Αν υποθέσουμε ότι τα τελευταία παιχνίδια Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού πριν το μεταξύ τους ντέρμπι της Δευτέρας μπορούν να μας δώσουν τη δυνατότητα να συγκρίνουμε τους «αιώνιους», τότε ενδεχομένως μπορούμε να βγάλουμε μερικά ασφαλή συμπεράσματα. Αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να αυθαιρετήσουμε θεωρώντας αυτά τα συμπεράσματα καθοριστικά για να βαφτίσουμε έναν από τους δύο φαβορί για τη νίκη στο Κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν μόνο αυθαιρεσία, αλλά εγκληματική άγνοια των βασικών, όχι μόνο του μπάσκετ, αλλά κυρίως των ντέρμπι.

Δεν είναι η ήττα (ούτε η έκταση αυτής) του Ολυμπιακού από την Εφές στην Κωνσταντινούπολη που μας οδηγεί στην βασική διαφορά μεταξύ των δυο ομάδων, που είναι εξ ολοκλήρου το ελληνικό (και σε μεγάλο ποσοστό το ευρωπαϊκό) μπάσκετ. Είναι η σαφής εικόνα που παρουσιάζουν με τον τρόπο που αγωνίζονται. Στα δικά μου μάτια ο Παναθηναϊκός έχει ξεκάθαρη φιλοσοφία και προσανατολισμό, έστω κι αν ψάχνεται ακόμα σε πολλά. Έστω κι αν φαντάζει μονοδιάστατος περιστρεφόμενος γύρω από τον Σχορτσανίτη. Ο Ολυμπιακός (τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή) δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς θέλει να παίξει. Στο πρώτο δύσκολο παιχνίδι της χρονιάς οι ερυθρόλευκοι απέτυχαν όχι να νικήσουν, αλλά να αφήσουν ένα κάποιο στίγμα στο παρκέ.

Στην άμυνα η κατάσταση ήταν τρικυμία. Αργές αλλαγές, υπνωτισμένη κατάσταση και πάρτι των Τούρκων. Εδώ επιτρέψτε μου να σας πω ότι κι ο Παναθηναϊκός θα είχε τα ίδια προβλήματα αν στη θέση της Καντού ήταν μια Εφές ή η ίδια η Εφές. Αμυντικά κι οι δύο έχουν τεράστια προβλήματα ομοιογένειας. Κι αν στον Παναθηναϊκό είναι λογικό, στον Ολυμπιακό δεν το αντιλαμβάνομαι.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα επιθετικά απέτυχε να δημιουργήσει και προσπάθησε να μπει στο παιχνίδι (για 5 λεπτά στην τρίτη περίοδο) από προσωπικές πρωτοβουλίες που σε παιχνίδια τέτοιου επιπέδου δεν περνάνε τόσο εύκολα. Η αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται να έχεις κάθε φορά αντίπαλο έναν κάπως κοιμισμένο  Καζλάουσκας και να επιστρέφεις στο παιχνίδι από βέβαιο θάνατο. Ο Παναθηναϊκός του Πεδουλάκη πάλι έχει σαφέστατο προσανατολισμό στο στήσιμο των επιθέσεών του. Πρόσωπο ο Σοφοκλής, πλάτη ο Σοφοκλής, τάισμα στο ζωγραφιστό ή ψάξιμο του ελεύθερου σουτ. Λείπουν οι αυτοματισμοί, αλλά αναζητούνται με μανία. Στην άλλη πλευρά φοβούμαι ότι λείπει μια πιο σαφής προπονητική επιρροή. Όχι τόσο στο στήσιμο του αγώνα, όσο στις αντιδράσεις κατά τη διάρκειά του. Μου φαίνεται λιγάκι flat η όλη κατάσταση με αποτέλεσμα η ατομική πρωτοβουλία να αγγίζει τα όρια του επικίνδυνου.

Συνολικά είμαι βέβαιος ότι ο Ολυμπιακός έχει σαφέστατα καλύτερο ρόστερ, μεγαλύτερο βάθος και όταν οργανωθεί θα έχει το πλεονέκτημα. Μήπως όμως μέχρι να οργανωθεί, οι άλλοι έχουν βρει αυτοματισμούς και αυτοπεποίθηση με αποτέλεσμα να είναι από πάνω;

Αρχίζω να πιστεύω ότι (για το ξεκίνημα τουλάχιστον) βγαίνει σε πολύ καλό του Πεδουλάκη το γεγονός ότι έστησε μια ομάδα σχεδόν από την αρχή, βάζοντας τη δική του πινελιά σε tabula rasa. Είναι πιο εύκολο να μπεις στα δικά σου νέα παπούτσια, παρά να φορέσεις παπούτσια κάποιου άλλου, προσπαθώντας να τα φορμάρεις στα πόδια σου. Φυσικά στο τέλος θα τα φορμάρεις γιατί είναι πολύ καλύτερη η ποιότητά τους και θα σου αρέσουν, αλλά το ξεκίνημα έχει ένα κάποιο ζόρι.

Χθες οδήγησα το αυτοκίνητο ενός φίλου. Ήταν μεγαλύτερο και απείρως καλύτερο από το δικό μου. Ο συμπλέκτης στο πόδι μου ήταν ξένος. Ήταν πάρα πολύ φυσιολογικό να μου σβήσει δυο τρεις φορές. Στο τέλος όμως τον συνήθισα και το αυτοκίνητο πετούσε. Όταν ο κόουτς Μπαρτζώκας κρατήσει λοιπόν γερά το τιμόνι και συνηθίσει το νέο συμπλέκτη (κι είμαι βέβαιος ότι θα το κάνει) η ομάδα θα πετάει και πάλι.

Ο Δαμιανός επιμένει ότι ο Ολυμπιακός πήγε στην Κωνσταντινούπολη με αλαζονεία. Δεν συμφωνώ, αλλά δεν μπορώ και να το κοντράρω, βλέποντας την αδικαιολόγητη άνεση με την οποία κινήθηκαν άπαντες στο παρκέ. Από την άλλη ο Παναθηναϊκός είναι πιο ψαρωμένος, αφού ξέρει καλά ότι ψάχνεται. Ένα ακόμη ερώτημα λοιπόν είναι εάν κερδίζει ο ψαρωμένος ή ο έχων αυτοπεποίθηση. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, αυτοπεποίθηση πρέπει να ήταν που δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς σε ένα πολύ κακό ερυθρόλευκο βράδυ.

Αυτά είναι τα δεδομένα του πρώτου ντέρμπι, αυτού της Δευτέρας. Το τι θα συμβεί στο ΟΑΚΑ έχει μόνο ψυχολογική αξία. Μέχρι να ξυρίσουν τον γαμπρό θα μεσολαβήσουν και θα αλλάξουν πάρα πολλά. Όπως συνέβη και πέρυσι. Μην βιαστείτε. Κρατήστε μόνο το σίγουρο δεδομένο. Το ρόστερ του Ολυμπιακού παραμένει ποιοτικότερο, βαθύτερο και πιο πειστικό. Ό,τι κι αν έγινε στην Κωνσταντινούπολη απόψε. Κάθε όπλο όμως κρίνεται από τη χρήση και (ως εκ τούτου) την αποτελεσματικότητά του.

Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το ντέρμπι της Δευτέρας...

Πηγή: pamesports.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Ολυμπιακός