Ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος από τον Ολυμπιακό στους τέσσερις πρώτους τελικούς. Στον πέμπτο παραήταν καλύτερος, παίρνοντας έτσι ένα παλικαρίσιο πρωτάθλημα και εν τέλει το νταμπλ.

Είχε μεγαλύτερη ενέργεια από τον αντίπαλό του, είχε πάθος, είχε πλάνο, είχε παίκτες σε μεγάλη βραδιά, όπως ο Νικ Καλάθης και ο Μάικ Τζέιμς. Από τους δύο πλέι-μέικερ και την απόδοσή τους εξαρτιώνται πολλά για τον Παναθηναϊκό κάθε φορά. Αν δεν είναι καλοί, οι “πράσινοι” έχουν πρόβλημα.

Αντίθετα, τα πράγματα είναι ρόδινα, όταν ο ομογενής γκαρντ καθοδηγεί έτσι όπως πρέπει την ομάδα του και ο Αμερικάνος δεν κάνει τις “τρέλες” του.

Κερδισμένος σαφώς από την κατάληξη της χρονιάς είναι και ο Τσάβι Πασκουάλ. Πολλοί τον κατηγόρησαν κατά την διάρκεια της χρονιάς, ο Ισπανός προπονητής, όμως, κατάφερε να κάνει το νταμπλ, παρότι το υλικό, που έχει στα χέρια του, δεν είναι δικό του. Οχι ότι το έμψυχο υλικό είναι κακό. Κάθε άλλο. Κάθε προπονητής, όμως, θέλει το δικό του ρόστερ.

Ο Ολυμπιακός από την άλλη πλευρά είναι σε απελπιστική κατάσταση, χάνοντας το πρωτάθλημα με κάτω τα χέρια. Εντυπωσίασε στην Ευρωλίγκα, αλλά το τέλος της χρονιάς τον βρίσκει με άδεια τα χέρια. Εχασε το πρωτάθλημα, έχασε το Κύπελλο, ενώ δεν πήρε την Ευρωλίγκα. Οι Πειραιώτες βρέθηκαν με περίπου σκασμένα τα λάστιχα στους τελικούς και έτσι έχασαν δίκαια από τον ανώτερο Παναθηναϊκό.

Ειδικά στο πέμπτο ματς ο Γιώργος Πρίντεζης έκανε το χειρότερο παιχνίδι της καριέρας του. Επίσης, ο Βασίλης Σπανούλης ήταν απογοητευτικός. Ο μόνος, που ξεχώρισε από τον Ολυμπιακό, ήταν ο Δημήτρης Αγραβάνης. Οταν, όμως, σημειώνεις σε ένα τέτοιο ματς 51 πόντους στην έδρα σου, είναι δύσκολο να ζητήσεις κάτι περισσότερο από αυτό, που τελικά πήρες.

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός