Κάθονταν και πάλι σε απόσταση αναπνοής στο πάνελ της συνέντευξης Τύπου, πέρασε ο ένας δίπλα από τον άλλον, αλλά... Κνέγκο, που έλεγε κάποτε και ο Βασίλης Γεωργίου!

Γελώ τώρα που το γράφω, αλλά αυτή είναι μια παλιά ιστορία από έναν αγώνα της Εθνικής με τη Γιουγκοσλαβία σε κάποιο Βαλκανικό Πρωτάθλημα, στη ραδιοφωνική περιγραφή του οποίου ο Βασίλης Γεωργίου ανέβασε ταχύτητες σε κάθε επίθεση της ελληνικής ομάδας, ξαφνικά έκανε παύση ενός δευτερολέπτου...

...και αμέσως μετά (επειδή ο σέντερ της Τσιμπόνα ή είχε κάνει τάπα ή είχε πάρει το ριμπάουντ μετά από άστοχο σουτ) έλεγε σε πολύ χαμηλότερο τόνο «Κνέγκο» και όλοι καταλαβαίναμε τι είχε συμβεί!

Με την ίδια λογική, Ιβκοβιτς, Διαμαντίδης, Ομπράντοβιτς και... Κνέγκο!

Το εννοώ αυτό, διότι στην κλασικότερη ευκαιρία που είχε ο Ζέλικο να αναφερθεί στον Σπανούλη τον προσπέρασε σαν να μην... υπήρχε και τον έκανε ακατονόμαστο!

Απαντώντας σε μια ερώτηση για το ποιοι έχουν την ευθύνη και τη δύναμη να σταματήσουν τα φαινόμενα βίας, ο προπονητής του Παναθηναϊκού κοίταξε γύρω του και είπε «δεν την έχω ούτε εγώ, ούτε ο κύριος Διαμαντίδης, ούτε ο κύριος Ιβκοβιτς» και... Κνέγκο!

Δεν εννοούσε, βεβαίως, ότι η δύναμη και η ευθύνη ανήκουν στον Σπανούλη, αλλά σε έναν συνονόματό του: τον πρόεδρο του ΕΣΑΚΕ Βασίλη Οικονομίδη, τονίζοντας μάλιστα ότι η υπόθεση είναι απλή!

Βεβαίως, στην Ελλάδα έχει αποδειχθεί πολλάκις και κατ' επανάληψιν ότι τα απλά πράγματα είναι το πρόβλημα και όχι τα σύνθετα, συμπεριλαμβανομένης και της αδυναμίας των κομμάτων να σχηματίσουν μια κυβέρνηση αντί να μας σέρνουν πάλι στις κάλπες!

Το μπάσκετ πάλι, μετά τις ευρωεκλογές, έχει από σήμερα και όσο τραβήξει η σειρά τις δικές του εθνικές εκλογές, όπου ο Ολυμπιακός αν και φορά κόκκινα δεν παίζει τον ρόλο του ΚΚΕ, αλλά του ΣΥΡΙΖΑ: αμφισβητεί δηλαδή την κυβέρνηση του Παναθηναϊκού, θέλει να ανατρέψει την (από πολλών ετών) καθεστηκυΐα τάξη και σε κάθε περίπτωση απαιτεί την αναδιαπραγμάτευση των όρων του πράσινου μνημονίου!

Ολα τα προηγούμενα χρόνια (από το 1999 έως και πέρυσι, με εξαίρεση το 2002) ο Ολυμπιακός πλήρωνε χαράτσι στον Παναθηναϊκό και μάλιστα με επονείδιστους όρους (όπως λέει και ο Καμμένος), αλλά θεωρεί ότι ήλθε το πλήρωμα του χρόνου για να πάρει την εξουσία...

Δεδομένης αλλά και δεδηλωμένης αυτής της σφετεριστικής φιλοδοξίας του Ολυμπιακού, ο Δημήτρης Διαμαντίδης ως αρχηγός του (υπερασπιζόμενου τα σκήπτρα του) Παναθηναϊκού θα έπρεπε να σηκωθεί από τη θέση του, να κοιτάξει τον Σπανούλη στην άλλη άκρη του πάνελ και να πει «μολών λαβέ»!

Αντ' αυτού, ο Μήτσος μου έκανε συνεχώς νοήματα να τελειώνουμε με τη διαδικασία με ένα ατράνταχτο επιχείρημα... «Πεινάω»!

Δεν ξέρω αν πεινούσε με την κυριολεκτική έννοια του όρου και ονειρευόταν την μπριζόλα στο σπίτι του ή αν πεινάει και (επειδή κάθε άλλο παρά αψίκορος είναι) θέλει να χορτάσει με την κατάκτηση του τίτλου, αλλά και ο πρώην σύντροφός του δεν πάει πίσω σε πειναλέες διαθέσεις!

Σοβαρολογώ, διότι επί των κοινών ημερών του στο Μαρούσι ο Βαγγέλης Αγγέλου, θέλοντας να καταδείξει τον εγωισμό και την αποφασιστικότητα του Σπανούλη, είχε πει ότι «εάν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο κάθονται γύρω από ένα τραπέζι ο Μπιν Λάντεν, ο Τζορτζ Μπους και ο Σπανούλης και σε ένα πιάτο βρίσκεται μια μπριζόλα, μόλις ανάψουν τα φώτα θα την έχει αρπάξει ο Βασίλης»!

Ωραία είναι όλα αυτά, αλλά θα γίνουν ωραιότερα εάν η φιλία των προπονητών και των παικτών και η ατμόσφαιρα των τελικών δεν χαλάσουν από τα δηλητηριώδη αέρια και τις θανατηφόρες τοξίνες που εκπέμπονται από τις κερκίδες ένθεν και ένθεν και αυτός είναι ο φόβος που δυστυχώς δεν φυλάει (όχι τα έρημα, αλλά) τα ρεμάλια!

Το γράφω αυτό διότι οι επικείμενοι αγώνες δεν είναι απλώς οι τελικοί της Α1, αλλά ένα Super Cup διαρκείας ανάμεσα στις τελευταίες δύο πρωταθλήτριες Ευρώπης και επειδή (όπως ορθότατα είπε ο Σπανούλης) το μπάσκετ πρέπει να το φυλάττουμε ως κόρην οφθαλμού...

...το μόνο που μένει είναι αύριο στο ΣΕΦ και την Κυριακή στο ΟΑΚΑ να παίξει από τα μάτριξ η σκηνή από την ταινία «Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι», στην οποία ο Κωνσταντάρας προσπαθεί να νουθετήσει τους τρεις άτακτους γιους του (για να μη χάσουν το «λαχείο» της ατυχήσασας οικιακής βοηθού) με τη μνημειώδη ατάκα «το νου σας, ρεμάλια»!

Το ίδιο φωνάζουν οι παίκτες και οι προπονητές των δύο φιναλίστ και εάν όντως οι τελικοί διεξαχθούν εν ειρήνη και χωρίς να επηρεαστούν από εξωγενείς παράγοντες, τότε κανείς δεν νοιάζεται εάν ο Ζέλικο θα χαιρετήσει τον Βασίλη!

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός