Μέχρι και πριν την έναρξη του «ντέρμπι» στο ΣΕΦ κυκλοφορούσε στα πέριξ -και μάλιστα ως θέσφατο- μια άποψη. Μια άποψη που εξυπηρετούσε την λογική των ίσων αποστάσεων, όπως σχεδόν πάντα «πρέπει» να συμβαίνει όταν έχουμε να κάνουμε με παιχνίδι Ολυμπιακού-ΠΑΟ. Μια άποψη που ξεκινούσε και τελείωνε στο γεγονός ότι οι δύο αντίπαλοι προέρχονταν από δύο συνεχόμενες ήττες στην ευρωλίγκα (έκαστος), άρα και πολύ απλουστευμένα βρίσκονταν στην ίδια μοίρα και την ίδια αφετηρία.

Χαρακτηρίστηκε ως «το ντέρμπι των απογοητευμένων», «το ντέρμπι των ντεφορμέ», ως το ντέρμπι τέλος πάντων μεταξύ δύο ομάδων που βαδίζουν στο ίδιο σκοτεινό μονοπάτι. Καλά όλα αυτά και πράγματι προέκυπταν ως συμπέρασμα αν κάποιος κοιτούσε ΜΟΝΟ το τελευταίο δεκαήμερο των αιωνίων. Διότι αν κάποιος άνοιγε λίγο την ματιά του θα έβλεπε την πραγματικότητα.

Ότι δηλαδή από την μία υπήρχε μια πολύ καλή ομάδα που εντελώς ξαφνικά βίωσε ανεξήγητο μπλακ άουτ, κι από την άλλη μια …όχι καλή ομάδα που σε κανένα σημείο της σεζόν δεν έχει εντυπωσιάσει και που στα εκτός έδρας παιχνίδια της αντιμετωπίζει συνήθως πολύ σοβαρό πρόβλημα.

Οι δύο άθλιες εμφανίσεις του Ολυμπιακού, ήρθαν στο χειρότερο δυνατό τάιμινγκ για τον… Παναθηναϊκό. Οι ερυθρόλευκοι πέρα από τα κίνητρα που τους εξασφάλιζαν η νίκη, η διαφορά, το γόητρο και οι απαιτήσεις του κόσμου τους, είχαν ακόμη ένα, ίσως ιερότερο από όλα. Να δώσουν μια πειστική απάντηση και μια… δυνατή κλωτσιά στον κακό εαυτό τους που τους φορτώθηκε εντελώς αναπάντεχα στην πλάτη. Και τα …σκάγια από την έκρηξή τους πήραν παραμάζωμα τους πράσινους.

Το πρώτο ημίχρονο ήταν ένα σοκαριστικό θέαμα, που όμοιό του δεν έχουν ξαναδεί τα μάτια μας στην ιστορία των ντέρμπι! Ἠταν η… συντέλεια του κόσμου προσομοιωμένη παρκέ στο παρκέ! Το 2-4 της έναρξης έγινε 25-5 στο 12ο λεπτό και 49-19 στο 18ο. Μιλάμε για πράγματα που δύσκολα αναλύονται.

Οι γηπεδούχοι δεν επέτρεψαν ΟΥΤΕ ΜΙΑ εύκολη πάσα στους φιλοξενούμενους, τους έκλεισαν κάθε δρόμο προς το καλάθι, (μόνο ο Ραντούλιτσα έβρισκε κάποιες κλειδαρότρυπες) και στην επίθεση κάλπαζαν και «σκότωναν» με κάθε τρόπο. Στρόμπερι και Σπανούλης έσυραν πρώτοι τον χορό και ο Ολυμπιακός άρχισε να …ασελγεί στο «πτώμα» του ΠΑΟ, με τρόπο τόσο σκληρό που προκαλούσε… αμηχανία.

Ηταν τόσο πρωτόγνωρη, τόσο ανεπανάληπτη η εικόνα του αγώνα που δεν μπόρεσαν να το διαχειριστούν ούτε οι ίδιοι οι παίκτες του Ολυμπιακού. Το ΣΕΦ έπεσε σε έκσταση, οι ερυθρόλευκοι «μέθυσαν» στο ίδιο τους το πάρτι και στη συνέχεια άρχισαν να παραπατούν.

Ο ΠΑΟ έκανε μια προσπάθεια απόγνωσης στο ξεκίνημα της επανάληψης και για καλή του τύχη βρήκε μια κατάσταση ερυθρόλευκης ευφορίας την οποία και εκμεταλλεύτηκε. Την ώρα που όλοι σκέφτονταν τα ρεκόρ, οι πράσινοι έκαναν ανενόχλητοι τη δουλειά τους κι όταν η διαφορά έπεσε στα επίπεδα των 15 ήταν τόσο μεγάλη η ανακούφισή τους (αφού γλίτωναν ένα ιστορικό κάζο) που ένιωθαν σαν να κερδίζουν.

Ο Ολυμπιακός όμως δεν ήταν δυνατόν να αυτοκτονήσει. Πιο …νηφάλιος από όλους αποδείχτηκε ο φοβερός και τρομερός Χάκετ, ενώ ο Μιλουτίνοφ βάλθηκε να διώξει τις… όποιες ανησυχίες προέκυψαν μετά την φυγή του Τζέιμς. Ὀπως άλλωστε ξεκαθάρισε και ο Γιώργος Αγγελόπουλος δεν υπάρχει καμία περίπτωση νέας προσθήκης.

Με το αποτέλεσμα του «ντέρμπι» οι πρωταθλητές δεν έλυσαν όλα τους θέματα, αλλά «ξύπνησαν» όμορφα από τον εφιάλτη που έβλεπαν τις τελευταίες μέρες. Επιπλέον, έδειξαν ότι μόλις ενσωματώσουν Παπανικολάου και Λοτζέσκι κι επανέλθουν στα γνωστά επίπεδα ενέργειας και διάρκειας, θα… κλάψουνε μανούλες.

ΥΓ 1. Τα κεφάλια μέσα τώρα, γιατί… «Proxima parada, Madrid».

ΥΓ 2. Οταν ασχολείσαι με… τρίχες δεν θα γίνεις ποτέ μεγάλος παίκτης.

Πηγή: sportit.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός