Ακόμα και τώρα, που φτάσαμε στους «14» (οι έξι πρώτοι της βαθμολογίας περιμένουν και χθες αναμετρήθηκαν 4 ζευγάρια) αποχώρησε ο ΚΑΟΔ.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να γνωρίζω το πώς αισθάνεται ο πρόεδρος του Ικαρου Καλλιθέας. Η ομάδα του -λόγω αξιοπρέπειας- έχει ήδη ταξιδέψει σε Σέρρες και Ρόδο κι ετοιμάζεται την Κυριακή να πάει στην Πάτρα. Μέσα σε μια εβδομάδα θα έχει πληρώσει ο άνθρωπος τρεις μετακινήσεις! Ομως δεν εγκαταλείπει κι αναρωτιέμαι: Μήπως τέτοιες ομάδες (χωρίς τα... υπερφουσκωμένα μπάτζετ, αλλά με νοικοκυριό και σύνεση, μα πάνω απ' όλα αξιοπρέπεια) χρειαζόμαστε;

Το θέμα όμως είναι πιο βαθύ. Αισθάνθηκα την ανάγκη να ξεχωρίσω τον Ικαρο ακριβώς επειδή ούτως ή άλλως είναι φωτεινή εξαίρεση και θα ήταν άδικο αν έμπαινε στον... κουβά! Η ουσία του πράγματος κρύβεται στη χρησιμότητα του θεσμού του Κυπέλλου με τον τρόπο που διεξάγεται. Δεν είμαι της ακραίας άποψης που εκφράζουν μερικοί δηλαδή να καταργηθεί ο θεσμός. Οχι, να μην καταργηθεί. Απλώς να σταματήσει αυτή η παρωδία.

Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει το λόγο που αρχίζει ένας θεσμός από τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη τότε που οι περισσότερες ομάδες είτε δεν έχουν «χτιστεί» είτε βρίσκονται σε προετοιμασία είτε «ψάχνονται». Κι αν πάμε στις χαμηλότερες κατηγορίες (Α2 και Β' Εθνική) που συμμετέχουν, αδυνατούν όλοι να καταλάβουν το πώς «επιβάλλεται» σ' αυτές τις ομάδες να παίξουν όταν έχουν ξεχάσει το πότε πήραν το σύνολο της επιχορήγησης του περσινού πρωταθλήματος.

Η εποχή δεν είναι καλή. Δεν ζούμε στον κόσμο μας. Αρα ήταν απαραίτητο, πολύ περισσότερο φέτος, να υπάρξει διαφοροποίηση στον τρόπο διεξαγωγής του θεσμού. Προσωπικά επιμένω σε μία θέση: Να συμμετέχουν στο θεσμό οι 8 πρώτες ομάδες στη βαθμολογία του πρώτου γύρου και να παίζουν νοκ άουτ παιχνίδια στην έδρα του βαθμολογικά ασθενέστερου (από τη στιγμή κατά την οποία δεν μπορούμε ούτε στα όνειρά μας να φανταστούμε final 8). Και στο τέλος να βγαίνει το ζευγάρι του τελικού.

Ολη αυτή η «ταλαιπωρία», η χωρίς ουσία διαδικασία, η οικονομική ζημιά για όσους συμμετέχουν που τελικά καταλήγει σε αποχωρήσεις δεν ερμηνεύεται.

ΥΓ.: Αρχικά σκέφτηκα να ασχοληθώ με τον Μπόζα Μάλκοβιτς που για μια ακόμα φορά κατακεραύνωσε κάποιον (Μπετσίροβιτς) με τις αλαζονικές του δηλώσεις. Τελικά έκρινα ότι η παρωδία του Κυπέλλου είναι πιο τραγική ακόμα κι από τον θλιβερό Μάλκοβιτς.

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS