Τυχαίνει το τζάμπολ του εφετινού πρωταθλήματος μπάσκετ (10 Οκτωβρίου) να συμπίπτει με τη διενέργεια των εθνικών εκλογών του 1993, οπότε ήρθε κι έδεσε...

Το εννοώ αυτό, διότι μετά την παρέλευση είκοσι δυο ετών τα προεκλογικά συνθήματα εκείνης της εποχής παραμένουν επίκαιρα και μάλιστα κολλάνε πολύ περισσότερο στο μπάσκετ, παρά στην ίδια την πολιτική που τα γέννησε και τα εξέθρεψε!

Ο Ολυμπιακός ως νικητής των προηγούμενων εκλογών (τελικοί, Ιούνιος 2015) και απερχόμενος πρωθυπουργός μπορεί όπως τότε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης να βροντοφωνάζει «Η Ελλάδα δεν γυρίζει πίσω»!

Στο απέναντι μπαλκόνι ο Παναθηναϊκός, ως θιγείς από το τελευταίο αποτέλεσμα και με την επιθυμία να επιστρέψει στην κυβέρνηση, βαδίζει στα χνάρια του Ανδρέα Παπανδρέου και διαλαλεί «Εχουμε μόνο μια δυνατότητα: Να πετύχουμε»!

Λίγο πιο κάτω η ΑΕΚ, εκκινώντας από την πέμπτη θέση της προηγούμενης σεζόν (μετά την τετράχρονη απουσία της από την κεντρική σκηνή) μοιάζει με την τότε νεοπαγή Πολιτική Ανοιξη που διά στόματος Αντώνη Σαμαρά ευαγγελιζόταν το «Υπέρβαση Τώρα»!

Οι συμπολίτες ΠΑΟΚ και ο Αρης, που πέρυσι χώθηκαν στην τετράδα, έχουν φύσει και θέσει το δικαίωμα να ακολουθήσουν το σύνθημα του ΚΚΕ, προτάσσοντας την «αριστερή απάντηση» ή μάλλον- για τη γεωγραφική ακρίβεια του πράγματος- τη «βόρεια απάντηση της Θεσσαλονίκης».

Οσο για τις υπόλοιπες ομάδες που συνωστίζονται από κάτω και ενδεχομένως έχουν βαρεθεί την «τυραννία» των «αιωνίων» αντιπάλων, τους ταιριάζει το σλόγκαν του Συνασπισμού που έλεγε «Αψηφήστε τους»!

Ατυχώς για τους προγόνους της σημερινής κυβέρνησης, τότε ο Συνασπισμός που έπεσε στην περίπτωση του ολονύκτιου θρίλερ μάζεψε μόλις 2.94% και έμεινε έξω από τη Βουλή, όπως πιθανότατα θα μείνουν έξω από την τετράδα του πρωταθλήματος και τα μικρότερα κόμματα του μπάσκετ...

Για την Ιστορία, σε εκείνες τις εκλογές (που σημαδεύτηκαν από την αντιπαράθεση του Μητσοτάκη με τον φυγά Σαμαρά για το σκοπιανό ζήτημα) κυριάρχησε με ποσοστό 46.88% και 170 έδρες το ΠΑΣΟΚ που επέστρεψε μετά από τέσσερα χρόνια στην κυβέρνηση, αλλά μετά από είκοσι δύο χρόνια από πρώτο και καλύτερο έχει καταντήσει τέταρτο και καταϊδρωμένο!

Επέλεξα επίτηδες να συνδυάσω τις εκλογές του 1993 με το πρωτάθλημα της σεζόν 2015-16 για πολλούς λόγους, εκ των οποίων άλλοι είναι προφανείς (λόγω της έντονης αντιπαράθεσης που χαρακτηρίζει από κοινού το πολιτικό και το μπασκετικό μέτωπο, σε πείσμα της νωπής συγγνώμης) και άλλοι αφανείς: ένας από δαύτους είναι η αγωνία μου να δω τι λένε τα γκάλοπ, τι δίνουν τα exit polls και πόσο μέσα ή έξω θα πέσουν οι εκλογολόγοι της πορτοκαλί μπάλας, οι οποίοι πάντως θα κριθούν σε οκτώ μήνες από τώρα...

Τότε είναι που θα κυοφορήσει η κάλπη του μπάσκετ...

Α, για μην το ξεχάσω: μολονότι από απόψεως συνθημάτων το τότε μοιάζει με το τώρα, το 1993 ούτε είχαμε ούτε διανοούμασταν ότι θα φάμε στη μάπα τα μνημόνια! Τότε, για να μείνω λίγο ακόμη στην ατμόσφαιρα της εποχής, ο ελληνικός λαός απολάμβανε το lifestyle, τώρα στραγγαλίζεται από τον ENΦΙΑ και τα ισοδύναμα μέτρα!

Αυτά τα ισοδύναμα μέτρα προσπαθεί να εξασφαλίσει και η Βasket League, έχοντας να ρυθμίσει δυο φλέγοντα ζητήματα: ο ΦΠΑ του 23% μοιάζει με την πρεμούρα για την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου σε όλα τα γήπεδα (και μάλιστα από τη μεθαυριανή πρεμιέρα), ενώ εφόσον ισχύσει και αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των αγροτών, τότε ζήτω που καήκαμε μαζί με τις σοδιές μας!

Σοβαρολογώ, διότι ενώ πάλι το 1993 στο νεοπαγές επαγγελματικό πρωτάθλημα συμμετείχαν μόλις δυο ομάδες από την επαρχία, που τότε μετονομαζόταν σε περιφέρεια (Απόλλων Πατρών, Λάρισα), τώρα τα δυο μεγάλα αστικά κέντρα αποτελούν τη μειοψηφία!

Αυτή είναι όντως μια πολύ ιντριγκαδόρικη και σημαντική καινοτομία στα δρώμενα του ελληνικού πρωταθλήματος μπάσκετ, όπου οι έδρες μοιράζονται δυσαναλόγως με τον πληθυσμό και το σλόγκαν «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα» έχει μεγάλη πέραση...

Η τέως διοίκηση πρωτευούσης, που έλεγαν από παλιά, έχει με το ζόρι τέσσερις έδρες: τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ και τη Νέα Κηφισιά. Η άλλοτε κραταιά Θεσσαλονίκη που κάποτε έβγαζε πέντε βουλευτές ξέμεινε μόλις με δυο (ΠΑΟΚ, Αρης), το υπόλοιπον Αττικής εξέλεξε έναν (Λαύριο), ενώ στον χάρτη δίνουν πλέον τον τόνο τους επτά πόλεις της περιφέρειας: το Ρέθυμνο, η Ρόδος, τα Τρίκαλα, η Καβάλα, η Πάτρα, η Αμαλιάδα και η Τρίπολη!

Αμ' αυτό το τελευταίο μικρό πράγμα θαρρούμε πως είναι; Η Πελοπόννησος, που ποτέ δεν είχε την ταμπέλα της μπασκετομάνας, αίφνης διαθέτει τρεις πρεσβευτές στην υψηλή κοινωνία, οπότε όσοι κατάγονται κάτω από τ' αυλάκι μπορούν να ατενίζουν προς τον τάφο του Κολοκοτρώνη και χρησιμοποιώντας κατά το δοκούν το μυριόστομο σύνθημα που δόνησε ολάκερη την Ελλάδα στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου να φωνάξουν με υπερηφάνεια «Σήκω Γέρο να μας δεις»!

Δεν ξέρω βεβαίως εάν και κατά πόσον αυτός ο Γέρος (του Μοριά) θα τους βλέπει καλά μέχρι το τέλος, αλλά η τριπλή εκπροσώπηση της Πελοποννήσου στην Βasket League δεν παύει να αποτελεί ένα θέμα που δεν περνάει απαρατήρητο...

Στον αντίποδα, υπάρχουν δυο παρατηρήσιμα γεγονότα τα οποία είναι δυσάρεστα και αποτελούν σημεία των καιρών: ο εξοστρακισμός του Πανιωνίου, που θα λείψει από τα σαλόνια για πρώτη φορά μετά από τριάντα πέντε χρόνια, και η εθελουσία έξοδος του ΚΑΟ Δράμας, που στέρησε άλλη μια επαρχιακή έδρα από το πρωτάθλημα και έκανε τα υπέροχα κρασιά της να ξιδιάσουν!

Ανθ' ημών, Λαύριο, όπως θα έλεγε και ο Χαρίλαος Τρικούπης!

Παρεμπιπτόντως, το Λαύριο που μπούκαρε από το παράθυρο για να βάλει στην καθημερινότητά μας τους στίχους του Διονύση Σαββόπουλου («δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, στην αγορά, στο Λαύριο, είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά κι όλο φοβάμαι το αύριο») είναι από πλευράς πληθυσμού η μικρότερη πόλη η οποία στέγασε ποτέ μια ομάδα της Α' Εθνικής, εδώ και πενήντα δυο χρόνια!

Εκτός από νεοφώτιστες στην εφετινή Basket League, το Λαύριο που κάποτε έβγαζε το ασήμι με τους τόνους και ο Αρκαδικός είναι επίσης δυο ομάδες με tabula rasa στην ανώτατη βαθμίδα του ελληνικού μπάσκετ: συμμετέχουν για πρώτη φορά και μπορεί να επικαλούνται την αξία του ταξιδιού, αλλά, διάβολε, δεν θέλουν να αρκεστούν σε αυτό...

Από σημειολογικής πλευράς είναι επίσης ενδιαφέρουσα η αποκριάτικη (ένεκα και της μεγάλης καρναβαλικής παράδοσης της πόλης) μεταμφίεση μιας ομάδας η οποία ήταν δελφίνι και ξαφνικά έβγαλε κέρατα! Ο ΑΓΟΡ του 2007 έγινε Ρέθυμνο, το Ρέθυμνο μετονομάσθηκε σε Cretan Kings, το μπλε παραχώρησε τη θέση του στο κεραμιδί και αφού άλλαξαν το σήμα, το χρώμα, το όνομα και σχεδόν όλο το ρόστερ, το μόνο που έμεινε (τουλάχιστον για την ώρα) απείραχτο είναι η έδρα...

Μ' αυτά και μ' αυτά, μεθαύριο ανοίγει η αυλαία μιας καινούργιας σεζόν, που δεν ξέρω εάν θα αποβεί καλύτερη ή χειρότερη από την περυσινή, αλλά σίγουρα θα είναι ενδιαφέρουσα, αξιοπερίεργη και (για να μην παρεκκλίνω από την πολιτική χροιά) στο τέλος της θα κρίνει τι θα απογίνει η μπασκετική Ελλάδα: θα γυρίσει πίσω, θα τραβήξει προς τα εμπρός, θα μείνει στάσιμη ή θα κάνει την υπέρβασή της!

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS