Πραγματικά είναι για λύπηση ο άνθρωπος. Γνωστό σε όλον τον κόσμο ότι οι πολιτικοί λυσσάνε για μόστρα και λεζάντα. Αφορμή ψάχνουν για να πάνε να τραβήξουν καμιά φωτογραφία μπας και κερδίσουν λίγη θετική δημοσιότητα. Συμβαίνει και με τους υφυπουργούς Αθλητισμού. Τραβιούνται στα αεροδρόμια για να φωτογραφηθούν με αθλητές που δεν έχουν ξαναδεί ποτέ και ούτε πρόκειται να ξαναδούν, πάνε σε διάφορες αθλητικές γιορτές και βγάζουν λόγους με ύφος χιλίων καρδιναλίων, πάνε και στις απονομές και «κλέβουν» λίγο από τον ενθουσιασμό του κόσμου.

Αυτό ο κυρ Σταύρος δεν μπορεί να το κάνει. Εγινε τελικός στο μπάσκετ των ανδρών, αλλά δεν πήγε στο ΟΑΚΑ, δεν τον σήκωνε το κλίμα. Εγινε τελικός στο μπάσκετ Γυναικών αλλά δεν μπήκε καν στον κόπο. Πάλι καλά να λες που δεν τον ματαίωσε κιόλας από τη στιγμή που προκρίθηκε σε αυτόν ο Ολυμπιακός. Το ίδιο και στο βόλεϊ. Πού να τρέχεις τώρα στη μακρινή Χίο;

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως αυτός να είναι και ένας λόγος για τον οποίο ο υπουργός αποφάσισε να μη γίνει η συνέχεια του Κυπέλλου. Αντε και γίνεται, πώς θα πάει ο… μπαγάσας στο ΟΑΚΑ να δώσει μετάλλια; Ούτε εκεί, λοιπόν, θα τον σηκώνει το κλίμα. Το λες και παγκόσμιο ρεκόρ δυστυχίας αυτό που πετυχαίνει ο Κοντονής. Είναι υφυπουργός Αθλητισμού και δεν μπορεί να βρεθεί σε κανένα μεγάλο αθλητικό γεγονός. Το μόνο που μπορεί να κάνει για να φωνάζει ότι υπάρχει είναι να ματαιώνει με τρόπο καθεστωτικό αναμετρήσεις και θεσμούς.
Οσο το κάνει αυτό όμως και δεν το διορθώνει, τόσο μεγαλύτερη θα γίνεται η δυστυχία του, καθώς θα εντείνεται η αδυναμία του να πάει να κρεμάσει ένα μεταλλιάκι, να δώσει μια κουπίτσα, να βγει καμία φωτογραφία της προκοπής. Να βοηθήσει λίγο τον κόσμο να τον θυμάται και λίγο αλλιώς, και όχι μόνο σαν έναν πολιτικό που δεν τον άφηνε να πάει στο γήπεδο…

Τραγελαφικά πράγματα αυτά που συμβαίνουν στον ελληνικό αθλητισμό, απαράδεκτο αυτό που κάνει ο Ολυμπιακός. Με έναυσμα την πρώτη κούπα του συλλόγου στο μπάσκετ Γυναικών, ήδη έχουν αρχίσει εργασίες για νέες προσθήκες ραφιών, αναλογίζεται κανείς σε ποιο άθλημα δεν έχει συμμετοχή ο σύλλογος αυτός, μήπως να σκεφτεί ο Ερασιτέχνης τη δημιουργία π.χ. ομάδα χάντμπολ; Πώς να κοιμηθεί ο έρμος ο Κοντονής όταν του έρχονται μαζεμένες κούπες ερυθρόλευκες, είχε συνηθίσει να μετράει προβατάκια, αλλά τώρα μόνο εφιάλτες βλέπει. Πώς είναι δυνατόν με έναυσμα ότι είναι ο «αιώνιος πρωταθλητής» στο ποδόσφαιρο και το σιγοντάρισμα των… εξυγιαντών να σταματήσει αυτόν τον σύλλογο; Από παντού ξεπηδούν κούπες. Από παντού ξεπηδούν συμμετοχές των αθλητών του σε όλα τα εθνικά αθλήματα, είναι μπάσκετ, είναι βόλεϊ, είναι πόλο, είναι κολύμβηση, είναι στίβος, είναι πινγκ πονγκ, είναι ξιφασκία, ας μας πει αυτός πού αλλού. Τι θα κάνει; Θα τα καταργήσει όλα; Εκεί τα χρήματα πού τα βρίσκουν και πρωταγωνιστεί; Είναι από τις συνεχόμενες συμμετοχές στο ΤΣΟΥΛΟΥ και τα τηλεοπτικά που τρέχουν τα σάλια των… εξυγιαντών για μοιρασιά; Ή εκεί δεν έχει πολλή μάσα, κύριε υπουργέ, και δεν μας νοιάζει; Για πάρ’ το αλλιώς, γιατί τα περιθώρια στενεύουν και θα εκτεθείς εσύ και η δεύτερη φορά αριστερά.

Αθλητισμός ίσον στόχος!

Τα είχαμε πει νωρίς, ο αθλητισμός χωρίς κίνητρο είναι άνοστος και ανούσιος. Εκτός αν έχεις Ερνάνι και τέλος πάντων παίκτες που δεν έχουν αγωνιστεί όσο θα ήθελαν και θέλουν να ξεδώσουν. Χρειάζεται και η ποιότητα για να φτάσουν στο σημείο να κερδίζουν ματς, σχεδόν, μόνοι τους. Οσο και να θέλει ο άλλος να αγωνιστεί και να διακριθεί, αν δεν έχει την ποιότητα να κάνει πλασεδάκια σαν του Πορτογάλου μένει στην… προσπάθεια.

Ο Ολυμπιακός πήρε μια δύσκολη νίκη στην Τρίπολη και συνεχίζει την, χωρίς κίνητρο, πορεία του στο πρωτάθλημα. Η απόδοσή του δεν έπιασε τα επιθυμητά επίπεδα, και έτσι ο καλός Αστέρας διεκδικούσε πράγματα στο ματς. Η ομάδα έπαιξε τόσο όσο για να πάρει τη νίκη και εγώ είμαι ικανοποιημένος. Σίγουρα θα ήθελα να δω καλύτερο ποδόσφαιρο και περισσότερο θέαμα, αλλά σε μια κακή ημέρα είδα δύο όμορφα γκολ με αριστοτεχνικά τελειώματα. Εγώ δεν μπορώ να μιλήσω για αδιαφορία ή χαλαρή αντιμετώπιση, όσο τουλάχιστον ο υφυπουργός υποχρεώνει την ομάδα και συνολικά το ελληνικό ποδόσφαιρο σε ένα φινάλε χωρίς κίνητρα. Μάλιστα, επιμένει ενώ ξέρει πως θα τον υποχρεώσουν άλλοι να πάρει πίσω την απόφασή του. Είναι απλό: χωρίς στόχους δεν υπάρχει υπερπροσπάθεια και δεν υπάρχει πρωταθλητισμός. Και ενώ στο ποδόσφαιρο παριστάνει τον αδέκαστο τιμωρό της βίας, σε όλα τα άλλα αθλήματα όπου γίνονται επεισόδια κάνει το παγώνι, το άλαλο παγώνι! Ούτε λέξη δεν είπε για τους βανδαλισμούς των 150 χούλιγκαν στη Λευκάδα, πριν τον τελικό του μπάσκετ Γυναικών. Βλέπεις, εκεί δεν έχει Μελισσανίδη, Αλαφούζο και Σαββίδη για να πουλήσει εξυπηρέτηση!

ΥΓ. 1: Κλάψα για τη διαιτησία και στο γυναικείο Μπάσκετ, ρε παιδιά, με τους κόκκινους σβέρκους;
ΥΓ. 1.: Μπράβο, κοριτσάρες, για την κατάκτηση του Κυπέλλου! Είναι ξεχωριστό για εμάς, γιατί και δεν μασήσατε στην τρομοκρατία που προσπάθησαν να κάνουν, και γυρίσατε το ματς, και φυσικά επιβεβαιώσατε την πελατειακή σχέση με τον ΠΑΟ, παντού και πάντα!

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 22/03/2016) - gavros.gr

Μπάσκετ SPORTS