Η σοβαρά πορτοκαλέα!

Η πορτοκαλέα της (πορτοκαλί μπάλας) του μπάσκετ, ντε! Επίσης, γεννηθήκαμε και ζούμε σε μια χώρα που (πάλι από μικροί) ακούγαμε να τη λένε Ψωροκώσταινα και ευτυχώς που επελέγη αυτό το όνομα και όχι κάποιο άλλο από τα συνηθισμένα, διότι τότε θα είχαν σοβαρό λόγο να αντιδράσουν ο Διαμαντίδης και ο Σπανούλης...

Μπορεί να 'ναι Ψωροκώσταινα η Ελλάδα, αλλά (στο μπάσκετ τουλάχιστον) δεν θα γίνει ποτέ ούτε Ψωροδημήτραινα ούτε Ψωροβασίλαινα!

Κατόπιν αυτών, η ελληνική μπασκετική φυλή συμφωνεί και επαυξάνει με τη συνηθισμένη ατάκα του Θανάση Γιαννακόπουλου, την οποία άρθρωσε και πάλι από τηλοψίας μετά τη λήξη του θρίλερ του πέμπτου αγώνα με τη Μακάμπι...

Ούτως ειπείν, είμαστε όλοι έμπλεοι από χαρά και υπερηφάνεια για τα (πράσινα και τα κόκκινα) καμάρια μας!

Είμαστε, επίσης, υπερήφανοι για τον Ομπράντοβιτς και τον Ιβκοβιτς, αλλά δεν ξέρω αν είναι και αυτοί το ίδιο: το γράφω κρίνοντας από τη νέα έκρηξη του Ζέλικο, ο οποίος σχολιάζοντας την εισβολή των οπαδών στο γήπεδο και τις υπόλοιπες «ομορφιές» μιας μειοψηφίας είπε ότι «κάτι τέτοια θα κάνουν πιο εύκολη την απόφασή μου να αποχωρήσω»!

Αυτό είναι που λένε κεραυνός αν αιθρία!

Εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι μια ιστορία που δυστυχώς αποδεικνύεται σύμφυτη με την ελληνική νοοτροπία, ένθεν και ένθεν: τη μια ο Σπανούλης βάζει τα στήθη του μπροστά για να ασφαλίσει τον Ζήση, την άλλη ο Διαμαντίδης τρέχει να προστατεύσει τον Παπαλουκά...

...εν τέλει αυτοί δεν είναι αρχηγοί σε ομάδες μπάσκετ, αλλά οι σωσίες του Κέβιν Κόστνερ στις ρεπλίκες του «Bodyguard»!

Παρεμπιπτόντως, στην αυθεντική βερσιόν της ταινίας ο ντετέκτιβ Φρανκ Φάρμερ παραδέχεται κάποια στιγμή ότι «δεν μπορώ να μείνω σε μόνιμες θέσεις, γιατί μουδιάζουν τα πόδια μου», αλλά αυτό δεν αφορά τον Παναθηναϊκό, που είναι πιστός θαμώνας των φάιναλ φορ...

Απλώς επειδή έπειτα από τόσους θριάμβους ο Ομπράντοβιτς δυσκολεύεται πλέον να βρει κίνητρο για να οιστρηλατήσει τους παίκτες του, τώρα το 'χει και με το παραπάνω!

Το εννοώ αυτό, διότι έχοντας αστοχήσει το 2001 στο Παρίσι, έπειτα από έντεκα χρόνια ο Παναθηναϊκός έχει την ευκαιρία να γίνει μόλις η τρίτη ομάδα στη σύγχρονη ιστορία του θεσμού (μετά τη Γιουγκοπλάστικα και τη Μακάμπι) που θα πετύχει το repeat!

Αυτή, βεβαίως, είναι μια μεγάλη κουβέντα που θα τεθεί το βράδυ της 11ης Μαΐου στη στρογγυλή τράπεζα του «Σινάν Ερντέμ», με τον Κιριλένκο, τον Κριάπα, τον Τεόντοσιτς, τον Κρστιτς, τον Σβεντ και τους υπόλοιπους παίκτες της ΤΣΣΚΑ, η οποία λογιζόταν εξ υπαρχής ως το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου...

...αλλά, όπως έλεγε και ο Σόλων ο Αθηναίος, «μηδένα προ του τέλους μακάριζε»!

Καλύτερα απ' όλους, τούτο το γνωρίζουν ο Ιβκοβιτς, ο Παπαλουκάς και ο Ντικούδης, που (δεν θέλουν να) θυμούνται πώς καταποντίστηκε το μεγάλο φαβορί το 2005...

Ούτως ή άλλως, τα φάιναλ φορ έχουν τη δική τους ιστορία, την οποία περισσότερο από τους παίκτες και τους προπονητές τη γράφει ένας... παπαγάλος: το πτηνό που, όπως είχε πει κάποτε ο Ομπράντοβιτς, βγαίνει κάθε χρόνο και επαναλαμβάνει, σαν να κολλάει η βελόνα του παλιού πικάπ, «δεν υπάρχει φαβορί, δεν υπάρχει φαβορί, δεν υπάρχει φαβορί»!

Θυμάμαι πότε ακριβώς το είπε, απλώς το αφήνω φλου για να ταιριάζει και με τη δική του αμφιβολία, όταν προχθές τον ρώτησε ο Παπαδογιάννης, εάν ο ίδιος θυμάται σε πόσα φάιναλ φορ έχει συμμετάσχει και ο προπονητής του Παναθηναϊκού αναρωτήθηκε αν είναι 12 ή 13!

Δεκατρία είναι, αγαπητέ μου Ζέλικο, με πέντε διαφορετικές ομάδες: ένα με την Παρτιζάν, ένα με την Μπανταλόνα, δύο με τη Ρεάλ, ένα με την Μπένετον και οκτώ με τον Παναθηναϊκό!

Δεκατρία ως προπονητής, συν ένα (του '88 στη Γάνδη) ως παίκτης, το όλον 14, για να μην του φανεί γρουσούζικο το 13ο: αλλά και τα 13 του φτάνουν του μπαγάσα για να ξεπεράσει τα 12 (κολεγιακά φάιναλ φορ) του «μάγου του Γουέστγουντ» Τζον Γούντεν και τα 11 του Μάικ Σιζέφσκι και του Ντιν Σμιθ!

Δεκατρία από του 1992 άρξασθαι: και τότε στην Κωνσταντινούπολη, με το μνημειώδες τρίποντο του Τζόρτζεβιτς στη λήξη του τελικού Παρτιζάν - Μπανταλόνα, αλλά όπως είπε και ο ίδιος πριν από έναν μήνα, «το αγαπημένο μου φάιναλ φορ θα ήθελα να είναι αυτό του 2012»!

Κοντός (ρωσικός) ψαλμός, αλληλούια, «Ζοτς» μου!

Μ' αυτά και μ' αυτά ο Παναθηναϊκός πηγαίνει για τέταρτη φορά πακέτο με τον Ολυμπιακό στο φάιναλ φορ και με τη βοήθεια του Θεού ή ακόμη και του Αλλάχ (ελέω μουσουλμανικού περιβάλλοντος) θα ποτιστεί πάλι η σοβαρά πορτοκαλέα μας!

Πηγή: Goal