Στη θεωρία ο Παναθηναϊκός ήταν (αλλά δεν ξέρω εάν παραμένει) η ομάδα με τις περισσότερες πιθανότητες ανάμεσα στις τέσσερις που βρίσκονται στον ίδινο παρονομαστή να ανατρέψει το πλεονέκτημα έδρας και να προκριθεί στο Φάιναλ Φορ: μόνο στη θεωρία όμως, διότι χθες η πράξη απέβη απογοητευτική, τον ανέδειξε κατώτερο των περιστάσεων και συν τοις άλλοις τον βάρυνε και με τη μεγαλύτερη διαφορά που σημειώθηκε στον πρώτο γύρο των πλέι οφ...

Η ήττα είναι... ήττα, είτε η διαφορά φτάνει στους 22 πόντους (όπως συνέβη χθες όταν το σκορ άνοιξε στο 64-42) είτε πέφτει στους δεκατρείς. Στα πλέι οφ δεν υπάρχουν ήττες που μοιάζουν με νίκες και πλέον μετά το χθεσινό ναυάγιο οι «πράσινοι» έχουν μονάχα μια επιλογή: να ανασυνταχθούν και να παίξουν μπάσκετ, διότι αυτό που παρουσίασαν χθες απέχει παρασάγγας από εκείνο το οποίο χρειάζονται για να αλώσουν τη Βιτόρια, αλλά ακόμη και να τραβήξουν έως το τέλος τη σειρά.

Στην ταινία «Οσα παίρνει ο άνεμος» η Σκάρλετ Ο' Χάρα αρθρώνει μια ατάκα που πρέπει να γίνει το σύνθημα του Παναθηναϊκού: «After all, tomorrow is another day», τουτέστιν «μετά από όλα αυτά, αύριο είναι μια άλλη μέρα»...

Η χθεσινή μέρα πάντως ήταν σκέτη απογοήτευση σε όλα τα επίπεδα: στην άμυνα, στην επίθεση, στον ρυθμό, στην ενέργεια και σε όλα τα στοιχεία που αποτελούν τα εκ των ων ουκ άνευ για να γκρεμίσει μια ομάδα το οχυρό των Βάσκων. Παραδόξως ο Παναθηναϊκός περιόρισε τα λάθη του, που συνήθως είναι πολλά, σε μονοψήφιο αριθμό (8), αλλά διαπίστωσε μετά θλίψεως τη ματαιότητα της στατιστικής απόκλισης.

Ο Ραντούλιτσα έπαιξε από την πρώτη στιγμή τον ρόλο του πολιορκητικού κριού και πρόλαβε να σκοράρει τους 17 από τους πρώτους 24 πόντους του Παναθηναϊκού, αλλά τζίφος: την ίδια στιγμή όλοι οι υπόλοιποι ήταν περαστικοί από το γήπεδο κι από τη στιγμή που η Λαμποράλ Κούτσα βρήκε ευκαιρίες να ανοίξει τον ρυθμό, να τρέξει, να βάλει τρίποντα, να σκοράρει με άνεση και γενικώς να κάνει ό,τι της αρέσει και τη βολεύει, ήταν πασιφανές ότι ο Παναθηναϊκός θα υπέκυπτε στο μοιραίο, όπερ και εγένετο.

Ο Περάσοβιτς φάνηκε πολύ διαβασμένος, κυρίως σε δυο σημεία: εκτιμώντας ότι δεν θα χάσει από το κρεσέντο του Ραντούλιτσα, τον έβλεπε να αλωνίζει μέσα στη ρακέτα, αλλά την ίδια στιγμή οχύρωνε την υπόλοιπη άμυνά του, περνούσε χειροπέδες στον Ελιοτ Γουίλιαμς που κουτούλαγε συνεχώς πάνω σε ένα τείχος και γενικώς ξεπάστρευε το παιχνίδι του Παναθηναϊκού, αναγκάζοντάς τον από το 25ο λεπτό κιόλας να κυνηγάει χίμαιρες!

Στην αντίπερα όχθη ο Τζόρτζεβιτς φάνηκε πελαγωμένος και αισθάνθηκε από νωρίς ότι βρισκόταν σε αδιέξοδο: χρησιμοποίησε και τους δώδεκα παίκτες, δοκίμασε διάφορα σχήματα, έστελνε τον Πάβλοβιτς ως δεύτερο παίκτη στην παγίδα πάνω στον Μπουρούση, αλλά είδε τους οικοδεσπότες να τιμωρούν αυτά τα «dοuble team» μέσα στη ρακέτα με τις εκτελέσεις από την αδύναμη πλευρά και με τα πολλά ελεύθερα σουτ.

Η δεύτερη πράξη του έργου θα ανέβει στην ίδια σκηνή αύριο το βράδυ. Οι Βάσκοι προηγούνται με 1-0 και ο Παναθηναϊκός θα επιδοθεί σε μια δεύτερη απόπειρα να πετύχει το «break», μόνο που για να αυξήσει τις πιθανότητές του πρέπει να διορθώσει άμεσα τις πολλές αγωνιστικές κακοτεχνίες του και να αποδείξει ότι η πράξη δεν απέχει από τη θεωρία και από τη δεδομένη επιθυμία του να αντιμετωπίσει την ομάδα, η οποία χθες τον έκανε να υποφέρει και να νιώσει εκτεθειμένος...

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS