Καλη Χρονιά σε όλους! Με υγεία, ανθρωπιά, δύναμη και (κυρίως) δουλειά!

Θα ΄θελα να ξεκινήσω το πρώτο σχόλιο της χρονιάς μ ένα...φιλικό "ευχαριστώ" στον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, ο οποίος στην πρωτοχρονιάτικη συνέντευξή του σε ρωσική ιστοσελίδα επιβεβαίωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο όσα η στήλη τις τελευταίες εβδομάδες σας αποκαλύπτει για το νέο σχέδιο που εξυφαίνεται από την Ευρωλίγκα και τους μεγάλους συλλόγους της ηπείρου μας για το μέλλον (αν όχι την...διάσωση) του ευρωπαικού μπάσκετ.

Κι επειδή ο Ζοτς γνωρίζει πάντα καλά τι ακριβώς δημοσιοποιεί, κι είναι πάντοτε άριστος γνώστης των εξελίξεων, δεδομένου ότι ακόμα κι ο Τζόρντι Μπερτομέου συχνά-πυκνά επικοινωνεί μαζί του, συζητούν ιδέες για το μέλλον του σπορ και πολλές φορές τον συμβουλεύεται, οι δηλώσεις του στην zurnal.rs ήταν προάγγελος όσων θα ακολουθήσουν και που, όπως σας έχουμε ήδη προιδεάσει, θα συνιστούν το "τέλος" των εθνικών διοργανώσεων, υπέρ μιάς υπερ-εθνικής. "Τα εθνικά πρωταθλήματα θα διαρκούν 2-3 μήνες" είχε...εκκωφαντικά προς τους...Οικονομίδηδες της Ευρώπης ο Ομπράντοβιτς!

Και γιατί όχι? να προσθέσει η στήλη. Η γαλλική λίγκα είναι...ανύπαρκτη, με ομάδες επιπέδου Γιούροκαπ, το...πολύ! Στην Ιταλία, η Σιένα παίζει μόνη της...χρόνια τώρα και η επένδυση του Αρμάνι θέλει χρόνο για να αποδόσει (?)... Στην Γερμανία έχουν μπερδέψει το μπασκετ με το...θέατρο. Χαλάνε εκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις και γήπεδα, κόβουν εκατοντάδες χιλιάδες εισιτήρια, ωστόσο οι φίλαθλοί τους αντί να βλέπουν μπάσκετ τρώνε βουρστ και πίντουν μπύρα και στο φινάλε χειροκροτούν...ανεξαρτήτως ποιός νίκησε, κι ενώ όλοι θέλουν να δουλέψουν εκεί, μιά σοβαρή ομάδα δεν έχουν. Στην Ισπανία, αν εξαιρέσει κανείς την πρώτη 6άδα, οι υπόλοιποι αρχίζουν και παραπαίουν οικονομικά, απο πλευράς δε δυναμικότητας....μηδέν εις το πηλίκον! Όλο αλλαγές παικτών, τζόγος και ουσία τίποτα. Η Ελλάδα, έχει προ πολλού "κατεβάσει ρολά". Η Τουρκία με 3-4 ομάδες συντηρείται κι απο κει και πέρα μετριότητες, ενώ στην Ρωσία με τον πακτωλό εκατομμυρίων επίσης 3 ομάδες κάνουν διαφορά. Για την πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία, στο σύνολό της, ένδεια, μ εξαίρεση την Παρτίζαν.

Γιατί, λοιπόν, να μη γίνει μια σούπερ-λίγκα με βάση τις 20-25 ομάδες που προαναφέραμε. Γιατί να τυραντιώνται χιλιάδες παίκτες, προπονητές, μάνατζερς κλπ για να διεξάγονται μεγαλόπνοα πρωταθλήματα, χωρίς καμία εμπορική ή αθλητική αξία? Ποιά αξία αθλητική, κοινωνική, επιχειρηματική έχει σήμερα το ελληνικό επαγγελματικό πρωτάθλημα μπασκετ? Να σιτίζονται απ αυτό μερικοί τύποι που αλλιώς θα ζούσαν...κάτω από γέφυρες? Είχα πει κατά πρόσωπον πριν λίγους μηνες στον Οικονομίδη, ότι "το ελληνικό μπάσκετ, όπως διοικείται τα τελευταία χρόνια, σύντομα θα επιστρέψει στο...δελτίο και τα ανοιχτά γήπεδα". Ποιός έχει αμφιβολία τώρα γι αυτό? Αλλά και στην Ευρώπη θα δείτε πολλά ιστορικά ονόματα να σβήνουν σιγά-σιγά...Δείτε τι περνά η Τσιμπόνα, ο Ερυθρός Αστέρας, η Γκραν Κανάρια, το Τρεβίζο (το καλοκαίρι αποχωρεί οριστικά η οικογένεια Μπενετόν). Γιατί σαν τις δικές μας...παραγονταρες υπάρχουν παντού, για να είμαστε δίκαιοι!

Με απόλυτη βεβαιότητα σας λέω ότι ακόμα και ο μεγαλύτερος πολέμιος της Ευρωλίγκας ιστορικά, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, σήμερα μιλά με σαφήνεια υπέρ των υπερ-εθνικών διοργανώσεων. Μεμιά λέξη: ας διεξαχθεί ττο σοβαρό πρωτάθλημα, ας γίνουν οι μπίζνες, ας δημιουργηθεί ένα σοβαρό επιχειρηματικό πρότζεκτ, και μετά παίζουμε μπασκετάκι στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία κλπ. Μετά, ας υπάρχουν και τα μικρομάγαζα...

Για να κλείσω, πουθενά δεν βρίσκω άδικο σε όλα αυτά και θα αναφέρω έναν απλό λόγο: μέχρι πριν 2 χρόνια όλες οι ομάδες πλήρωναν 10 μισθούς στα συμβόλαια των παικτών, υπολογίζοντας από τον Σεπτέμβριο έως τον Ιούνιο τις υποχρεώσεις τους. Την τελευταία διετία οι μισθοί μειώθηκαν στους 8. Φέτος μαθαίνω ότι οι περισσότεροι πληρώνουν με τον μήνα κι επειδή η κανονική περίοδος λήγει στις 5 Απριλίου, προυπολογίζουν να δώσουν το πολύ 7 μισθούς. Ε, πόσο θα πειράξει το πρωτάθλημα να διαρκεί 3-4 μήνες? Καθόλου και κανέναν, πιστεύω...

Αλλαγή θέματος: Η συνέντευξη Σπανούλη στο ΦΩΣ μου άρεσε στο κομμάτι της αναφοράς στην εθνική ομάδα. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού δηλώνει παρών ενόψει προ-ολυμπιακού και σ ενδεχόμενη πρόκριση στο Λονδίνο. Το μήνυμά του είναι σαφές: όποιος το νιώθει είναι μέλος αυτής της ομάδας, όποιος όχι, δεν μπορεί να υποχρεωθεί να συμμετάσχει. Η εθνική είναι εμπνευση και κ...λα, δεν είναι δημοσιο-υπαλληλίκι και βραχνάς. Ούτε μπορεί κάποιος να είναι όποτε τον βολεύει εντός κι όποτε θέλει εκτός! Στο προ-ολυμπιακό η εθνική ξεκινά, λοιπόν, εξ ορισμού με σημαντική ενίσχυση κι αυτό είναι ένα δώρο και για τον προπονητή της, και για όσους "τράβηξαν κουπί" φέτος στη Λιθουανία.

Φινάλε: ο Κιριλένκο έμεινε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Αναμένω πλέον με αγωνία να δω το φάιναλ φορ στην Πόλη κι αν θα μπορέσει κανείς να νικήσει αυτή την υπερομάδα. Ο Κιριλένκο και ο μάνατζερ του πάντως αποδείχθηκαν "γάτες". "Το παιξαν" με το Νιού Τζέρσι και τον Προχόροφ, έκαναν ντόρο με το θέμα των Λέικερς και στο τέλος έμειναν στην Μόσχα. Ε, όπως λένε οι κακιές γλώσσες, όλο και κάποιο "δωράκι" θα πήραν επιπλέον απ΄τον Βατούτιν, κι ο ίδιος ο παίκτης σίγουρα θα συντηρήσει καλύτερα κι ευκολότερα το καταταλαιπωρημένο από τραυματισμούς μυικό του σύστημα στην Ευρώπη!

Πηγή: pamesports.gr