Ο Λόγκαν μπήκε στο 25' και ενώ όλος ο Παναθηναϊκός είχε μπλέξει με το αντι-μπάσκετ της Μιλάνο... Θα ήταν φυσιολογικό να... χαθεί.

Όμως όχι μόνο δεν χάθηκε αλλά ήταν και ο καλύτερος των πρασίνων, κερδίζοντας στην κυριολεξία 15' συμμετοχής.

Αυτό τον Λόγκαν θέλει ο Παναθηναϊκός και ο Αμερικανός ήταν ψύχραιμος στην επίθεση, κάτι που φαίνεται περισσότερο από τα μηδέν λάθη και λιγότερο από τα 6/6 δίποντα που είχε. Στην παρουσία του, αλλά και στου Μάριτς των 7 ριμπάουντ και της καλής αμυντικής προσπάθειας, αξίζει να σταθούμε μετά τα όσα είδαμε στο Μιλάνο.

Γιατί το παιχνίδι κακά τα ψέμματα δεν χωράει κριτικής. Είναι να λυπάσαι τον Φώτση και τον Μπουρούση που πρέπει να ανέχονται τους... συμπαίκτες του, τον Τζεντίλε που είναι τελείως απείθαρχος, τον Κουκ που μόνο πλέι μέικερ δεν είναι, τον Ρόκα που σουτάρει με σπάσιμο στις βολές (!;) και τον Ελληνιάδη του ιταλικού μπάσκετ, όπως λέει ο κύριος Γιάννης, τον Τζιακέτι.

Το σίγουρο είναι πως αν ο Παναθηναϊκός συνέχιζε με τον ίδιο ρυθμό και μετά το 35' θα μιλούσαμε για πολλά ρεκόρ, μιας και όταν το σκορ έγινε 33-62 άρχισε να απειλείται τόσο το 83-123 σε έκταση που είχε κερδίσει στην Γαλλία την Ροάν όσο και οι μόλις 53 πόντοι που είχε δεχθεί στην Σιένα στον δρόμο για το Βερολίνο. Το σημαντικό βέβαια είναι ότι κέρδισε, αν και όπως πήγαινε... θα έγραφε ρεκόρ γενικά για την Euroleague, ενώ τώρα απλά κατέγραψε την πέμπτη καλύτερη αμυντική του επίδοση σε εκτός έδρας ματς.

Αυτός λοιπόν ο Παναθηναϊκός ήξερε πολύ καλά στο πρώτο ημίχρονο τι ήθελε και πως θα το έπαιρνε μέσα στο παιχνίδι, δεν άφησε περιθώρια στους Ιταλούς και στη συνέχεια, επηρεάστηκε από το οικτρό θέαμα των γηπεδούχων και έριξε ταχύτητα περισσότερο επειδή σεβάστηκε τους αντιπάλους τους, που άκουγαν πολλά μπινελίκια όταν έφτασε η διαφορά τους 30...

Επόμενο ματς με την καλύτερη ομάδα του ομίλου (μετά τον Παναθηναϊκό), την Ούνιξ και αυτό καλό θα είναι να το καταλάβουν και οι φίλοι του τριφυλλιού που πρέπει να βρεθούν δίπλα στην ομάδα.

ΥΓ. Ο Σάτο έκανε την κοιλιά του και επέστρεψε... Αυτό φαίνεται και από το πρώτο ημίχρονο στο Μιλάνο. Ο Σμιθ όμως;

ΥΓ2. Ένα ευχαριστώ στον Στέφανο Τριαντάφυλλο για την προσωπική του άμυνα στο μεταξύ μας παιχνίδι δεν είναι αρκετό. Αν δεν ήταν και αυτός... Πάλι καλά που αποφάσισε να με μαρκάρει και έβαλα κάποιους πόντους, ενώ στο τέλος του αγώνα προσπάθησε να μας δώσει τη νίκη με το καθαρό φάουλ που μου έκανε, αλλά ο όγκος του έκρυψε την κίνηση του χεριού του, από τον διαιτητή. Την άλλη φορά Στέφ...

Πηγή: sport24.gr

 

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS