Το πρώτο πράγμα που είδα μπαίνοντας χτες στο ΟΑΚΑ ήταν ένα πανό που είχε ανεγερθεί στην αετοφωλιά κι έλεγε «Ζέλικο σοβαρέψου, δεν είναι αστείο, θα μας κάνει μήνυση το αστεροσκοπείο». Αυτό ήταν που βάλθηκε να γυροφέρνει το μυαλό μου μόλις ο Διαμαντίδης γύρισε το πόδι του. Πώς θα γίνει τώρα;

Μέχρι τότε, βέβαια, είχα κατανοήσει πως τα πράγματα δεν ήταν απλά. Στο ΣΕΦ είχα παρατηρήσει κάποιους χτιστούς να φέρουν διαπιστεύσεις στο λαιμό και να γυροφέρνουν πίσω ακριβώς από τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Τώρα, το σκηνικό είχε αλλάξει, οπαδοί του Παναθηναϊκού ήταν πίσω από τον πάγκο της ομάδας τους για να βρίσκονται σε ευθεία γραμμή προς τον Σπανούλη και όποιον άλλον απειλούσε να σκοράρει. Πολλές ήταν οι φορές που μπήκαν προς τα μέσα, έφτασαν μέχρι τη γραμμή του παρκέ, και χρειάστηκε ο Ομπράντοβιτς, ναι αυτός από το αστεροσκοπείο, ο Διαμαντίδης με ένα πόδι και άλλοι για να τους τιθασεύσουν. «Πηγαίνετε πίσω», τους φώναξαν. «Μα, έχουμε διαπίστευση, δεν βλέπετε;», απάντησαν...

Στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου, ο Ομπράντοβιτς είχε κοκκινίσει. Κι όσο έβλεπε τον Μήτσο να κουτσαίνει, γινόταν σαν παντζάρι. Δεν τον έχω ξαναδεί σε αυτή την κατάσταση, ομολογώ. Από την άλλη, ο Ίβκοβιτς μειλίχιος έδινε τις εντολές του, στους παίκτες του και τον Κέσελ. Οι παίκτες του, όχι όμως και ο Κέσελ, έκαναν εξαιρετικό παιχνίδι και το έφεραν στα μέτρα τους. Φανταστείτε πως ένας απ' αυτούς, και συγκεκριμένα ο Μαυροκεφαλίδης που βρισκόταν στον πάγκο, ήταν σε τέτοια φόρμα που ενημέρωσε πως ο Μάριτς κέρδισε το φάουλ αλλά ο Καϊμακόγλου πήγε για τις βολές. Ολόκληρο τιμ το προπονητικό, αλλά ο Λουκάς ήταν ο μόνος που κατάλαβε τι έγινε και έσωσε 4, 5, μπορεί και 6 πόντους για την ομάδα του.

Στο τέλος, ο Παπαλουκάς που έχει σκοράρει νωρίτερα σε τρίποντο, παίρνει τη θέση του για βολές. Θέλει 42'' για το τέλος, ο Ολυμπιακός βρίσκεται πίσω με 1 πόντο, αλλά και οι δύο βρίσκουν σίδερο. Τον μιμείται μια φορά στα 20'' ο Μαυροκεφαλίδης και παράταση. Ο Φώτσης σμπαραλιάζει την άμυνα με τα τρίποντα, ο Μπατίστ συμπαρασέρνει στο πέρας του όποιον βρει και ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής, με τον Αμερικανό να αποσύρεται προς το τέλος και να πιάνει τέσσερις θέσεις στον πάγκο, καθώς απλώνει το κορμί του. This is the end.

Για να έρθει αυτό, έπρεπε να δείξουν απίστευτη συνεργασία και υπομονή ο Ίβκοβιτς και οι παίκτες του, και ο Κέσελ, καθώς έμειναν στο παρκέ αν και 3,5'' προ της λήξης ο κόσμος εισέβαλε στο παρκέ. Μύριζε μπαρούτι από την αρχή, οι κροτίδες έκαναν τη δουλειά τους, ενώ και τα αντικείμενα που έπεσαν μέσα αρκούσαν για να περιγράψει ο Σπανούλης την ατμόσφαιρα ως τρομοκρατική.

Τότε ήταν που ξεκίνησε και... το Φαρ Ουέστ. Είναι δεδομένο πως όταν μπει ο κόσμος για να πανηγυρίσει θα βρεθούν δυο, τρεις, πέντε, δέκα, για να βαρέσουν τους αντιπάλους. Αντίποινα για το Καραϊσκάκη; Μα, η βλακεία είναι ανίκητη, όποιο χρώμα και να έχει, αν και... δεν μου βγάζετε από το μυαλό πως αυτά είναι κατά κύριο λόγο ποδοσφαιρικά φαινόμενα. Ο Διαμαντίδης έσπευσε να προστατεύσει τον Χαλπερίν, ο Φώτσης μετά τα 6/6 είχε το μυαλό του για να φυλάξει άλλους παίκτες του Ολυμπιακού, αλλά οι σφαλιάρες έπεφταν. Το σόου έγινε στη φυσούνα, όμως, καθώς κάποια σαΐνια την έπεσαν στον Μπουρούση, ο ψηλός αντέδρασε (ε, τι άλλο θα έκανε δηλαδή;) και η κλωτσοπατινάδα πήρε κι έδωσε. Ο Αγγέλου δέχθηκε μπουκάλι στο κεφάλι, ο Τόμιτς απαγόρευσε στους παίκτες να μιλούν στους οπαδούς, «γιατί ρε Μίλαν, συγχαρητήρια για την προσπάθεια τους δώσαμε» είπε ένας, και το σκηνικό μεταφέρθηκε στα αποδυτήρια των πρωταθλητών.

Εκεί, και βάσει των σκηνών που εκτυλίχτηκαν, συνειδητοποιήσαμε πως ο τίτλος πανηγυρίστηκε περισσότερο από αυτόν της Ευρωλίγκας! Ήταν ίσως η ολοκλήρωση μιας πολύ δύσκολης χρονιάς, ενδεχομένως η εκτόνωση των συναισθημάτων, το δεδομένο όμως, είναι ότι χαίρεσαι περισσότερο όταν αποδεικνύεις την ανωτερότητά σου απέναντι στο διπλανό σου.

Στην άλλη πλευρά, ο Μπουρούσης κράτησε το στόμα του κλειστό σχετικά με την Εθνική. «Εγώ ευθύνομαι» είπε ο Παπαλουκάς, ο οποίος δεν έκρυψε πως θα συνεχίσει αλλά δεν ξέρει πού... Κι εκεί βαλθήκαμε να σκεφτόμαστε ποιον βλέπουμε να φορά τελευταία φορά τα ερυθρόλευκα. Αφήστε το καλύτερα...

Κατά την απονομή, έγιναν διάφορα όμορφα. Ο καθένας είχε να πει το κοντό και το μακρύ του, κι εμείς οι δημοσιογράφοι γίναμε μάρτυρες αυτής της τάσης, οι σεκιούριτι ξαφνικά έγιναν οι πιο αυστηροί του κόσμου αν και νωρίτερα περισσότερο πανηγύριζαν παρά έκαναν τη δουλειά τους, ενώ οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι συνεπαρμένοι από την επιτυχία υπόσχονταν ανάλογη συνέχεια.

Περισσότερο ο Θανάσης και λιγότερο ο Παύλος. Αλλά... μια ψυχή δεν είναι αυτοί οι δύο;

Πηγή: contra.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός