Ενα ποτήρι που είναι γεμάτο μέχρι τη μέση μπορείς να το πεις μισοάδειο, μπορεί να το πεις και μισογεμάτο. Kάπως έτσι αντιμετωπίζεται και το «στραπάτσο» του Ολυμπιακού στην Κωνσταντινούπολη, σε μία από τις χειρότερες εμφανίσεις του - ειδικά στο α' ημίχρονο - των τελευταίων χρόνων.

Από τη μία μπορεί να πει κάποιος πως ο Ολυμπιακός δεν παρουσιάζει την συνοχή και την σιγουριά που «έβγαζε» το τελευταίο τρίμηνο της περσινής περιόδου, από την άλλη μπορεί να απαντήσει κάποιος άλλος πως αυτή «σφαλιάρα» χρειαζόταν για να πατήσουν οι «ερυθρόλευκοι» ξανά στη γη και να προσαρμοστούν στη φετινή πρόκληση κι όχι την περσινή επιτυχία.

Εχω την αίσθηση πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση... Γιατί ναι μεν ο Ολυμπιακός χρειαζόταν μια... βαρβάτη ήττα για να αντιληφθεί τα προβλήματά του, από την άλλη είναι σαφές στα πρώτα τρία επίσημα παιχνίδια (σ.σ. δεν συμπεριλαμβάνω τον αγώνα Κυπέλλου με την Κηφισιά) πως κάτι δεν πάει καλά.

Μια ομάδα που ξεκινούσε και τελείωνε από την άμυνα, παρουσιάζεται εντελώς ευάλωτη, χωρίς αλληλοκαλύψεις και με μια λογική του τύπου «θα βάζουμε 100 και θα κερδίζουμε». Μπορεί ο Ολυμπιακός να έχει ταλέντο, πράγματι να διαθέτει την ποιότητα για να βάλει 80 και 90 πόντους σε κάθε παιχνίδι, αλλά αν συνεχίσει μ' αυτή τη λογική τότε το στραπάτσο θα είναι ακόμη μεγαλύτερο στο μέλλον, γιατί απλούστατα είναι αδύνατον να βάλει 80 και 90 στα «μεγάλα» ματς...

Η εποχή που μια ομάδα έβαζε 100 και νικούσε... εξαντλήθηκε στη Ζαλγκίρις του 1999, άντε στη Μακάμπι του Σάρας, του Πάρκερ και του Γκέρσον στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 2000... Επειδή όμως το σύγχρονο μπάσκετ έχει αλλάξει και ο Ολυμπιακός σε καμία περίπτωση δεν διαθέτει ανάλογη ποιότητα, είναι σαφές πως θα πρέπει να επιστρέψει στο περσινό μοντέλο, αν θέλει να επαναλάβει τα κατορθώματά του.

Στα τελευταία επτά σοβαρά φετινά τεστ (εξαιρείται ο αγώνας με τον ΠΑΟΚ και την Κηφισιά και συμπεριλαμβάνονται τα φιλικά με Κιούμπαν, Ζαλγκίρις, Μακάμπι, Κίμκι, Μπάμπεργκ και τα επίσημα με Κάχα Λαμποράλ και Εφές), ο Ολυμπιακός δέχεται κατά μέσο όρο 84,5 πόντους (!), όταν πέρυσι στα προημιτελικά και τα τελικά της Ευρωλίγκας δεχόταν 67,6!

Κι αν κάποιος απαντήσει πως τώρα είναι ξεκίνημα της σεζόν, άρα συγκρίνουμε δύο διαφορετικές περιόδους, θα του απαντήσω πως πέρυσι στην πρώτη φάση της Ευρωλίγκας, όταν ο Ολυμπιακός δεν είχε βλέψεις για την κούπα, το μέσο όρο πόντων που δεχόταν στην άμυνα δεν ξεπερνούσε το 75,7!

Αρα, είναι σαφές πως το πρόβλημα του Ολυμπιακού ξεκινάει και τελειώνει από 'κει που άρχιζαν και τελείωναν όλα τα καλά της περσινής σεζόν. Φταίει ότι είναι νωρίς και το... μάτι δεν γυαλίζει; Φταίει ότι για κάποιο άλλο λόγο έχει χαθεί η αμυντική συνοχή που πέρυσι «έπνιγε» τον αντίπαλο και δεν του επέτρεπε να βρει τρόπο να φτάσει στο καλάθι;

Φταίει ενδεχομένως η σιγουριά που αισθάνονται οι παίκτες επιθετικά, εκτιμώντας πως βάζοντας 80 και 90 πόντους θα κερδίσουν το παιχνίδι, ανεξάρτητα με την εικόνα στην άμυνα; Είναι ερωτήματα που θα απαντηθούν στο μέλλον, ανάλογα με την βελτίωση που σίγουρα θα παρουσιάσει ο Ολυμπιακός...

Το βέβαιο είναι πως ο Γιώργος Μπαρτζώκας καλείται να βρει άμεσα την... περσινή συνταγή, γιατί με 80 και 90 πόντους παθητικό δεν πας πουθενά, ακόμη κι αν έχεις τον Κόμπι στο ρόστερ σου...

Πηγή: Sentragoal.gr

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός