"Είναι μόνο γλυκιά η επιστροφή μου, καθόλου γλυκόπικρη. Λατρεύω που είμαι πίσω στο σπίτι μου. Εύχομαι κάθε παίκτης που ασχολείται με το μπάσκετ να μπορούσε να παίξει έστω και για έναν μήνα στην Ελλάδα. Μόνο έτσι θα καταλάβαινε τι σημαίνει αγάπη και πάθος για το άθλημα. Στον Άρη γίνεται κάτι μαγικό: τα εισιτήρια είναι sold out, οι φανέλες έχουν εξαντληθεί, δεν μπορείς να βρεις τίποτα! Νιώθω ότι θα έχουμε μια εκπληκτική σεζόν", σχολίασε αρχικά, ενώ για το γεγονός ότι δεν αγωνίζεται πια στην ίδια ομάδα με τον Γιάννη:

"Από τότε που έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μας, ένιωθα ότι έπρεπε να κάνω τα πάντα για όλους τους άλλους. Είμαι αξιόπιστος ως άνθρωπος. Όμως έφτασα σε ένα σημείο που ρώτησα τον εαυτό μου: “Οκ, τι θα κάνει εμένα ευτυχισμένο;”. Η απάντηση ήταν η Ελλάδα, η οικογένειά μου και μια ομάδα με νοοτροπία νικητή. Δεν παίζω απλά για να παίζω, παίζω μόνο για να κερδίζω".

Στη συνέχεια συμπλήρωσε: "Είναι απίστευτο. Θα παίξουμε αντίπαλοι με τον Άλεξ. Την ίδια ώρα, ο Γιάννης συνεχίζει την κυριαρχία του στις ΗΠΑ.

Όλοι μου έλεγαν: “Θανάση, πρέπει να γίνεις σουτέρ, να βγαίνεις από τα σκριν για να βγάλεις εκατομμύρια”. Εγώ έβγαλα εκατομμύρια παίζοντας άμυνα, δίνοντας ενέργεια και θυσιάζοντας το σώμα μου. Αυτή είναι η δική μου ταυτότητα.

Είναι σαν να έρχομαι εγώ στη δουλειά σου, στην οικοδομή, και να σου λέω “φίλε, γιατί κάνατε 5 ώρες να βάψετε τον τοίχο; Εγώ θα το έκανα σε 3”. Και ο εργάτης να με κοιτάζει και να μου λέει: “Φίλε, μόλις πληρώθηκα 50 εκατομμύρια για να χτίσω έναν ολόκληρο ουρανοξύστη, για ποιο πράγμα μου μιλάς;”. Το ίδιο συμβαίνει και στο μπάσκετ. Κάποιος σχολιάζει ένα χαμένο λέι-απ ή ένα σουτ, αλλά ξεχνάει ότι αυτοί οι παίκτες πληρώνονται εκατομμύρια από πάμπλουτους ιδιοκτήτες επειδή αξίζουν και επειδή έχουν κάνει τόσα άλλα πράγματα στο γήπεδο που δεν γίνονται highlights".