Η Εθνική Ομάδα έχει κερδίσει αμέτρητες διακρίσεις τα τελευταία χρόνια, αλλά σε συλλογικό επίπεδο η Α1 υποφέρει, πάντα εξαιρουμένων Παναθηναϊκού κι Ολυμπιακού. Συχνές αλλαγές παικτών, κυρίως των αμφιβόλου αξίας αλλοδαπών, χρέη κι αγωνιστική αβεβαιότητα συνθέτουν το αντιστρόφως ανάλογο σκηνικό σε ένα υποβαθμισμένο απ' τους ίδιους τους ανθρώπους του άθλημα.

Αν μία ομάδα έχει το ένα ή το άλλο, θα λείπει το τρίτο. Αυτό που δε θα της λείψει ποτέ είναι ο Έλληνας παίκτης, που προσπαθεί να αναδειχθεί μέσα απ' το πλήθος των 6 αλλοπαδών, που δικαιούται το πολύ να έχει μία ομάδα.

Όπως φανερώνει η στατιστική των 26 αγωνιστικών της κανονικής περιόδου, σχεδόν κι οι 13 ομάδες της κατηγορίας στηρίχτηκαν ως επί το πλείστον σε ξένα χέρια. Αλλά στις 6 εξ αυτών ένας Έλληνας ήταν πρώτος σκόρερ της, ενώ στις 9 εξ αυτών μπήκε σφήνα στο ΤΟΡ 3!

Δεν υπάρχει προηγμένο πρωτάθλημα που να επιβάλει τη χρησιμοποίηση αποκλειστικά ημεδαπών. Ο ξένος αποτελεί αναγκαίο κακό, αλλά κι ο Έλληνας αναγκαίο καλό.

Διαβάστε το υπόλοιπο θέμα στο gazzetta.gr

Α1 Μπάσκετ SPORTS