Πήγε ο Ολυμπιακός να παίξει στην έδρα της επικίνδυνης Νταρουσάφακα και έκανε παρέλαση. Επαιξε μετά εντός έδρας με τη ζημιάρα Ούνιξ και την έστειλε στο περίπτερο για σπίρτα. Το κοντέρ στο φινάλε έγραφε 30άρα παρά έναν πόντο, παρά το γεγονός ότι η ομάδα του Σφαιρόπουλου δεν έκανε και κανένα σούπερ ματς. Είχε άθλια ποσοστά στα τρίποντα και τελείωσε με πολύ λίγες ασίστ. Πόνταρε με λίγα λόγια περισσότερο στο ένας με έναν και λιγότερο στην ομαδικότητα στην επίθεση.

Ατομικά ξεχωρίζεις σίγουρα τον Παπανικολάου, που μοιάζει επιτέλους να ξεκολλάει και στα ευρωπαϊκά ματς, τον Γκριν, που τα έβαζε από παντού κι έμεινε αρκετό χρόνο στο παρκέ, αλλά και τον Αθηναίου, που έπαιξε περίπου 9 λεπτά εξαργυρώνοντας την εξαιρετική του εικόνα στα Τρίκαλα. Ούτε ο Σπανούλης έκανε το ματς της ζωής του ούτε ο Γιανγκ ήταν πολύ καλύτερος από το προηγούμενο ματς, ενώ Λοτζέσκι και Πρίντεζης ήταν μεν εξαιρετικοί, αλλά έχουν κάνει και καλύτερα ματς. Πού το πάω; Οταν όλοι αυτοί είναι σε θέση να παίξουν από το 75% και πάνω, όλοι μαζί όμως, ψάξτε τρύπα να κρυφτείτε. Δεν θα υπάρχει ομάδα που να μπορεί να αντισταθεί. Και δεν θα υπάρχει και τρόπος να γλιτώσεις από ένα σύνολο που μπορεί να σε «σκοτώσει» με χίλιους τρόπους.

Είτε με κυρίαρχη την άμυνά του είτε με μπροστάρηδες τους επιθετικούς του αστέρες είτε με συνδυασμό των δύο αυτών χαρακτηριστικών. Ο Ολυμπιακός έφτασε τις 7 νίκες σε 11 αγώνες, κοιτάει πλέον από πολύ κοντά τις ομάδες της κορυφαίας τριάδας στη βαθμολογία και όσο όλοι οι άλλοι χάνουν βαθμούς δεξιά και αριστερά τόσο περισσότερο αρχίζει να φαίνεται στον ορίζοντα η προοπτική κατάληψης μιας εκ των τεσσάρων θέσεων που εξασφαλίζουν πλεονέκτημα στα πλέι οφ. Μόνο να αποφύγει τις ζημιές και την ατυχία, όπως αυτή με τον Χάκετ. Είναι πολύ κρίμα να σου χτυπάει παίκτης, πόσω μάλλον σε ματς που έχει ήδη κριθεί και ο χρόνος κυλά απλά διαδικαστικά. Ας ελπίσουμε να γυρίσει σύντομα ο Ντάνιελ στους αγώνες της ομάδας γιατί τα δύσκολα είναι εμπρός.

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 11/12/2016)

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός