Γράφει ο Μενέλαος Σεβαστιάδης.

Καταλήγοντας με βεβαιότητα ότι θα «καταρρίψω αυτή τη γελοία απόφαση».

Πολύ σωστά έκανε τη δουλειά του ο έγκριτος νομικός, τόσο για τις εκφράσεις που χρησιμοποίησε όσο και για τη σιγουριά που εξέφρασε για την τύχη αυτής της απόφασης. Διότι στην Ελλάδα ασκεί τη δικηγορία και ξέρει καλύτερα από πολλούς ότι οι νόμοι εδώ υπάρχουν για να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται κατά το δοκούν.

Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα. Τόσο ατιμωρησίας όσο και τιμωριών που όπως επιβλήθηκαν, έτσι σβήστηκαν. Φυσικά και όχι μόνο στο μπάσκετ, φυσικά και όχι μόνο στον Παναθηναϊκό. Δευτερόλεπτα μετά την ανακοίνωση της απόφασης, εξάλλου, είχαν αρχίσει τα «πέρυσι με όσα έγιναν στο ΣΕΦ έπρεπε να αφαιρεθούν βαθμοί, φέτος στο Καραϊσκάκη έγιναν χειρότερα».

Ετοιμα έχουν όλοι τα παραδείγματα των… απέναντι, παραδείγματα που χρησιμοποιούνται μέχρι να… αποκατασταθεί η τάξη. Γιατί να μην πει και ο Δημητρακόπουλος ότι ο Μπουρούσης ήταν… μέρος των πανηγυρισμών, ακόμα και ότι συμμετείχε σε χορευτικό; Τα ίδια δεν είχαν πει κατά καιρούς και άλλοι, σε άλλες περιπτώσεις;

Οσο όμως θα υπάρχουν δικαστές οι οποίοι θα δικάζουν με βάση ένα δίκαιο που έχουν δημιουργήσει οι ίδιες οι ομάδες, για να είναι νομικά κατοχυρωμένη η ατιμωρησία τους, αυτό θα γίνεται. Ενα σαφέστατο πειθαρχικό δίκαιο, με σαφή πρόβλεψη ποινής, που θα επιβάλλεται αυτόματα από τη διοργανώτρια αρχή, μόνο ως ουτοπία μπορεί να χαρακτηριστεί στα μέρη μας.

Πηγή: Εξέδρα