Το μπάσκετ είναι (ίσως) το ομορφότερο από τα περιττά πράγματα στη ζωή μας. Προηγούνται άλλες ανάγκες, με πρωταρχική την υγεία, τη διαβίωση, που ενίοτε μετατρέπεται και σε επιβίωση. Άρα, το να επιχειρούμε να αναλύσουμε οικονομικής φύσεως ζητήματα, με το σπορ στο επίκεντρο, μπορεί να είναι και νοητικό άλμα, όμως θα μας το επιτρέψετε…

Αίτηση υπαγωγής σε διαδικασία εξυγίανσης κατέθεσε η Μαρινόπουλος Α.Ε., που μετά από 54 χρόνια λειτουργίας είναι στα πρόθυρα του "λουκέτου". Και βεβαίως, στις ανακοινώσεις της εταιρίας γίνεται λόγος για διασφάλιση εργαζομένων και προμηθευτών, όμως η αλήθεια είναι πως οι οικονομικοί αναλυτές συνεδριάζουν ασταμάτητα, προκειμένου να διαχειριστούν την κρίση που θα ξεσπάσει. Κι οι προβλέψεις είναι απαισιόδοξες.

Η "ζημιά" δεν περιορίζεται μόνο στο ενδεχόμενο (ή μήπως επικείμενο) κλείσιμο της επιχείρησης. Υπάρχουν πολλές συνδεδεμένες εταιρίες, αρκετές εκ των οποίων ελληνικές (για παράδειγμα Υφαντής, Καραμολέγκος, Ζαγόρι, κτλ.), οι οποίες θα πιεστούν, σε μια εποχή που δεν υπάρχουν ισχυρές γραμμές άμυνας.

Οι εκτιμήσεις ανθρώπων με τους οποίους μιλήσαμε (δεν παριστάνουμε τους ειδικούς στα οικονομικά), κάνουν λόγο για συνολική ζημιά 3-4 δισεκατομμυρίων, ενώ θεωρούν πως υπάρχει κίνδυνος ο επαπειλούμενος αριθμός των 13.000 υποψηφίων ανέργων, να αγγίξει τους 50.000! Κι όπως εύκολα αντιλαμβάνεστε, αυτό θα μετατραπεί σε μεγαλύτερη πίεση, καθώς η μείωση της αγοραστικής δυνατότητας μεγάλου μέρους συμπολιτών μας, θα επιφέρει μείωση πωλήσεων σε μια σειρά από αγαθά κι ο κύκλος (του αίματος) μοιάζει αέναος.

Αφήστε αυτή τη ζοφερή εικόνα στην άκρη και δείτε το επόμενο σλάιντ. Η βομβιστική επίθεση στην Κωνσταντινούπολη, στο "Χαβαλιμάνι" που λένε κι οι γείτονες, εκτός από δεκάδες νεκρούς κι εκατοντάδες τραυματίες, εκτός από τον τρόμο που έσπειρε, έχει πολυεπίπεδο αντίκτυπο.

Μπορεί να αποτρέψει Αμερικανούς (βλέπε, για παράδειγμα, Τζέιμς) να πάνε στην Τουρκία για να συνεχίσουν την καριέρα τους, μέχρι το να σκεφτεί δεύτερη φορά η Ευρωλίγκα αν θα δώσει το φάιναλ φορ στους Τούρκους. Όμως, με σιγουριά, θα πλήξει την οικονομία της χώρας και κυρίως την Turkish Airlines, που είναι βασικός χορηγός της Ευρωλίγκας.

Ενώστε τώρα τις άκρες των δύο εικόνων, αυτής από το εσωτερικό κι αυτής από το εξωτερικό. Καμία δεν έχει… όμορφα χρώματα, καμία δεν είναι αισιόδοξη. Όταν βασικές δομές της κοινωνίας καταρρέουν, για να μην επηρεαστούν δευτερεύουσες ανάγκες (όπως είναι το μπάσκετ) πρέπει να υπάρχουν πολύ γερές δομές, να είναι καλά δεμένα τα θεμέλια.

Πολύ φοβάμαι ότι δεν θα είναι μικρή η ζημιά που αντανακλαστικά θα υποστεί ο χώρος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το χειρότερο απ' όλα είναι πως δεν αρκεί να αντέξει ένα συγκεκριμένο οικοδόμημα, καθώς ενδέχεται να λειτουργήσει ως ντόμινο η οικονομική δυσπραγία και να συμπαρασύρει ο ένας τον άλλον.

Άλλωστε, όπως μου είπε κι ένας καλός φίλος "μην κοιτάς να κερδίσεις μια συγκεκριμένη ομάδα, κοίτα να κερδίσεις το πρωτάθλημα"…

Μπάσκετ SPORTS