Η λογική και μόνο αυτή λέει ότι αν ήμασταν έτοιμοι από πάσης απόψεως , θα φαινόταν στο γήπεδο. Στον μεγάλο καθρέφτη!

Απέναντι σ’ αυτή την Ισπανία, μια αντίπαλος σε …συσκευασία ιατρικού δείγματος.

Ότι και να λέμε τώρα όποιου είδους επιχειρηματολογία και αν επιστρατέψουμε για το συγκεκριμένο παιχνίδι η αλήθεια είναι μία. Όχι η αλήθεια του υπογράφοντος , ή η αλήθεια του κάθε σοβαρού αναλυτή , αλλά αυτή που καταγράφεται ως γεγονός.

Γεγονός λοιπόν ότι τα μεγάλα παιχνίδια, τις σημαντικές αναμετρήσεις που γράφουν ιστορία , τα κερδίζουν οι μεγάλοι παίκτες , οι πρωταγωνιστές , οι ηγέτες , αλλά και η άμυνα την οποία παράγουν βάση σχεδίου όλοι μαζί σαν σύνολο.

Αυτές είναι οι δυο βασικές αρχές κάθε μεγάλης επιτυχίας. Αν τις παρακάμψουμε , μπορούμε να αναλωθούμε σε ατέρμονες συζητήσεις , να παραδοθούμε στον ακατάσχετο βερμπαλισμό , αλλά σίγουρα θα έχουμε χάσει την ουσία.

Πως λοιπόν να κερδίσεις την Ισπανία , αυτή που ο κύκλος της κλείνει, όταν οι βασικές αρχές απουσιάζουν από το παιχνίδι σου;

Ξεκινήσαμε άσχημα. Όχι μόνο γιατί δεχθήκαμε σε χρόνο ρεκόρ δυο τρίποντα από τον Γιούλ. Αυτά γίνονται και διορθώνονται αλλά κυρίως γιατί δεν κατορθώσαμε σε ένα ολόκληρο πρώτο ημίχρονο να αναλάβουμε τον ρόλο του αφεντικού.

Γιατί δώσαμε το δικαίωμα στους Ισπανούς να πουν ότι: «δεν πάνε να λένε οι Έλληνες. Στο ίδιο έργο θεατές. Κουμάντο πάλι εμείς θα κάνουμε , αυτοί δεν αλλάζουν»!!!

Φτιάξαμε τις ιδανικές συνθήκες για την Ισπανική αγωνιστική ανάρρωση. Το καλύτερο δώρο για την ομάδα του Σκαριόλο.

Ένα πρώτο μέρος πεταμένο με δικής μας ευθύνη. Χαρίσαμε 20 λεπτά, προσφορά , να βρουν το χαμένο τους εαυτό.

Βασικοί παίκτες κλειδιά στους νευραλγικούς τομείς , δημιουργίας και εκτέλεσης , παρουσιάστηκαν χλωμοί κια μουδιασμένοι στο παρκέ. Δεν βρήκαμε τρόπους να τους ελευθερώσουμε , να τους βάλουμε στο κόλπο.

Την ίδια ώρα η άμυνα μας , το μεγάλο μας όπλο, μόνο ως άμυνα διαίτης , με χαμηλά λιπαρά, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.

Τι θέλαμε να παίξουμε αλήθεια; Μπασκετικό ξύλο; Να βγάλουμε ενέργεια κουράζοντας τον αντίπαλο; Άμυνα με βοήθειες ή μήπως κάτι άλλο ακόμα πιο σύνθετο;

Ανεξάρτητα από το τι θέλαμε , γεγονός καταγεγραμμένο πλέον είναι ότ δεν κάναμε πολλά πράματα. Τόσα δηλαδή όσο χρειάζεται για να τρομάξεις έναν αντίπαλο όπως η Ισπανία.

Αντίθετα με την παρουσία μας βοηθήσαμε τους ανταγωνιστές μας να αποκτήσουν στην καμπούρα μας την κλονισμένη αυτοπεποίθηση τους , να βρούν τα πατήματα τους , να επιβάλλουν τον ρυθμό που ταίριαζε στο παιχνίδι τους.

Κουτσός ο Σέρχιο, στραβός ο Ρούντι , καραβοτσακισμένος ο Γκασόλ , τους πήραμε από το χέρι και τους δείξαμε τον δρόμο!

Ιδιαίτερα στο μεγάλο φόβητρο Γκασόλ στείλαμε γρήγορα το μήνυμα ότι θα τον εμποδίσουμε με κάθε δυνατό τρόπο, αλλά χωρίς να τον ταλαιπωρήσουμε σεβόμενοι απόλυτα την ηλικία του.

Μέσα σε μια περίοδο, την δεύτερη, δεχθήκαμε μια δωδεκάδα πόντων με όλες τις παραλλαγές από τον αντίπαλο , του pick n roll! Κουραστήκαμε να βλέπουμε τον ψηλό μας να ακολουθεί τον κοντό και τον ψηλό τους να καρφώνει μπροστά στον κοντό μας .

Όχι μόνο να καρφώνει ,αλλά να κάνει lay up , να παίζει βόλεϊ , να κάνει πιρουέτες ν ασκοράρει όπως γουστάρει.

Αν δεν το αλλάξαμε γιατί φοβόμασταν ότι θα μας τρυπούσαν από την περιφέρεια με τα σουτ, η απάντηση εν είδει συμπεράσματος είναι ότι χάσαμε και έτσι.

Μια περίοδο παίξαμε μπάσκετ σύμφωνα με τις δυνατότητες μας , την τρίτη , και αφήσαμε ανεξίτηλο το πέλμα μας στο παρκέ. Κι αυτό γιατί παίξαμε επιτέλους άμυνα. Άμυνα επιθετική πάνω στην μπάλα , πάνω στα χέρια και όχι μόνο με κορμιά.

Κρατηθήκαμε στο παιχνίδι από τα ριμπάουντ του εξαιρετικού χθες Αντετοκούμπο. Χωρίς αυτόν η καθίζηση θα είχε καταγραφεί πολύ νωρίτερα,

Αλλά και τα ριμπάουντ 38 συνολικά έναντι 33 των Ισπανών , 24 στο πρώτο μέρος έναντι 12 αποδείχθηκαν πρώτος λαχνός σε περσινή κλήρωση. Το κέρδος δεν το εισπράξαμε ποτέ. Ήταν ο μόνος τομέας στον οποίο αριστεύσαμε . Δεν καγαλοποιήσαμε όμως ποτέ την υπεραξία της επίδοσης.

Επιπόλαιοι και χλωμοί στο τελευταίο δεκάλεπτο, ελαφροίσκιωτοι και αφελείς κάναμε δώρο 4 φάουλ στο άψε σβήσε , επιτρέποντας τον χρόνο να μετρά αντίστροφα εις βάρος μας.

Από τότε δεν καταφέραμε να επιστρέψουμε ποτέ! Δεν καταφέραμε επίσης εξ’αιτίας της δικής μας λανθασμένης διαχείρισης να προστατεύσουμε στο τέλος της τρίτης περιόδου , την μικρή διαφορά στο σκορ που με τόσο κόπο επιτύχαμε .

Μια διαφορά που θα μας έδινε ίσως την δυνατότητα να μπούμε στην τελευταία περίοδο , στην τελευταία πράξη του έργου με περισσότερο οξυγόνο στα πνευμόνια μας.

Χάσαμε άξια, καθαρά από μια Ισπανία που έψαχνε μια ομάδα στα μέτρα της για να αναστηθεί. Δεν μας έκανε την ζημιά μόνο ο Γκασόλ που για 5 λεπτά την τελευταία περίοδο ξεκουραζόταν στον πάγκο , την ΄πάθαμε από τον Μίροτιτς που ανέβασε τον μέσο όρο χωρίς κανένα σημάδι στο κορμί του και από οτιδήποτε σε ψηλό κορμί κυκλοφορούσε στην ρακέτα μας.

Προφανώς η απογοήτευση μετά την νέα ανώμαλη προσγείωση στην ρεαλιστικότητα είναι μεγάλη. Πολλά και τα ερωτήματα που περιμένουν τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Γιατί δεν ήμασταν αρκούντως σκληροί σε ένα παιχνίδι που οι παίκτες αποκαλούσαν πόλεμο, γιατί αντί να χαλάσουμε το μυαλό τους , ξεκουρδίστηκε το δικό μας, γιατί δεν βγήκαν τα ατού μα στο παρκέ, γιατί δεν μπήκαν οι έμπειροι , οι μπαρουτοκαπνισμένοι στο παιχνίδι; Γιατί στα κρίσιμα κυνηγάμε πάντα να γυρίσουμε το παιχνίδι και δεν ξεκαθαρίζουμε από την αρχή ποιός είναι το αφεντικό; Γιατί στα δύσκολα στα κρίσιμα , στα αποφασιστικά παιχνίδια το σίδερο γίνεται χαρτί; Τις πταίει;

Πηγή: Sportit.gr

Μπάσκετ SPORTS