Λάθη, πάθη, λήθη...

Υπάρχουν όμως και αυτοί που απλώς... σπατάλησαν το ταλέντο τους. Διότι και να μην ήθελαν να κατακτήσουν την κορυφή, οι αθλητικές τους δυνατότητες τους οδήγησαν εκεί. Την ώρα της κρίσης όμως, «προσπάθησαν» με μοναδικό τρόπο να καταστρέψουν τα πάντα. Τους εαυτούς τους, τις καριέρες τους, τις ομάδες τους, ακόμα και τους συνανθρώπους τους. Τους αξίζουν συγχαρητήρια, τα κατάφεραν! 

 

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ...

 

Νο 10

ΟΛΙΒΕΡ ΜΙΛΕΡ

 

Χαράμισε το ταλέντο του για τον πιο γελοίο λόγο. Μπήκε στο ΝΒΑ με ύψος 206 εκατοστά και βάρος 125 κιλά. Την είχε την... μπάκα του από την αρχή, αλλά στο τέλος της rookie season του ήταν (σταθερά 2.06 μ., αλλά...) 135 κιλά! Που τον έχανες που τον έβρισκες με μια σακούλα γεμάτη τρόφιμα από fast food κυκλοφορούσε. Ετσι κάποια στιγμή το κορμί του δεν άντεξε να ανταποκρίνεται στο υψηλό επίπεδο. Από τους 12,9 πόντους και τα 7,4 ριμπάουντ με τους Τορόντο Ράπτορς της σεζόν 1995-96, έφθασε να παίζει μακριά από τις ΗΠΑ. Στον Απόλλωνα Πατρών το 1998-99, αλλά και σε κάθε λογής πρωτάθλημα (Ιταλία, Πολωνία, Πουέρτο Ρίκο). Βέβαια, ήταν ενεργός μέχρι τα 40 του. Πέρσι εγκατέλειψε την ενεργό δράση και τώρα η ζυγαριά ούτε που τον... σηκώνει!

 

Νο 9

ΚΙΟΝ ΚΛΑΡΚ

 

Οι περισσότεροι λένε πως δεν θα γινόταν ποτέ... μεγάλος σέντερ. Εχει όμως, ενδιαφέρον πως αποφασίσουν κάτι τέτοιο για έναν παίκτη που έπαιξε στο ΝΒΑ από το 1998 μέχρι το 2004 έχοντας 8,2 πόντους, 5,9 ριμπάουντ και 1,6 τάπες, την ώρα που όπως ο ίδιος παραδέχτηκε «δεν έπαιξα ούτε ένα ματς νηφάλιος». Ο εθισμός του στο αλκοόλ ξεκίνησε από την εφηβική του ηλικία. Ηδη στο Κολέγιο UNLV (Νεβάδα Λας Βέγκας)... άδειαζε μεγάλες ποσότητες στον οργανισμό του. Αργότερα οι επαγγελματίες συμπαίκτες του είχαν μαρτυρήσει πως «είχε τύχει στο ημίχρονο να τον δω να αδειάζει μισό μπουκάλι τζιν». 

 

Νο 8

ΒΙΝ ΜΠΕΪΚΕΡ

 

Δίχως αμφιβολία στο ξεκίνημα της καριέρας του ήταν ένας από τους κορυφαίους πάουερ φόργουορντ ολόκληρου του πρωταθλήματος. Βραβεύθηκε ως καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος με το Μιλγουόκι το 1994, όταν τελείωσε την πρώτη του χρονιά με 15,5 πόντους, 8,7 ριμπάουντ και 1,6 τάπες ανά αγώνα. Στο λοκ άουτ του 1999 ήταν ήδη τρεις φορές All-Star, αλλά εκείνη ήταν και η καταστροφική χρονιά του. Επέστρεψε υπέρβαρος όταν η απεργία έληξε, ενώ οι μαρτυρίες αναφέρουν πως η αναπνοή του μύριζε αλκοόλ 24 ώρες τη μέρα. Τις επόμενες τρεις σεζόν έπαιξε με τέσσερις διαφορετικές ομάδες. Επαψε να είναι ένας από τους καλύτερους και έγινε ένας από τους περισσότερο αυτοκαταστροφικούς παίκτες. 

 

Νο 7

ΕΝΤΙ ΓΚΡΙΦΙΝ

 

Εμεινε μόνο μία χρονιά στο Κολέγιο του Σίτον Χολ και το 2001 έγινε το Νο 7 του Ντραφτ. Με το... «καλημέρα» στο ΝΒΑ, στα 19 του δηλαδή, έδειξε πόσο σπουδαίος αμυντικός είναι. Η σεζόν 2006-07 όμως, τελείωσε πρόωρα για τον φόργουορντ των Τίμπεργουλβς. Οπως και η ζωή του. Σε ηλικία 25 ετών ο Εντι Γκρίφιν σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ο ιατροδικαστής απεφάνθη πως τον σκότωσε το αλκοόλ! 

 

Νο 6

ΑΪΖΑΪΑ ΡΑΪΝΤΕΡ

 

Οταν έκανε την εμφάνισή του, το 1993, όλοι σκέφτηκαν πως αυτός θα γίνει ο διάδοχος του Μάικλ Τζόρνταν. Πως πάνω του θα χτιστεί το μελλοντικό μάρκετινγκ του ΝΒΑ. Γρήγορα ο κομησάριος Ντέιβιντ Στερν τον μίσησε! Σχεδόν κάθε βράδυ κοιμόταν σε κρατητήριο. Συνελήφθη αμέτρητες φορές με (μικρές, μεγάλες ή πολύ μεγάλες) ποσότητες απαγορευμένων ουσιών και στα 29 του αντί να... πετάει, είχε 7,6 πόντους ανά αγώνα. Τη στιγμή που στα 23 του (με τη Μινεσότα) είχε 20,4 πόντους. 

 

Νο 5

ΤΖΕΪ ΟΥΙΛΙΑΜΣ

 

Τελείωσε το κολέγιο ως το... καμάρι του Ντιούκ. Εγινε Νο 2 πικ στο Ντραφτ του 2002 από τους Μπουλς, αλλά η επαγγελματική του καριέρα ολοκληρώθηκε ένα χρόνο μετά. Το καλοκαίρι του 2003 ήταν το θύμα ενός τρομακτικού τροχαίου ατυχήματος. Το ότι ζει ακόμα το χρωστάει σε μία ανώτερη δύναμη, αλλά ποτέ και κανένας γιατρός δεν του είπε ότι θα μπορέσει να παίξει ξανά μπάσκετ. Το ότι δεν είναι ανάπηρος είναι -επίσης- θαύμα! 

 

Νο 4

ΤΖΑΒΑΡΙΣ ΚΡΙΤΕΝΤΟΝ

 

Είναι 24 ετών και η ζωή του βρίσκεται λίγο πριν την καταστροφή. Τον Αύγουστο συνελήφθη και κατηγορείται για τη δολοφονία μίας 22χρονης από την Ατλάντα της Τζόρτζια. Ο Κρίτεντον είναι σε πολύ δύσκολη θέση. Πολύ πιο δύσκολη από τότε που ο Γκιλμπέρτ Αρίνας τον απείλησε με όπλο -και αυτός απάντησε με τον ίδιο τρόπο- στα αποδυτήρια της Ουάσινγκτον. Επαιξε 113 ματς στο ΝΒΑ (με Λέικερς, Γκρίζλις και Ουίζαρντς) και δεν θα παίξει άλλα!

 

Νο 3

ΚΡΙΣ ΟΥΟΣΜΠΕΡΝ

 

Κανείς δεν τον φώναζε με το όνομά του. «Τεμπέλη» τον ανέβαζαν, «Τεμπέλη» τον κατέβαζαν! Δεν ήταν όμως, αυτός ο λόγος που το Νο 3 στο Ντραφτ του 1986 από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς έπαιξε μόνο 72 ματς στο ΝΒΑ στις δύο σεζόν που βρέθηκε εκεί. Το πάθος του με την κοκαϊνη δεν τον άφησε να εξελιχθεί. Αποβλήθηκε διά παντός από το... σύστημα. 

 

Νο 2 

ΝΤΕΡΙΚ ΚΟΛΕΜΑΝ

 

Αυτός ήταν η Νο 1 επιλογή στο Ντραφτ του 1990. Αρχικά δικαίωσε όλους όσους τον πίστεψαν. Ηταν ο κορυφαίος ρούκι της σεζόν και ο πιο... ολοκληρωμένος φόργουορντ των Νιου Τζέρσεϊ Νετς. Το 1995 όμως, κι ενώ έδειχνε πιο... λαμπερός από ποτέ (20+ πόντους και 10+ ριμπάουντ) αρνήθηκε να βάλει την ομάδα πάνω από τον εαυτό του. Δεν έκανε ποτέ φίλους στο ΝΒΑ, ήταν τόσο εγωιστής που όταν οι Νετς προσπάθησαν να περάσουν επίπεδο και να γίνουν ανταγωνιστές, αυτός ζήτησε να φύγει. Διότι, ήθελε όλα να περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό του. Πήγε στη Φιλαδέλφεια, μετά στη Σάρλοτ, μετά ξανά στη Φιλαδέλφεια και τέλος στο Ντιτρόιτ. Πουθενά όμως, δεν μπόρεσε να γίνει ξανά το Νο 1. 

 

Νο 1

ΛΕΝ ΜΠΑΪΑΣ

 

Η ιστορία του έχει γίνει και Ντοκιμαντέρ. Οσοι πρόλαβαν να δουν να παίζει ο Λεν Μπάιας (στο Κολέγιο, γιατί δεν πρόλαβε να γίνει επαγγελματίας) δηλώνουν με το χέρι στην καρδιά πως «μόνο αυτός θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα από τον Μάικλ Τζόρνταν στο ΝΒΑ». Οι Σέλτικς επιλέγοντάς τον στο Νο 2 του 1986 ήταν σίγουροι πως βρήκαν τον άνθρωπο που θα πάρει τη σκυτάλη από τον Λάρι Μπερντ. Δύο μέρες αργότερα, ο Μπάιας βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση κοκαϊνης. Δεν ήταν ποτέ «κακό» παιδί. Ηταν άψογος συμπαίκτης, τύπος και υπογραμμός. Μια βραδιά κραιπάλης του στέρησε τα πάντα!

 

Πηγή: sday.gr