Mια παροιμία λέει «αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες» και το νόημά της επιβεβαιώθηκε περίτρανα για δεύτερη φορά μέσα σε έντεκα βράδια: ο Ολυμπιακός ήταν εκείνος που κοκορευόταν προτού αρχίσει η σεζόν για την ενδυνάμωση (των αθλητικών προσόντων και) της άμυνάς του, αλλά ο Παναθηναϊκός είναι αυτός ο οποίος μέχρι στιγμής φορά μια αλεξίσφαιρη πανοπλία, θωρακίζει αποτελεσματικά τα μετόπισθέν του και το σπουδαιότερο- καθαρίζει τις παρτίδες...

Τις καθαρίζει ακόμη κι αν επιδεικνύει τάσεις αυτοκτονίας ή απλώς επιθυμεί να ανεβάσει τους δείκτες θεαματικότητας, όπως συνέβη χθες που, ενώ από το -15 πάτησε το γκάζι και βρέθηκε στο +10, κόντεψε να χύσει την καρδάρα με το γάλα!

Και τότε όμως, στο κρισιμότερο σημείο, μέτρησαν τα στοιχεία που εν πολλοίς κρίνουν ένα ντέρμπι: οι μπαρουτοκαπνισμένες προσωπικότητες, ένα καλό σημάδεμα στη ρακέτα (Ραντούλιτσα), ένα προσωπικό καλάθι με υπογραφή (Πάβλοβιτς), η ψυχραιμία στις βολές (Φελντέιν) και τα τοιαύτα!

Παρά φύσιν και κόντρα στις συνθήκες της εποχής και στην προφανή λογική, ο Ολυμπιακός έβαλε 32 πόντους στην πρώτη περίοδο (με 12 καλάθια, 11 ασίστ κι ένα λάθος), αλλά έφτυσε αίμα για να βάλει άλλους 37 σε τριάντα λεπτά, είδε 15 απανωτά σουτ τριών πόντων (μετά την εντυπωσιακή εκκίνηση με τα 5/5) να καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων και αναζητεί επειγόντως θεραπεία σε διαφόρους νόσους, μεταξύ αυτών και στην αφλογιστία του ωσεί παρόντος στην εκτέλεση Σπανούλη!

Ο αρχηγός των φιναλίστ της Ευρωλίγκας μοίρασε εννέα ασίστ στα πρώτα δώδεκα λεπτά, αλλά μόλις μία από εκεί και πέρα, «ακύρωσε» επτά εξ αυτών με τα λάθη του και τελείωσε το ματς με 3/11 σουτ, ένα εκ των οποίων κιόλας δεν μπήκε, αλλά μέτρησε!

Στριμωγμένος στα σχοινιά και σφυροκοπούμενος ανηλεώς στο πρώτο δεκάλεπτο, ο Παναθηναϊκός αναγκάστηκε να το πάρει αλλιώς για να ξανασταθεί όρθιος και να επιζήσει: βρήκε το απαραίτητο αμυντικό ελιξίριο, τόσο σε προσωπικές φάσεις όσο και σε επίπεδο τακτικής (με την αλλαγή της άμυνας και την επιστράτευση των hedge out στα pick 'n' roll), κυριάρχησε στα ριμπάουντ, ανανέωσε κατοχές, βρήκε παιχνίδι στο ανοικτό γήπεδο, σκόραρε με γκολ φάουλ και καρφώματα, όρθωσε το ανάστημά του και επικράτησε με ό,τι αυτό συνεπάγεται από βαθμολογικής, ψυχολογικής και... ατμοσφαιρικής πλευράς.

Ασφαλώς ο Τζόρτζεβιτς πιστώνεται το γεγονός ότι όχι μόνο οδήγησε και μάλιστα νωρίς νωρίς τους «πράσινους» σε δύο νίκες επί του «αιωνίου» αντιπάλου τους (μετά τις πέντε σερί ήττες στην περυσινή σεζόν), αλλά και έφερε ισάριθμες φορές τον ρυθμό στα δικά τους μέτρα, αναγκάζοντας τον Ολυμπιακό να σκοράρει με το ζόρι 64 και 69 πόντους και να κυνηγάει χίμαιρες.

Τη στιγμή που η frontline του Παναθηναϊκού (Φώτσης, Γκιστ, Ραντούλιτσα, Κούζμιτς) έβγαζε σούμα 37 πόντους, 19 ριμπάουντ, 8 ασίστ και 4 κλεψίματα, το αντίπαλον δέος (Πρίντεζης, Μιλουτίνοφ, Γιανγκ, Αγραβάνης) αντιπαρέβαλε 24, 14, 3 και 4 αντιστοίχως. Η διαφορά τονίζεται ακόμη περισσότερο από τη στιγμή που τα τεσσάρια και τα πεντάρια του Παναθηναϊκού, πέραν της αριθμητικής υπεροχής τους, σκόραραν κρίσιμα καλάθια και έκαναν αισθητή την παρουσία τους την κρίσιμη ώρα, σε αντίθεση με τους «ερυθρόλευκους» ομολόγους τους που ώρες ώρες ήταν περαστικοί και δεν έπαιρναν την μπάλα ούτε κατόπιν αιτήσεως με χαρτόσημο!

Στο τέλος της βραδιάς ο Παναθηναϊκός δεν πλήρωσε ακριβά ούτε την κάκιστη εκκίνηση ούτε τη βιασύνη ούτε κάποιες... χαζομάρες, επιβραβεύθηκε για την αμυντική προσήλωσή του, απέδειξε πόσο ορθή είναι η απλοϊκή άποψη ότι τα ματς διαρκούν σαράντα λεπτά και προχωρά καβάλα στ' άλογο. Στην αντίπερα όχθη ο Ολυμπιακός εμπλούτισε το ρεπερτόριο των (ουκ έστιν αριθμός) βερσιόν με τις οποίες μπορεί να ηττηθεί στο ΟΑΚΑ, πούλησε φτηνά το +15, που αποδείχτηκε «μαγική εικόνα», είδε τις κάβες του να εξατμίζονται η μία μετά την άλλη, αλλά ?επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού- του έμειναν ως οφέλη η εμφάνιση του Παπαπέτρου και το γεγονός ότι μέσα στην πλημμύρα και στην τρικυμία αυτό το -4 μοιάζει με μια σχεδία ικανή να τον βγάλει στις όχθες του Σαρωνικού στις 23 Ιανουαρίου...

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός