Δεν είναι η πρώτη φορά που του συμβαίνει, ίσα ίσα που οι οβιδιακές μεταμορφώσεις και τα εντυπωσιακά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του έχουν καταστεί μέχρι στιγμής η δεύτερη φύση του και ασφαλώς αυτό το πρόβλημα χρήσει άμεσης επίλυσης...

Σε ένα deja vu από τα προηγούμενα ματς, ο Ολυμπιακός έμοιαζε πάλι βγαλμένος από την περίφημη νουβέλα του Ρόπερτ Λούις Στίβενσον και υποδύθηκε με μεγάλη επιτυχία τον δισυπόστατο ρόλο του Dr. Jekyll and Mr. Hyde! Απλώς τον βόλεψε αυτή η εντυπωσιακή μετάλλαξη, διότι εμφάνισε τον κακό εαυτό του στο πρώτο ημίχρονο και παρουσίασε τον καλό στο δεύτερο, στο οποίο στραγγάλισε τη Λιμόζ και πήρε (με καθυστέρηση είκοσι ετών) το αίμα του πίσω!

Πλάκα πλάκα, εάν ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς ο οποίος (ως προπονητής της Λιμόζ) υπήρξε ο ηθικός αυτουργός της αμυντικής λαγνείας που κυριάρχησε στην Ευρώπη στη δεκαετία του '90, έβλεπε το δεύτερο ημίχρονο του χθεσινού αγώνα θα ζήλευε την επίδοση του Ολυμπιακού στα μετόπισθεν και θα... έφριττε στη θέα των Γάλλων!

Η εικόνα του Ολυμπιακού στο πρώτο εικοσάλεπτο σημαδεύτηκε από την ανεκδιήγητη παρουσία του στην επίθεση, όπου, μεταξύ άλλων, δεν το... μάτωσε επί επτά λεπτά και 49 δευτερόλεπτα, δέχτηκε ένα σερί 12-0, είχε 0/9 τρίποντα μέχρι να βάλει δυο μαζεμένα ο Αθηναίου και έγραψε 12 στα 38 σουτ!

Σε πείσμα αυτής της άθλιας επιθετικής εικόνας, εξήντα πέντε (μετρημένα) δευτερόλεπτα έφταναν στους «ερυθρόλευκους» όχι για να καθαρίσουν πρόωρα την μπουγάδα, αλλά για να συνειδητοποιήσουν πώς έπρεπε να διαχειριστούν το ματς και να ξεφύγουν από τη γαλλική παγίδα: το 10-1 χάρη στο οποίο μετέτρεψαν το 16-22 σε 26-23 τους έδειξε σε... περίληψη τον δρόμο που θα τους οδηγούσε στο ξέφωτο, όπερ και εγένετο.

Ο Ολυμπιακός «έφαγε» 17 πόντους στην πρώτη περίοδο και μόλις είκοσι σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο, στο οποίο ακολούθησε τη λογική του «no mercy», κράτησε τη Λιμόζ κάτω από τους πενήντα, επικράτησε με το εμφατικό 47-20 και (όπως έλεγε το κλισέ των 90s) έκανε θρύψαλα τις πορσελάνες της!

Το βασικό πρόβλημα των φιναλίστ της περυσινής Ευρωλίγκας είναι η αδυναμία τους να επιβάλουν από την αρχή τον ρυθμό τους και να εξαργυρώσουν με σκορ στην επίθεση την προσπάθειά τους στην άμυνα, που ως εκ τούτου πηγαίνει στράφι. Κάποιες φορές μάλιστα η ατζαμοσύνη στα σουτ βγάζει μάτια, κυρίως διότι καλύπτει όλο το φάσμα τους, μηδέ των λέι απ ή ακόμη και των καρφωμάτων εξαιρουμένων!

Σε σχέση με την ισχνή παρουσία τους στο πρώτο ημίχρονο, η εικόνα του δεύτερου εικοσάλεπτου ήταν η μέρα με τη νύχτα σε όλα τα επίπεδα: στην μεν άμυνα αιχμαλώτισαν τους Γάλλους, στη δε επίθεση τους έστησαν στο εκτελεστικό απόσπασμα και τους αποτέλειωσαν, εκμεταλλευόμενοι την ανεπάρκειά τους και συνδυάζοντας την ουσία με το θέαμα.

Πέρα από τη νίκη, ο Ολυμπιακός αποκόμισε και δυο οφέλη επί προσωπικού: πρώτα τον Πάτρικ Γιανγκ, ο οποίος (με 13 πόντους, 5/6 σουτ, 3/4 βολές, 10 ριμπάουντ και 5 τάπες) έγινε ο... Πάρντο του μπάσκετ, αποθεώθηκε από τον κόσμο και έδωσε μετά από είκοσι χρόνια την απάντηση σε δυο συμπατριώτες και συνεπώνυμους του στην παλιά Λιμόζ, τον Μάικλ και τον Ντάνι!

Και στη συνέχεια τον Ντι Τζέι Στρόμπερι που (με 12 πόντους, 2 κλεψίματα και 2 ασίστ) φάνηκε να μπαίνει σιγά σιγά στο πετσί του ρόλου του και σίγουρα θέλει να αποτινάξει από πάνω του την ταμπέλα της αποτυχημένης επιλογής.

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός