Το ...κρύο ντουζ που κάνει ανά βδομάδα ο Παναθηναϊκός στον κόσμο του κοντεύει να τρελάνει τους φιλάθλους που προσπαθούν να καταλάβουν ποιο είναι το ταβάνι αυτής της ομάδας.

Από τη μία, εμφανίσεις παράλογα καλές (π.χ. με Ολύμπια στη Σλοβενία και Ρεάλ στη Μαδρίτη), από την άλλη εμφανίσεις ομάδας Euro Cup που με το ζόρι μπορεί να φτάσει μέχρι τους «16» της Ευρωλίγκας. Ουδείς είναι σε θέση να απαντήσει ποια είναι η πραγματικη εικόνα, αν και συνήθως τα δύο άκρα βγάζουν το μέσο όρο κάπου στη μέση.

Ανεξάρτητα λοιπόν από την απάντηση που θα δοθεί στο προσεχές μέλλον, το βέβαιο είναι πως ο Παναθηναϊκός, είτε αυτός που εντυπωσίασε στη Λιουμπλιάνα, είτε αυτός που διασύρθηκε στην Κωνσταντινούπολη επί 35 λεπτά, χρειάζεται διορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ του για να είναι ανταγωνιστικός.

Εχει ανάγκη από δύο παίκτες, έναν στην περιφέρεια, έναν κοντά στο καλάθι, είτε για να προσδώσει μεγαλύτερη σιγουριά (αν πάρουμε το καλό σενάριο...), είτε για να βγάλει την ομάδα από το αδιέξοδο (αν πάρουμε το κακό σενάριο...).

Είναι σαφές από τη μέχρι τώρα διαδρομή πως ο Πεδουλάκης θέλει, αλλά δεν μπορεί να αυξήσει το rotation κι όταν το επιχειρεί του 'ρχεται να... βαράει το κεφάλι του στον τοίχο. Και δεν αναφερόμαστε σε παιχνίδια επιπέδου Ρεθύμνου ή Αρη, αλλά ματς επιπέδου Ευρωλίγκας σε «καυτές» έδρες που χρειάζονται περισσότεροι από πέντε πρωτοκλασάτοι παίκτες για να κερδίσεις ένα ματς...

Η εικόνα του «πράσινου» πάγκου στον αγώνα με τη Φενέρ προκαλούσε μελαγχολία, η οποία μάλιστα έγινε ακόμη μεγαλύτερη, όταν ο Πεδουλάκης υποχρεώθηκε να κάνει αλλαγές για να δώσει ανάσες και να κρατήσει φρέσκια την ομάδα του... Κι αν αυτό ήταν αναμενόμενο σ' έναν βαθμό με τη μείωση του μπάτζετ, το να παίζει ο Παναθηναϊκός με δύο Αμερικανούς λιγότερο (ανεξάρτητα αν κερδίζει ή αν χάνει...) δεν ήταν κάτι που το ανέμεναν στο «πράσινο» στρατόπεδο...

Από τη μία ένας Αρμστρονγκ που θα μπορούσε σίγουρα να μπει στη λίστα των πιο αποτυχημένων μεταγραφών στη σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού και από την άλλη ένας Κίτσεν που αν διάβαζε κανείς τα στατιστικά του στο Ισραήλ θα πίστευε πως έστειλε τον αδελφό του και δεν ήρθε ο ίδιος στην Αθήνα.

Ουδείς βεβαίως περίμενε πως ο Κίτσεν θα έχει 17 και 18 πόντους στην Ευρωλίγκα ή το ελληνικό πρωτάθλημα επειδή είχε αυτά τα νούμερα στο Ισραήλ, αλλά ουδείς μπορούσε επίσης να πιστέψει πως ένας παίκτης που έπαιρνε προσπάθειες με τόση ευκολία, θα έβλεπε το αντίπαλο καλάθι σαν... ναρκοπέδιο! Ισως είναι από τους λίγους Αμερικανούς που έχουν αγωνιστεί στην Ευρώπη που θα μπορούσε να παίζει μόνο άμυνα, αλλά αυτό δεν φτάνει για να διατηρήσει τη θέση του...

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν χρειάζεται κατά σειρά:

1. Εναν περιφερειακό παίκτη που θα αγωνίζεται στις θέσεις «2» και «1», θα διαθέτει αξιόπιστο περιφερειακό σουτ, θα αποτελεί απειλή ακόμη και στη χειρότερή του μέρα και θα έχει την εμπειρία να πάρει την μπάλα στα δύσκολα. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Ντρου Νίκολας, αρκεί να παρουσιαστεί ο... κανονικός Νίκολας κι όχι το... φάντασμα που πλανάται τον τελευταίο χρόνο σε Ιταλία και Ρωσία.

Ακόμη κι ένας μέτριος Ντρου μπορεί να κάνει αυτό που μοιάζει να λείπει τώρα από την περιφέρεια του Παναθηναϊκού. Με την απειλή - και μόνο - του σουτ να ανοίξει την αντίπαλη άμυνα, είτε για τους συμπαίκτες του, είτε για τον Σόφο που θα έχει έναν λιγότερο απέναντί του, όταν θα πάρει την μπάλα στα χέρια του...

2. Εναν ακόμη αξιόπιστο σέντερ που θα κάνει πιο εύκολη τη ζωή του Σχορτσανίτη, με δεδομένο ότι ο Πάνκο θα βρει τα πατήματά του και θα κάνει αυτό για το οποίο αποκτήθηκε: Να σουτάρει με αξιοπιστία από μέση και μακρινή απόσταση. Αν δεν το κάνει σύντομα, τότε ο Παναθηναϊκός έχει πολύ μεγαλύτερη ανάγκη έναν παίκτη στη θέση «4» που θα δώσει το περιφερειακό σουτ και παράλληλα τον επιπλέον χρόνο στον Πάνκο για να προσαρμοστεί και ενδεχομένως να βρεθεί στο «3» που κατά διαστήματα του ταιριάζει πιο πολύ...

Το βέβαιο είναι ότι ο Παναθηναϊκός πρέπει να κάνει κινήσεις προσεκτικές, μελετημένες και δεδομένης της πίεσης του χρόνου, αυτό δεν είναι εύκολο. Κι αν για τον «κοντό» η αγορά μπορεί να δώσει λύση, στους «ψηλούς» η κατάσταση περιπλέκεται και το ποσοστό αποτυχίας είναι μεγαλύτερο του 50%. Και μην πει κάποιος «γιατί πόσο χειρότερος του Αρμστρονγκ μπορεί να είναι ο επόμενος;», γιατί οι εποχές που τα χρήματα επεφταν σαν μαρούλια πέρασαν και δεν ξανάρχονται...

Πηγή: Goal

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS