Δεν ξέρω πού θα καταλήξει φέτος ο Ολυμπιακός και εάν θα καταφέρει το (παρεμπιπτόντως, σπάνιο) repeat στην Ευρωλίγκα, ένα πράγμα όμως είναι απολύτως βέβαιο: ωθούμενος από την αυτοπεποίθηση που τρέχει από τα μπατζάκια τους κι αφού ξεπέρασαν τις μανιοκαταθλιπτικές τάσεις του Ντόρσεϊ, οι πρωταθλητές Ευρώπης κυκλοφορούν εδώ και καιρό στην Ευρώπη (και αλώνουν κατά σειρά το Μιλάνο, τη Βιτόρια και χθες το Κάουνας) επιδεικνύοντας την ωριμότητα, τον χαρακτήρα, την κλάση και τη σφραγίδα της κυρίαρχης ομάδας...

Σαν χθες το 1874 γεννήθηκε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ που όταν έβαλε την Αγγλία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, βγήκε στη Βουλή των κοινοτήτων και είπε ότι «δεν έχω να σας προσφέρω τίποτε άλλο εκτός από ιδρώτα, μόχθο, δάκρυα και αίμα». Εβδομήντα δύο χρόνια αργότερα ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα μπορούσε να παραφράσει τη μνημειώδη φράση του πρωθυπουργού της νίκης, προσφέροντας τρίποντα (14/27, εκ των οποίων επτά στην τελευταία περίοδο), ασίστ (19 έναντι 10), ρυθμό και μια άμυνα που συρρίκνωσε κατά 23 πόντους την καλύτερη επίθεση της φετινής Ευρωλίγκα!

Στα πρώτα επτά ματς η Ζαλγκίρις έβαζε κατά μέσο όρο 86,1 πόντους, αλλά χθες παγιδεύτηκε στη μέγγενη του Ολυμπιακού που της απαγόρευσε στην αρχή τον (πρωτεύοντα ή τον δευτερεύοντα) αιφνιδιασμό και εν συνεχεία το pick 'n' roll. Εγκλωβισμένοι στην πολύ μελετημένη και εξόχως αποτελεσματική άμυνα των «ερυθρόλευκων», οι Λιθουανοί στηρίχτηκαν στο παρά φύσιν σκοράρισμα του Καουκένας και κόντεψαν να πάθουν ό,τι γλίτωσε την τελευταία στιγμή και η Αναντολού Εφές στον Πειραιά.

Ο Ολυμπιακός είναι πλέον καλά. Πολύ καλά, μάλιστα. Απέναντι στην καλύτερη επίθεση της Ευρωλίγκα και μέσα σε μια πυρακτωμένη έδρα με 15.000 θεατές στις εξέδρες, επέβαλε από την πρώτη στιγμή τον δικό του νόμο. Εχασε το προβάδισμα μονάχα μία φορά (50-48), αλλά το ανέκτησε αμέσως και στην τελευταία περίοδο, με τον Σπανούλη να βγάζει λαγούς από το καπέλο του (ως πασέρ) και τους συντρόφους του να βάλουν κατά ριπάς -ακόμη και εναντίον ζώνης- από τα 6,75 μ., έφτασε πάλι πέντε πόντους μακριά από το «θαύμα».

Αλλά περισσότερο από τα ημιτελή θαύματα, εκείνο που μετράει είναι η πραγματικότητα κι αυτή για τον Ολυμπιακό είναι τόσο πειστική ώστε να καθίσταται εμφατική.

Πηγή: Goal