Κρίμα που αύριο το βράδυ ο Ολυμπιακός (στο πρώτο συναπάντημα της ιστορίας του με την Pallacanestro Cantu) θα παίξει, λόγω ανωτέρας (γηπεδικής) βίας στο Ντέζιο και όχι στο Καντού. Κρίμα διότι σε αυτόν τον μάταιο κόσμο, αν κάποιος δηλώνει μπασκετικός και δεν έχει μυρίσει τη... μούχλα της Pianella στο Καντού, του Μasnago στο Βαρέζε, της Moutete στην Ορτέζ , της Hala Gripe στο Σπλιτ, της Ηala Jazine του Σαντάρ, του παλιού Forum στο Μιλάνο, της Piazza Azzarita στην Μπολόνια, ε, τότε υστερεί στα βασικά!

Στα fundamentals που έλεγαν και οι παλιοί προπονητές, όποιοι κι αν ήταν, όπως κι αν τους αποκαλούσαν: Σοφούς, όπως τον Ιβκοβιτς, Πατριάρχες όπως τον Ματθαίου ή Ευαγγελιστές και Αγιατολάχ όπως τον Μπιανκίνι!

Ουπς, εδώ ήρθαμε, που λένε και στο σινεμά, διότι ακριβώς σε αυτό το σημείο ήθελα να καταλήξω: στον άνθρωπο που κάποτε βρισκόταν στον πάγκο της αποψινής αντιπάλου του Ολυμπιακού και άφησε τέτοια κληρονομιά πίσω του, που ο κακομοίρης ο (τωρινός προπονητής της) Αντρέα Τρινκιέρι θα νιώθει πως τον ακολουθεί συνεχώς ένα φάντασμα!

Διαβάστε όλο το άρθρο στο gazzetta.gr

Διεθνή Μπάσκετ SPORTS