κάτσει στο σκαμνί κι αν είναι αθώος θα το βρει και θα το πει το δικαστήριο». Και να κονομάνε οι δικηγόροι.

Τσακωνόντουσαν σαν τους εικονολάτρες με τους εικονομάχους στο Βυζάντιο

ΟΠΩΣ ακριβώς το λένε οι Εσκιμώοι στον Βόρειο Πόλο: «Κακό χωριό τα λίγα σπίτια». Πόσοι να είναι δηλαδή οι Απολλωνιστές; Διακόσιοι; Τρακόσιοι; Πεντακόσιοι; Για παραπάνω, δύσκολο. Λέμε δηλαδή γι' αυτούς που είναι κάθε Κυριακή στο γήπεδο. Βρέξει χιονίσει. Οχι γι' αυτούς που πάνε στη Ριζούπολη στη χάση και στη φέξη. Βρήκανε, λοιπόν, θέμα για να τσακωθούνε. Οτι αυτός ο Μονεμβασιώτης πρόσβαλλε τα ιερά και τα όσια της ιστορίας του ένδοξου Απόλλωνα. Εβγαλε δηλαδή από το σήμα στις φανέλες των ποδοσφαιριστών τον αρχαίο Απόλλωνα κι έβαλε κάποιον Αγιο Απόλλωνα. Ερασιτέχνης Απόλλωνας και παλαίμαχοι άρχισαν την γκρίνια κι έγινε το μάλε-βράσε.

Με την ΠΑΕ να απειλεί ότι θα πάει στα δικαστήρια, ενώ κόβει με το μαχαίρι κάθε σχέση και κάθε νταραβέρι και με τους παλαίμαχους και με τον Ερασιτέχνη. Λες και βρίσκονται στο Βυζάντιο, όταν τσακωνόντουσαν οι εικονολάτρες με τους εικονομάχους. Με το έμβλημα του Απόλλωνα, θα πρέπει να πούμε, να ανατρέχει προπολεμικά στον ιωνικό αγκυλωτό σταυρό (φωτό). Πριν τον υιοθετήσει ο Χίτλερ. Και στη συνέχεια να τους βγαίνει το όνομα Ιαχωβάδες, επειδή έδιναν το γήπεδο για θρησκευτικές τελετές. Για τους βεριτάμπλ, λοιπόν, Απολλωνιστές είναι θέμα τιμής ότι άλλαξε το έμβλημα της ομάδας. Με την ΠΑΕ να εξοργίζεται και να αγανακτεί, επειδή «ενόχλησε κάποιους ο Αγιος Απόλλωνας που χρησιμοποιήθηκε για μία και μόνο φορά, προκειμένου να βοηθήσει τους ποδοσφαιριστές να κάνουν την υπέρβαση και το θαύμα στον ημιτελικό με τον Ολυμπιακό». Αμήν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος φωνάζει πιο πολύ για τους «λαθρομετανάστες»; Ο Μιχαλολιάκος ή ο Σαμαράς;

Η χρεοκοπία κάθε βράδυ στα δελτία των 8 είναι συνεχής και επαναλαμβανόμενη.

-Observer.

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS