Ηγγικεν, λοιπόν, η ώρα (19.30, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) για την εκκίνηση των τελικών του πρωταθλήματος μπάσκετ, που είναι κάτι παραπάνω από deja vu: ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός βρίσκονται ενώπιος ενωπίω στα... μαρμαρένια αλώνια που αποτελούν τον προθάλαμο του θρόνου του ελληνικού πρωταθλήματος, για 15η φορά στην ιστορία τους και για δέκατη στη σειρά!

Από το 2005 και πέρα (κατά σύμπτωση, όσα χρόνια φορά την πράσινη φανέλα με το Νο 13 ο Διαμαντίδης, που «στρατολογήθηκε» στα 24 του και τώρα καβάλησε τα 35), μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε! Η ΑΕΚ (2002, 2003, 2005) και το Μαρούσι (2004), που εμφανίστηκαν σε τέσσερις τελικές σειρές, αποδείχθηκαν η εξαίρεση στον κανόνα ο οποίος θέλει τους δυο βιωματικούς αντιπάλους να σέρνουν το γαϊτανάκι του τίτλου και να μην αφήνουν κανέναν άλλον να χωθεί ανάμεσά τους...

Σε αυτές τις δεκατέσσερις σειρές, που περιλαμβάνουν 62 αγώνες, η μερίδα του λέοντος ανήκει στους «πράσινους», που έχουν κατακτήσει δέκα τίτλους (έναντι τεσσάρων των «ερυθρόλευκων»), με 37-25 νίκες. Σε οκτώ περιπτώσεις εξαντλήθηκε η σειρά των πέντε αγώνων (3-2), δυο φορές σημειώθηκε «sweep» (3-0), ενώ πέντε φορές ανετράπη το πλεονέκτημα έδρας (τέσσερις από τον Παναθηναϊκό, μία από τον Ολυμπιακό), ενώ έχουν σημειωθεί δέκα «breaks», οκτώ εκ των οποίων στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Είναι πασιφανές και αυταπόδεικτο πως παντού και πάντα οι τελικοί δεν εμπίπτουν ούτε στη λογική ούτε στη στατιστική και αποτελούν μια άλλη ιστορία: μια ιστορία η οποία γράφεται αναλόγως με το momentum και με τις συγκυρίες των 8 έως 15 ημερών που διαρκούν και μπορούν να ανατρέψουν όλα τα δεδομένα...

«Ο Ολυμπιακός είναι το φαβορί» συνομολόγησαν ο Σωτήρης Μανωλόπουλος και ο Δημήτρης Διαμαντίδης στην προχθεσινή συνέντευξη Τύπου, αλλά οι παρακαθήμενοί τους, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος και ο Βασίλης Σπανούλης (που, ως γνωστόν, βαριακούει κιόλας), από το ένα αυτί το άφησαν να μπει κι από το άλλο το έβγαλαν ακαριαία!

Ναι, ο (ευρισκόμενος σε «διατεταγμένη υπηρεσία» για να κατακτήσει τον μοναδικό τίτλο που παραμένει ζωντανός στόχος) Ολυμπιακός παρουσίασε εναργέστερη εικόνα καθ' όλη τη σεζόν, είναι ποιοτικότερος, εμπειρότερος, αθλητικότερος, πληρέστερος και πιο ισορροπημένος, κόντεψε να αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης, έχει το πλεονέκτημα έδρας και συν τοις άλλοις πέτυχε δυο νίκες επί του Παναθηναϊκού στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, στο πλαίσιο της οποίας τρέχει ένα σερί 7-0 (από τις 17 Φεβρουαρίου 2008) επί του «αιωνίου» αντιπάλου του ως γηπεδούχος...

Τέτοιες συνθήκες όμως υπήρξαν και στο παρελθόν, χωρίς ωστόσο να προεξοφλούν την επιτυχία των «ερυθρολεύκων», που κατά καιρούς έχουν εφεύρει διαφόρους και διαφορετικούς τρόπους για να «αυτοκτονήσουν» (όπως πέρυσι) ενώ ήταν καβάλα στο άλογο, και περισσότερο από τον Παναθηναϊκό έχουν ως αντίπαλό τους αυτό το φοβικό σύνδρομο!

Στην ψυχολογική διάσταση της υπόθεσης μπορούν να ποντάρουν οι «πράσινοι», οι οποίοι αναθάρρησαν κιόλας με την εμφατική απόδοσή τους στη σειρά με τον ΠΑΟΚ, χώρια που είδαν τον Μαυροκεφαλίδη να εξελίσσεται σε υβρίδιο του... Τιμ Ντάνκαν!

Πέρα από τις πατενταρισμένες τακτικές, ο Σφαιρόπουλος και ο Μανωλόπουλος, που ντεμπουτάρουν σε τελικούς, θα επιδιώξουν να εφαρμόσουν κάποια καινούργια κόλπα, αλλά και οι ίδιοι γνωρίζουν -και η ιστορία έχει αποδείξει- ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, έστω κι αν πρόκειται για μια σειρά αγώνων, περισσότερο από την τακτική των προπονητών μετράει το ένστικτο των παικτών...

ΥΓ: Οσο απλοϊκό κι αν ακούγεται, όντως οι τελικοί είναι... τελικοί, όχι μονάχα διότι κρίνουν τους τίτλους, αλλά και επειδή υπόκεινται σε άλλου παπά ευαγγέλιο!

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός