Η παρουσία του σε περίοπτη θέση της λίστας των φαβορί ήταν κοινός παρονομαστής των προηγούμενων ετών.

Φέτος, όμως, οι «πράσινοι» βρίσκονται σε διαδικασία ανασυγκρότησης, με καινούριο προπονητή, νεοφώτιστη διοίκηση και μία ντουζίνα νεοσύλλεκτους παίκτες. «Ομάδα του αιώνα», τον χαρακτήρισε η επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας. Το αφιέρωμά της θύμιζε περισσότερο επιτάφιο.

Η πρώτη αποστολή του Παναθηναϊκού, βράδυ Παρασκευής, τον φέρνει αντιμέτωπο με την ομάδα που από αρκετούς χαρακτηρίζεται πρώτο φαβορί ακόμα και για τον τίτλο: την πυρηνοκίνητη Ρεάλ που «έδεσε» στη Μαδρίτη τον Ρούντι Φερνάντεθ και έχτισε γύρω του ένα πυρηνοκίνητο και θεαματικό σύνολο, με κρυφό χαρτί τον πολυτάλαντο Μίροτιτς. Θα είναι ένα πολύ σκληρό τεστ για τον ακόμη ασύνδετο Παναθηναϊκό. Νομίζω ότι ο,τιδήποτε περισσότερο από μία αξιοπρεπή ήττα θα αποτελέσει γαλόνι, αλλά και λίπασμα για να ανθίσει ο νέος Παναθηναϊκός.

Ο Ολυμπιακός έχει τη φαρέτρα του γεμάτη με τα βέλη που τον έκαναν πρωταθλητή Ευρώπης. Θα λείψει βεβαίως ο αρχιπελταστής Ντούσαν Ίβκοβιτς, αλλά η καλή χημεία είναι δεδομένη και η αυτοπεποίθηση εκτοξεύεται στα ύψη.

Η Κάχα Λαμποράλ τον επισκέπτεται το βράδυ της Πέμπτης έτοιμη να δείξει το ανανεωμένο της πρόσωπο (με πρόσωπο-αιχμή τον Αργεντινό Νοτσιόνι) και ζεστή από τις πρώτες αναμετρήσεις του ισπανικού πρωταθλήματος. Ασος βεβαίως, αλλά σε καμία περίπτωση ακλόνητο στάνταρ.

Εγώ, πάντως, θα στρέψω την προσοχή μου και αλλού. Στη Μόσχα, όπου ο Ετορε Μεσίνα φτιάχνει στα μέτρα του μία καινούρια ΤΣΣΚΑ, δίχως Κιριλένκο και Σβεντ. Στην απέναντι όχθη του Βοσπόρου, όπου η new-look Φενέρμπαχτσε του Σιμόνε Πιανιτζάνι έχει Μπατίστ και Σάτο. Στο Τελ Αβίβ, όπου ο Ντέιβιντ Μπλατ ετοιμάζει το επόμενο μικρό θαύμα χωρίς πια Ελληνες στο οπλοστάσιό του.

Στο Μιλάνο, όπου Φώτσης και Μπουρούσης καλωσόρισαν τους «Μακκαβαίους» Λάνγκφορντ και Χέντριξ. Στη Βαρκελώνη, όπου ο αειθαλής Σάρας ενορχηστρώνει Ναβάρο, Λόρμπεκ και Τόμιτς. Στο Καντού, όπου κατοικοεδρεύουν οι σκληροτράχηλοι δήμιοι της νεόπλουτης Ούνιξ. Στη Σιένα, όπου η μετά Πιανιτζάνι εποχή αρχίζει με ολική αναδόμηση.

Στο Κάουνας, όπου επέστρεψαν Καουκένας και Λαβρίνοβιτς. Στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, όπου η Εφες επιχειρεί επανεκκίνηση και η Μπεσίκτας καμαρώνει στο θρόνο του τουρκικού μπάσκετ. Στη Γερμανία, που επιστρέφει δριμύτερη με διπλή εκπροσώπηση (Αλμπα, Μπρόζε). Στο Ζάγκρεμπ, όπου η Τσεντεβίτα παίρνει τη σκυτάλη από την παρηκμασμένη Τσιμπόνα. Στη Μάλαγα, στη Λιουμπλιάνα, στο Βελιγράδι, στο Βίλνιους, στο Χίμκι, στην Πολωνία, στη Γαλλία.

Και κυρίως στην Ελλάδα. Με οκτώ τίτλους τα τελευταία 16 χρόνια, το ελληνικό μπάσκετ κρατάει τα σκήπτρα και βρίσκει τρόπους να ανανεώνει την κυριαρχία του, ακόμα και όταν ξεκινάει με χάντικαπ. Η εποποιία του περυσινού Ολυμπιακού ήταν άλλο ένα παράσημο στολισμένο με την ένδειξη «μολών λαβέ» στη λαμπερή στολή με την οποία θα πάμε και φέτος στο χορό.
Στην οικονομικά και κοινωνικά χρεωκοπημένη Ελλάδα του 2012, το μπάσκετ εξακολουθεί να αντιστέκεται.

Πηγή: novasports.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός