«Νιώθουν πως είναι το τελευταίο τους…», υποστήριξαν κάποιοι «ερυθρόλευκοι» βασίζοντάς την άποψή τους στο ότι τα τελευταία χρόνια το Τριφύλλι «σνόμπαρε» την συγκριμένη Κούπα. Για να πω την αλήθεια δεν ξέρω αν την σνόμπαραν, σίγουρα, πάντως, απέφευγαν τις επισκέψεις στα μπουζούκια… Επέλεγαν να πανηγυρίζουν τους τίτλους τους (τουλάχιστον σε επίσημο επίπεδο) μόνο στο τέλος κάθε σεζόν και αυτό δεν ίσχυε αποκλειστικά για το Κύπελλο Ελλάδος, αλλά και για την Ευρωλίγκα.

Ωστόσο, φέτος υπήρχε (εκτός των άλλων) μια τεράστια διαφορά… Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους είχε επιστρέψει! Ο Λιθουανός γκαρντ ο οποίος ανέκαθεν αποτελούσε την ψυχή των πάρτι, είχε πολλούς λόγους να το γιορτάσει…
Όχι μόνο γιατί αναδείχθηκε MVP («Η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα, γιατί δεν νομίζω ότι έπαιξα και τόσο καλά για να πάρω αυτό βραβείο, οπότε για μένα δεν είναι και τόσο σημαντικό... Έπρεπε σε κάποιον να το δώσουν, οπότε το έδωσαν σε μένα», είπε αστειευόμενος σε συνέντευξή του στο gazzetta), αλλά γιατί τον περσινό αντίστοιχο τελικό τον είδε μέσω τηλεόρασης από τον καναπέ του σπιτιού του στην Λιθουανία, ενώ σε εκείνον του 2010 είχε πατήσει παρκέ μόλις 1:30 (σε εκείνο το ματς τον είχε βγάλει από τον «πάγο» ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος τον είχε αφήσει εκτός επικαλούμενος ντεφορμάρισμα του παίκτη).

Το συγκεκριμένο blog, λοιπόν, είναι αφιερωμένο στον άνθρωπο (και όχι παίκτη η αξία του οποίου είναι αδιαμφισβήτητη) Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, που είτε λατρεύεις, είτε μισείς! Σίγουρα, πάντως, δεν περνάει απαρατήρητος… Σε μια προσπάθεια να γνωρίσουμε καλύτερα τον Λιθουανό με το εκρηκτικό ταμπεραμέντο, ανασύραμε (και) ένα εξαιρετικό βίντεο ισραηλινής παραγωγής το οποίο αξίζει να δείτε (αν και πρέπει να είστε γνώστες της αγγλικής στην οποία μιλά ο Σάρας), αλλά κάποια στοιχεία της ζωής του που δεν είναι ευρέως γνωστά.

Γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1976 στο Κάουνας και ήταν ο λόγος που η μητέρα (με την οποία μοιάζουν σα δυο σταγόνες νερού!) του αθλήτρια του χάντμπολ κρέμασε την φανέλα της με το εθνόσημο! Η κα.Ρίτα είχε πάρει άδεια από την Εθνική ομάδα για να γεννήσει, όμως, το σκληρό καθεστώς λόγω της απουσίας της την τιμώρησε με αποκλεισμό δια βίου(!) και έτσι έχασε την ευκαιρία λίγους μήνες μετά να ανέβει με τις συναθλήτριές της στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μόντρεαλ! Ισως αυτός να είναι ένας από τους λόγους που ο Λιθουανός της έχει παθολογική αδυναμία, παρά το γεγονός ότι δεν της έκανε το χατίρι όσον αφορά στην επιλογή νύφης. «Η μαμά μου θέλει να παντρευτώ Λιθουανή. Και εγώ θα το ήθελα αλλά δε νομίζω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο γιατί δεν είμαι ποτέ στην Λιθουανία!», είχε δηλώσει πριν πολλά χρόνια και επαληθεύτηκε, καθώς ο πρώτος του γάμος έγινε (παρά τις θρησκευτικές αντιδράσεις των Εβραίων) με την Λινόρ Αμπαργκίλ, ενώ η σημερινή σύντροφός του με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά είναι Ελληνίδα (Άννα Δούκα)!

Ο πρωταθλητισμός, πάντως, είναι οικογενειακή υπόθεση για τους Γιασικεβίτσιους, αφού ο πατέρας του έπαιζε επαγγελματικά πινγκ πονγκ, ενώ ο αδελφός του, Βιτένις, ακολούθησε τα χνάρια του και έγινε επαγγελματίας μπασκετμπολίστας! Όπως ο ίδιος έχει παραδεχθεί (και μπορείτε να το δείτε και στο σχετικό βίντεο που θα σας παραθέτουμε), τα παιδικά του χρόνια ήταν όμορφα, καθώς οι γονείς του (παρά το αυταρχικό καθεστώς της Σοβιετικής Ενωσης) έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να είναι οι γιοι τους ευτυχισμένοι. Ωστόσο, υπάρχει μια εικόνα που δεν θα ξεχάσει ποτέ… Την αποχώρηση των Ρωσικών τανκς μετά την ανεξαρτητοποίηση της Λιθουανίας το 1990. «Μπορούσες να ακούσεις τα τανκς, τους ανθρώπους να φωνάζουν… Ηταν κάτι πολύ δυνατό. Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου». Μάλιστα, όταν το 2005 ταξίδεψε στην Μόσχα με την Μακάμπι Τελ Αβίβ για το φάιναλ φορ, σε ερώτηση που του έγινε κατά την διάρκεια προπόνησης, σχολίασε… «Αυτού του τύπου τα γυμναστήρια μου φέρνουν πολλές αναμνήσεις, γιατί και εμείς είχαμε παρόμοια δεδομένου ότι ήμασταν υπό το Σοβιετικό καθεστώς. Δεν θα έλεγα ευχάριστες αναμνήσεις, αλλά είναι αναμνήσεις…».

Σε μικρή ηλικία μετακόμισε στις ΗΠΑ για να φοιτήσει και να αγωνιστεί στο Solanco High School και στο Maryland University. Ωστόσο, παρά την διαμονή του στην Αμερική, δεν έγινε ποτέ… αμερικανάκι! Το 1998 δεν επιλέχθηκε στο ντραφτ του ΝΒΑ, για αυτό και επέλεξε τον δρόμο της επιστροφής στα πάτρια εδάφη… Έπαιξε στην Λιέτουβος Ρίτας, στην Ολύμπια Λιουμπλιάνας και έχοντας «φτιάξει» όνομα πήρε την μεγάλη μεταγραφή στην Μπαρτσελόνα. Το δυνατό του brand το ισχυροποίησε κι άλλο όταν το 2003 αποφάσισε να φορέσει την φανέλα της Μακάμπι Τελ Αβίβ, με την οποία ως το 2005 σάρωνε τίτλους. Ο Σάρας, με τις ιδιοτροπίες του, τα ξεσπάσματά του, αλλά και τους ισχυρούς δεσμούς που πάντα φροντίζει να «χτίζει» με τους περισσότερους συμπαίκτες του, λατρευόταν σαν Θεός στο Ισραήλ, για αυτό και όταν αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα στο ΝΒΑ, η Μακάμπι προσπάθησε με όλους τους τρόπους να τον κρατήσει. Δείτε εδώ το βίντεο, που παρότι σίγουρα συγκίνησε τον Σάρας, δεν τον «κράτησε» στον Ισραήλ.

Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, ωστόσο, παρότι του αναγνωρίστηκε το μοναδικό πάθος που διέπει το παιχνίδι του, αλλά και οι ικανότητές του, ειδικά στις no look passes, το άστρο του δεν έλαμψε. Δοκίμασε τους Πέισερς και Ουόριος, όμως, δεν τα κατάφερε… Αλλωστε, το μέλλον του εκεί το είχε προδιαγράψει ο ίδιος, όταν ερωτηθείς για την πρώτη του επαφή με το ΝΒΑ, είχε δηλώσει: «Δεν είμαι συνηθισμένος να αντιμετωπίζω το μπάσκετ ως επιχείρηση και εδώ είναι επιχείρηση».

Στο διάστημα αυτό και μέχρι να επιστρέψει στην Ευρώπη, στην προσωπική του ζωή άλλαξαν αρκετά… Αποφασισμένος ο ίδιος από πολύ νωρίς να κάνει οικογένεια («Θέλω να κάνω παιδιά είμαι έτοιμος. Θέλω να πηγαίνω τα παιδιά στο πάρκο. Βλέπω τους συμπαίκτες μου που έχουν παιδιά και ζηλεύω», είχε παραδεχθεί από το 2003, ενώ το ίδιο επανέλαβε και το 2005 μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκα «Το μεγαλύτερό μου όνειρο είναι μια ευτυχισμένη οικογένεια»!), παντρεύτηκε με την Λινόρ Αμπαργκίλ, η οποία στα 18 της είχε αναδειχθεί «Μις Ισραήλ» και την επόμενη χρονιά στέφθηκε «Μις Ευρώπη»). Παντρεύτηκαν με διπλή τελετή σε Βαρκελώνη και Τελ Αβίβ και όταν το «Ισραηλινό Εθνικιστικό Κόμμα» ζήτησε από τη Λινόρ «να μην παντρευτείς έναν μη ομόθρησκό σου», ο Σάρας πήρε στα χέρια του την κατάσταση και δήλωσε: «Σας συμπαθώ, αλλά με τον φανατισμό σας δεν ασχολούμαι...»!

2007 και το μπασκετικό μέλλον του αναγάγετε σε υπόθεση «αιωνίων»! Ο Ολυμπιακός εμφανιζόταν από τον Τύπο να έχει εξασφαλίσει το «ναι» του, ο ίδιος αρνιόταν (στις επίμονες ερωτήσεις που του γίνονται στο περιθώριο του Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας) να απαντήσει στο που θα συνεχίσει την καριέρα του και για να τον «κλέψει» τελικά ο Παναθηναϊκός στο παρά πέντε και ενώ ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς φερόταν να έχει συμπληρώσει το ρόστερ! Η ιστορία είναι λίγο πολύ, για αυτό δεν θα σας κουράσω… Αυτό, όμως, που θα χρίζει σχολιασμού είναι ότι η πρώτη χρονιά του στα «πράσινα» (τουλάχιστον στο πρώτο μισό της σεζόν) δεν ήταν ότι καλύτερο του συνέβη… Δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί, χώρισε από την πρώτη του σύζυγο, αλλά τελικά το αστραφτερό του χαμόγελο επικράτησε και γέλασε τελευταίος! Άσχετο, αλλά και σχετικό: Στο περιθώριο της φωτογράφισής του για τους Πέισερς είναι εξαιρετικά σοβαρός, για αυτό και ο καλλιτέχνης τον ρώτησε: «Θέλεις να γελάς ή να είσαι σοβαρός στην φωτογραφία». Αμέσως η έκφραση του Σάρας αλλάζει και απαντά: «Φυσικά χαμογελαστός. Θέλω πάντα να γελάω»! Έτσι αντιμετωπίζει την ζωή…

Στην πρώτη του θητεία στο Τριφύλλι ζει (όπως ο ίδιος έχει πει) τα καλύτερά του χρόνια, γεύεται κι άλλες επιτυχίες και δηλώνει όπου βρεθεί και όπου σταθεί πως όνειρό του είναι να κλείσει την καριέρα του φορώντας την πράσινη φανέλα… Ωστόσο, το όνειρό του εξελίσσεται σε εφιάλτη, καθώς το καλοκαίρι του 2010 (και έπειτα από κάποια… φάουλ του ίδιου) ο Παναθηναϊκός του δείχνει την πόρτα της εξόδου, παρότι ο Σάρας εμφανίζεται να ρίχνει δραματικά τις οικονομικές του απαιτήσεις για να παραμείνει. Έχοντας ενδεχομένως αναγνωρίσει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογούσε σε αυτόν τον χωρισμό, ο Σάρας, δεν θα κακολογήσει κανέναν, ούτε θα αποστασιοποιηθεί από την ομάδα… Παραμένει «πιστός» οπαδός της, μιλά με τα καλύτερα λόγια για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τα υπόλοιπα μέλη της Παναθηναϊκής οικογένειας και επιστρέφει (σε πρώτη φάση) στην Λιθουανία για μια νέα αρχή… Και τα καταφέρνει… Εχοντας γνωρίσει την γυναίκα της ζωής του, Αννα και έχοντας ήδη αποκτήσει μια κορούλα, ο Σάρας στα 35 του αποδεικνύει με τις φανέλες των Λιέτουβος και Φενερμπαχτσε, πως δεν έχει τελειώσει…

Κάπως έτσι το καλοκαίρι του 2011 επιστρέφει στην Αθήνα… Η υποδοχή δεν έχει καμία σχέση με εκείνη του 2007, ωστόσο, η επιστροφή του και μόνο στο Τριφύλλι είναι αρκετή για να τον κάνει να χαμογελά…
 



Μικρά – μικρά για τον Σάρας

• Εχει έναν μικρότερο αδελφό τον Βιτένας, στον οποίο έχει παθολογική αδυναμία… «Όταν ήταν στο κολλέγιο στην Αμερική συνεχώς μου ζητούσε να του στείλω λεφτά… Δεν μπορείτε να φανταστείτε… Τι να κάνω, όμως… Του έχω αδυναμία». Και ο Βιτένας όμως έχει αδυναμία στον Σάρας, τον οποίο έκανε κουμπάρο στον γάμο του!
• Αν και ευφυέστατος υπάρχει ένα επάγγελμα που η αποτυχία θα ήταν δεδομένη για τον Γιασικεβίτσιους. Αυτό του διπλωμάτη! Αδυνατεί να κρύψει αυτό που αισθάνεται (άσχετα με το αν έχει δίκιο ή άδικο) και πολύ συχνά γίνεται αγενής και έρχεται σε κόντρα με όποιον του υποδείξει κάτι που θεωρεί λάθος ή πάει κόντρα στις αντιλήψεις του. Στην ιστορία έχουν μείνει η καυγάδες του με τον Πίνι Γκέρσον, ενώ από διάφορά στάδια πέρασαν στο παρελθόν και οι σχέσεις του με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Οσον αφορά στις αντιδράσεις του στο παρκέ κατά την διάρκεια των αγώνων είναι ανεπανάληπτες και συχνά πυκνά συλλαμβάνεται από τον φωτογραφικό φακό, αλλά και εκείνον της κάμερας με γκριμάτσες αλά Τζιμ Κάρεϊ στην «Μάσκα»!

• Ανέκαθεν λάτρευε το ποτό, το ξενύχτι και τα πούρα (σε όλα τα γλέντια, από την εποχή που ακόμα ήταν παίκτης της Μακάμπι, υπάρχουν φωτό του με βότκα και τσιγάρο!). Όλα αυτά, όμως, δεν στάθηκαν εμπόδιο στην μεγάλη καριέρα του. Διαθέτει χιούμορ και είναι πάντα η ψυχή της παρέας (το έχει αποδείξει και στα επίσημα γλέντια του Παναθηναϊκού).

• Από την φυγή του και μετά από την Μπαρτσελόνα κουβαλά σε κάθε νέο του σταθμό το τεράστιο παπούτσι ενός πρώην συμπαίκτη του, του Ρομπέρτο Ντουένιας! Είναι για εκείνον κάτι σα γούρι!

• Το 2007 επιτέθηκε σε Λιθουανή δημοσιογράφο η οποία κατέγραψε με την κάμερά της τρυφερό του τετ α τετ με την τότε σύντροφό του. Ο ίδιος, πάντως, μετά από μήνυση εναντίον του, εμφανίστηκε μετανιωμένος και το επεισόδιο έληξε. «Λυπάμαι που δεν κατάφερα να ελέγξω τα συναισθήματά μου και δημιουργήθηκε αυτό το επεισόδιο με τη δημοσιογράφο. Δεν είχα σκοπό να επιτεθώ σε κανέναν χθες και λυπάμαι που η πράξη μου χαρακτηρίστηκε ως επίθεση ή προσβολή».

• Εχει πει για τις «No look passes»: «Δεν είναι κάτι που το κάνω για το σόου, είναι περισσότερο για το αποτέλεσμα».

• Είχε από το παρελθόν εξαιρετικές σχέσεις με τον Λάρι Μπερντ, με τον οποίο δεν δίστασε να αστειευτεί κατά την παρουσίασή του από την Ιντιάνα. «Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κατά κάποιο τρόπο η πορεία σας μοιάζει με εκείνη του Μπερντ», υποστήριξε ένας δημοσιογράφος. «Είμαστε ίδιοι», απάντησε ο Σάρας γελώντας για να του ανταπαντήσει ο Μπερντ: «Θα ήθελες…»!

• «Θέλω να αφήσω το σημάδι μου… Αυτός είναι ο στόχος μου», έχει δηλώσει. «Για παράδειγμα αν ένα παιδί δέκα ή και περισσότερα χρόνια μικρότερό μου πει: ‘Μου αρέσει ο Σάρας’, είναι ότι μεγαλύτερο έχω πετύχει στην ζωή μου. Νιώθω πως ίσως κάνω κάτι για αυτό το παιδί».

• Στις 8 Φεβρουαρίου 2012 έγινε για δεύτερη φορά πατέρας (είχε μια κόρη και απέκτησε και γιο!).
Ενα ντοκουμέντο που αξίζει να δείτε... Αγνοήστε το ισραηλινό σπικάζ...

Πηγη: Superbasket.gr