Στον αθλητισμό, στο μπάσκετ, γενικώς στη ζωή, πολλά πράγματα είναι σχετικά. Το 2010 ο Παναθηναϊκός με Σπανούλη, με Πέκοβιτς, με Γιασικεβίτσιους και με όλους τους άλλους σπουδαίους παίκτες δεν κατάφερε να πάρει την Ευρωλίγκα, ούτε καν να πάει στο φάιναλ-φορ. Συμμετέχοντας μάλιστα σε έναν όμιλο με την εξαιρετική μεν Μπαρτσελόνα (που μετά πήρε την κούπα), αλλά επίσης με την Παρτίζαν και το Μαρούσι, που δεν ήταν απλά του χεριού του: ήταν αυτό, που λέμε ομάδες, που δεν...έβλεπε. Και όμως στο παρκέ άλλα πράγματα αποδείχθηκαν.

Πέρυσι με τον Διαμαντίδη να μοιάζει σε μπόλικα ματς μόνος του και χάνοντας παιχνίδια με εύκολους σχετικά αντιπάλους μέσα στο ΟΑΚΑ (Βαλένθια, Ολίμπια Λιουμπλιάνας, Λιέτουβος), οι "πράσινοι" διέψευσαν όλα τα προγνωστικά, πέταξαν εκτός την για πολλούς ανίκητη Μπαρτσελόνα και μέσα στην Βαρκελώνη πήραν θριαμβευτικά την έκτη τους ευρωπαϊκή κούπα. Είπαμε: πολλά πράγματα είναι σχετικά.

Το θέμα είναι τι γίνεται από δω και πέρα. Μπορεί ο Παναθηναϊκός του χρόνου στην Κωνσταντινούπολη να πάρει την έβδομη του Ευρωλίγκα; Βεβαίως και μπορεί, και τα στοιχεία, που στηρίζουν μία τέτοια άποψη είναι πολλά. Έχουμε και λέμε: έχασε τον Νίκολας, ΟΚ. Ο Νίκολας, όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν έκανε καλή χρονιά πέρυσι, αν και η αλήθεια είναι πως ήξερε να λειτουργεί ως μέλος της ομάδας και αυτό είναι πολύ σημαντικό για μία ομάδα, όπως ο Παναθηναϊκός, που στηρίζεται στο σύνολο και όχι στο άτομο.

Ο Λόγκαν, που αποκτήθηκε για αντί-Νίκολας, είναι το ίδιο καλός επιθετικός, για να μην πούμε καλύτερος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στα κολεγιακά του χρόνια ήταν εκ των κορυφαίων σκόρερ του NCAA. Το θέμα είναι να μπορέσει να προσαρμοστεί στο σύνολο. Μέχρι στιγμής τα πηγαίνει μία χαρά κατά δήλωση και του Δημήτρη Ιτούδη.

Ο Παναθηναϊκός είναι σίγουρα πιο δυνατός στον "άσο". Ο Γιασικεβίτσιους ακόμη και αυτός, που εμφανίζεται τώρα, στα 35 του, είναι καλύτερος από τον Τέπιτς, έτσι όπως αυτός εμφανίστηκε στον Παναθηναϊκό. Το θέμα με τον Σάρας έγκειται επίσης στην ενσωμάτωσή του στο σύνολο, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά το παρελθόν τα προβλήματα δεν έλειψαν.

Συν τοις άλλοις -για να ενισχύσουμε τα περί μεγαλύτερης δύναμης στην θέση του πλέι-μέικερ- ο Διαμαντίδης είναι ξεκούραστος, ενώ ο Νικ Καλάθης είναι πιο ώριμος πλέον και σαφώς έχει αποκτήσει τον ηγετικό χαρακτήρα, που είχε στο κολλέγιο.
Πάμε και στην θέση "4", εκεί, όπου είναι το μεγάλο ερωτηματικό των φίλων του Παναθηναϊκού.

Ο Αντώνης Φώτσης είναι σπουδαίος παίκτης, αλλά το κυριότερο στην δεδομένη χρονική στιγμή είναι η τελευταία εικόνα: βλέπετε έδωσε το πρωτάθλημα στον Παναθηναϊκό με την μεγαλειώδη του εμφάνιση στον τέταρτο τελικό με τον Ολυμπιακό και αυτό έχει μείνει στον κόσμο της ομάδας. Ο Στίβεν Σμιθ, που αποκτήθηκε, έχει το ίδιο αν όχι μεγαλύτερο επιθετικό ταλέντο από τον Φώτση.

Αυτό από μόνο του, όμως, δεν αρκεί. Παίζοντας σε μικρές ομάδες ο Σμιθ, έχει μάθει σε ένα άλλο τρόπο παιχνιδιού. Στη Ριέτι, στον Πανελλήνιο, στον Κολοσσό, στην Όλντενμπουργκ, περίμεναν από αυτόν να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Οι πρωταθλητές Ευρώπης μόνο την συγκεκριμένη αξίωση δεν έχουν από αυτόν.

Οι "πράσινοι" θέλουν να αποτελέσει ένα καλό κομμάτι στο σύνολο, που προσπαθούν να φτιάξουν. Εννοείται πως ποντάρουν αρκετά πράγματα στην επιθετική δεινότητα του Σμιθ, αλλά όπως είπαμε δεν περιμένουν τα πάντα. Αν το καταλάβει γρήγορα αυτό ο έμπειρος Αμερικάνος, όλα θα είναι καλά τόσο για αυτόν όσο και για τη νέα του ομάδα.

Στο ότι ο Παναθηναϊκός είναι ή μπορεί να είναι αγωνιστικά καλύτερος τη νέα σεζόν, βάλτε και το ότι ο Άλεκς Μάριτς είναι πλέον καλά. Πέρυσι έχασε τη μισή σχεδόν σεζόν, φέτος ευελπιστεί ότι η ατυχία δεν θα είναι μαζί του.

Όχι, δεν πήραν ακόμη οι "πράσινοι" την Ευρωλίγκα!! Θα πρέπει να προσπαθήσουν πολύ για να τα καταφέρουν. Απλά ως ποιότητα δεν είναι χειρότεροι από πέρυσι. Το αν θα χαμογελάσουν είναι καθαρά θέμα χημεία και ισορροπιών. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς εκεί ρίχνει το βάρος και για μία ακόμη φορά θα επιχειρήσει να δικαιωθεί. Ίσως στην τελευταία του χρονιά στον Παναθηναϊκό.

Πηγή: sday.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS