Οταν αυτή καταλήγει στο διχτάκι από τη... μέσα πλευρά όλοι αναφωνούν «πάλι καλά», όταν βρίσκει σίδερο το «ε, καλά, φυσιολογικό ήταν» βγαίνει απόλυτα φυσικά...

Για να μην κοροϊδευόμαστε, ουδέποτε το σουτ ήταν το δυνατό σημείο του ομογενούς γκαρντ. Από τότε που ήρθε στην Ελλάδα μιλούσαμε για έναν ταχύτατο πλέι μέικερ που οργανώνει, πασάρει εκπληκτικά, παίζει άμυνα, αλλά πρέπει να βελτιώσει το σουτ... Και όλοι συμπληρώναμε πως «εδώ που τα λέμε, αν είχε και σουτ, δεν θα έπαιζε στην Ευρώπη, αλλά θα ήταν ήδη στο ΝΒΑ».

Αυτό το ξέρουμε όλοι εμείς, το ξέρει καλύτερα από τον καθέναν ο ίδιος που το τελευταίο διάστημα προσπαθεί όσο ποτέ να βελτιωθεί, γνωρίζοντας βεβαίως πως το σουτ είναι και θέμα ψυχολογίας. Όποιος βρέθηκε στην Γλυφάδα μπορεί και να φώναξε... γκοοοοολ βλέποντας τον Νικ να ευστοχεί σε δύο διαδοχικά τρίποντα (2/2 μάλιστα), να πετυχαίνει ένα ακόμη σουτ από τα 6 μέτρα και δεν θα πρέπει να αισθάνθηκε άσχημα για το «γκοοοολ», αφού κάπως έτσι έμοιαζε να πανηγυρίζει και ο πάγκος του Παναθηναϊκού τα τριποντάκια του Καλάθη.

Και πώς να μην τα πανηγυρίσει, αφού ο Νικ... σπάει κάθε αρνητικό ρεκόρ τη φετινή σεζόν έξω από τα 6,75μ.! Μέχρι τον αγώνα με τον Ικαρο είχε το απίστευτο 4/25 στην Α1, ενώ στην Ευρωλίγκα μοιάζει λίγο καλύτερος καθώς μετράει 6/21, ποσοστό και πάλι μικρότερο του 30%...

Τι είναι λοιπόν αυτό που «φτιάχνει» ένα σουτέρ; Δύο πράγματα... Το ένα βεβαίως είναι η δουλειά, την οποία ο Καλάθης κάνει και με το παραπάνω, εκτελώντας... άπειρα σουτ μετά την προπόνηση και το άλλο είναι η ψυχολογία. Ο συνδυασμός και των δύο μπορεί να μετατρέψει έναν τραγικό σουτέρ σε δεινό εκτελεστή, αλλά μόνο το ένα δεν είναι ικανό να πετύχει τίποτα...

Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να βρούμε το «φάρμακο»... Δεν χρειάζεται να πάμε καν στην περίπτωση του Ντρου Νίκολας, ενός εκ των μεγαλύτερων σουτέρ των ευρωπαϊκών γηπέδων, που στο πρώτο εξάμηνο της πρώτης του σεζόν στον Παναθηναϊκό έκανε air ball στα τρίποντα ή έχανε τρεις διαδοχικές ελεύθερες βολές!

Για να βρούμε την απάντηση, αρκεί να κοιτάξουμε την περίπτωση... Νικ Καλάθη. Να δούμε δηλαδή τι είναι αυτό που έκανε τον γκαρντ του Παναθηναϊκού... άλλον παίκτη το τελευταίο εξάμηνο της περσινής σεζόν... Πώς έγινε ο παίκτης που σούταρε με 30% στα δίποντα και 30% στα τρίποντα μέχρι τη φάση των «8», να... εκτοξευτεί στο 50% και τις στις δύο κατηγορίες;

Το μυστικό είναι απλό και λέγεται... άμυνα. Η προσωπική μου άποψη είναι πως για να βελτιώσει ο Καλάθης τα ποσοστά του θα πρέπει να «κλέψει» ψυχολογία μέσα από τους υπόλοιπους τομείς του παιχνιδιού του. Να αισθανθεί δηλαδή σίγουρος για τα δέκα πράγματα που κάνει στο παρκέ, σε σημείο που να μην τον αγχώνει το αν θα βάλει ή θα χάσει ένα σουτ. Μέσω αυτής της διαδικασίας, της άμυνας για παράδειγμα πάνω στον Ναβάρο, ο Καλάθης είχε 3/6 τρίποντα απέναντι στην Μπαρτσελόνα, την ώρα που σ' ολόκληρο το Τοπ-16 είχε μόλις 3/10!

Αρα, καλά τα... άπειρα σουτ και η δουλειά στην προπόνηση, αλλά ο Νικ χρειάζεται δύο ΜΕΓΑΛΑ παιχνίδια για να βρει στη συνέχεια τον δρόμο για το καλάθι. Στο χέρι του είναι, όπως και πέρυσι, να τα καταφέρει και να δούμε αυτό που όλοι ελπίζουμε.. Αλλωστε αυτή η περίοδος είναι η πλέον κατάλληλη για ΜΕΓΑΛΑ ματς...

Πηγή: prasinanea.gr