Τελικά κάτι παθαίνουν οι ελληνικές ομάδες κάθε φορά που περνούν τα νερά του Βόσπορου. Παραείναι φουσκωμένα για τα μέτρα τους. Ο Ολυμπιακός έφυγε στην κανονική περίοδο με κόκκινα και τα δύο του μάγουλα, δίχως μάλιστα να καταφέρει να ανταποδώσει. Χθες το ίδιο συνέβη και με τον Παναθηναϊκό, ο οποίος τουλάχιστον στο τέλος (ένα ύστατο ονόρε) μπόρεσε να μαζέψει κάπως τη διαφορά που είχε φτάσει σε επικίνδυνα σημεία και τελικά να χάσει με 14.

Δεν είναι λίγοι, για να μη νομίζετε ότι χρυσώνουμε το χάπι. Αντιθέτως, έτσι όπως έπαιξε θα μπορούσε να φύγει έχοντας πιει πολύ νερό! Το κρεσέντο του Μπράμος στα πρώτα λεπτά του α' ημιχρόνου, οι λιγοστές εκλάμψεις του Γκιστ και του Λάσμε και το γεμάτο τέταρτο 10λεπτο για τον Σχορτσιανίτη δεν ήταν αρκετά για να προσφέρουν στον ΠΑΟ κάτι περισσότερο από το... τίποτα που πήρε. Αρκετοί κομβικοί παίκτες βρέθηκαν εκτός... ημέρας. Οι Μπανκς και Ούκιτς ήταν απόντες, ο Καπόνο αρκετά άστοχος, ο Μασιούλις φοβισμένος και η απουσία του Διαμαντίδη κάτι παραπάνω από εμφανής.

Σε αντίθεση με την Εφές, που μπορεί να μην είδε τα... βαριά χαρτιά της (Φάρμαρ και Βούγιατσιτς) σε σπουδαία βραδιά, ωστόσο είχε τον Λούκας σε τρομερό βράδυ (επί της ουσίας, τα έκανε όλα και τα έκανε καλά), πήρε πόντους από τους ψηλούς της αλλά και από τον Σαβάνοβιτς. Γκάζωσε για 30 λεπτά και στη συνέχεια έκανε την τέλεια συντήρηση της υπέρ της διαφοράς.

Ενα τέτοιο μπάσκετ εννιά στις δέκα φορές δεν μπορεί παρά να καταλήξει στα χέρια της ομάδας με τη σαφή ανωτερότητα και αυτή χθες ανήκε καθ' ολοκληρίαν στην Εφές.

Για τον Παναθηναϊκό, η χθεσινή ήττα δεν συνιστά σε καμία περίπτωση καταστροφή (αμφιβάλλω αν είχε συμπεριληφθεί στα ματς που ήθελε, ντε και καλά, να πάρει), μπορεί να κρατήσει ελάχιστα θετικά (ίσως μόνο την επανεμφάνιση του Σόφο στο τέλος) και πρέπει να προβληματιστεί εντόνως για τα πολλά άστοχα σουτ αλλά και τα αβίαστα λάθη που έδωσαν πολλές δεύτερες (έως και τρίτες) ευκαιρίες στην τουρκική ομάδα. Επί της ουσίας, πηγαίνει παρακάτω. Το Top-16 έχει πολύ δρόμο ακόμα...

Η Παρασκευή των αποδείξεων

Δεν είναι Κυριακή, αλλά σίγουρα είναι... κοντή. Μόλις έφτασε. Μπορεί, όμως, να γίνει και μακριά και... μεγάλη. Τόσο μεγάλη που να οδηγήσει σε σταύρωση. Το θέμα είναι ποιος θα υποστεί το μαρτύριο. Μετά από πολύ καιρό παλινωδιών, ήξεις αφήξεις, δημόσιων λοιδοριών και άλλων τινών ο πρίγκιπας Φεϊζάλ και κυρίως ο εκπρόσωπός του εν Ελλάδι, οφείλουν να αποδείξουν ότι τα λόγια τους, έχουν πρακτικό αντίκρισμα.

Κοινώς: υπάρχουν τα χρήματα; Και αν ναι, τότε πρέπει σήμερα το πρωί να κατατεθούν στην τράπεζα για να προχωρήσει η διαδικασία αλλαγής σκυτάλης στα πράγματα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Αλλος δρόμος δεν υπάρχει πέραν αυτού. Ηδη η ιστορία, στα διάφορα κεφάλαια που παρουσιάστηκε εδώ και έναν χρόνο και με άλλους πρωταγωνιστές κάθε φορά, έχει κουράσει αρκετά.

Πιο πολύ τους οπαδούς του Παναθηναϊκού που άκουγαν για τον τρελό χορό των εκατομμυρίων και τους... Ροναλντίνιο που θα έρχονταν κατά Παιανία μεριά και τελικώς έμεναν με τη σκληρή πραγματικότητα που ουδόλως ταιριάζει -και συνεχίζει να μην ταιριάζει- με το όνομα και το πρεστίζ του συλλόγου.

Αν ο πρίγκιπας σήμερα δεν φανεί συνεπής στο ραντεβού, τότε δεν είναι (μόνο) ότι θα έχει απογοητεύσει την μερίδα των οπαδών που τον περιμένει ως μεσσία, αλλά θα έχει αφήσει πολλαπλό τραύμα στην εικόνα του Παναθηναϊκού. Για φανταστείτε: ο Γιάννης Βαρδινογιάννης κατηγορείται ότι άφησε το... πριγκιπικό θέμα να σύρεται για καιρό, δίχως να ξεκαθαρίζει ευθαρσώς τη στάση του και τελικά να μην κόβει μαχαίρι το θέμα.

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ο Βλάσσης Τσάκας έχει γίνει τόσο οικείος που στο τέλος θα πιστέψουμε πως τόσο καιρό είναι στη διοίκηση του Παναθηναϊκού και όχι πέριξ αυτής. Σήμερα είναι η ευκαιρία του (μέσω του Φεϊζάλ, βεβαίως) να δείξει ένα εντελώς άλλο πρόσωπο και να δείξει προς όλους τους αμφισβητίες του (και είναι κάμποσοι) πως τόσο καιρό δεν έταζε λαγούς με πετραχήλια.

Θα μπορούσε να πει κανείς κάτι αντίστοιχο και για τον Δημήτρη Βιντιάδη που χθες εμφανίστηκε... αγκαζέ με δύο κολοσσούς από την Κίνα. Σήμερα, κατά τα φαινόμενα, είναι και η δική του ημέρα για να αποδείξει το αυτονόητο. Οτι τόσο καιρό δεν έχει στην πιάτσα ένα καλοστημένο παραμύθι δίχως... δράκο, αλλά ότι όντως ενδιαφέρεται να μπει στην ΠΑΕ ΑΕΚ με κεφάλαια που ο ίδιος θα προσελκύσει. Αν κι εκείνος δεν το κάνει, αν περιοριστεί σε μισόλογα, αν παραπέμψει το θέμα στο επέκεινα, αν αφήσει την Ενωση στο όριο της φτώχειας, οφείλει να πάρει πάνω του την ευθύνη των δραματικών εξελίξεων που αναπόδραστα θα έρθουν.

Πηγή: Goal

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS