Παρακολουθώντας κάποιος το παιχνίδι του Ολυμπιακού στη Βαρκελώνη δεν γίνεται να μην αναρωτήθηκε ότι κάπου είχε ξαναδεί το ίδιο έργο, αλλά ούτε και έπρεπε να γυρίσει αρκετά το χρόνο πίσω. Πριν από δύο εβδομάδες οι «ερυθρόλευκοι» γνώριζαν την ήττα με πανομοιότυπο τρόπο στην Βιτόρια, παρουσιάζοντας τα ίδια προβλήματα στην αντιμετώπιση των ψηλών της Κάχα Λαμποράλ και στο «pick `n roll».

Ούτε... déjà vu να ήταν! Μόνο που το ρόλο του Άντε Τόμιτς (ως επί των πλείστων) είχε ο Ματσέι Λάμπε και αυτόν του Τόμας Ερτέλ ο Μαρσελίνιο Χουέρτας, ενίοτε και ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Το αποτέλεσμα; Το ίδιο όπως και τότε. Εύκολη ήττα με τεράστια «κενά» στην «ερυθρόλευκη» ρακέτα τα οποία και εκμεταλλεύτηκαν με τον καλύτερο τρόπο οι παίκτες της Μπαρτσελόνα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι 52 από τους 76 πόντους των «μπλαουγκράνα» σημειώθηκαν από το «ζωγραφιστό».

Τι έκανε ο Πασκουάλ και οι συνεργάτες του; Απλούστατα «διάβασαν» με τον καλύτερο τρόπο τις αδυναμίες του Ολυμπιακού και φρόντισαν να επιχειρήσουν το ίδιο... κόλπο. Και όπως αποδείχθηκε πέτυχε. Και ενδεχομένως να πετύχει ξανά από τις ομάδες που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τους «ερυθρόλευκους» μέχρι το τέλος του ΤΟΡ-16.

Εκτός και αν αποφασίσει ο Πάουελ να παίξει άμυνα ή βρεθούν οι κατάλληλες βοήθειες στον Χάινς ο οποίος στην προσπάθειά του να δώσει το κάτι παραπάνω στην ομάδα του, παρασύρεται από το πάθος του και ξεχνάει ότι δεν μπορεί πάντα να αντιμετωπίσει ψηλότερους αντιπάλους.

Τώρα θα μου πείτε για τον Σερμαντίνι, ο οποίος όσο αγωνίστηκε προσπάθησε αλλά χρειάζεται ακόμα χρόνο για να αποτελέσει ένα καλό «εργαλείο» του Ολυμπιακού. Τόσο στην άμυνα με τα 216 εκατοστά του, όσο και στην επίθεση, μαζεύοντας επιθετικά ριμπάουντ πάνω από τα κεφάλια των αντιπάλων του -όπως και έκανε απέναντι στους παίκτες της Μπαρτσελόνα- και «τελειώνοντας» τις φάσεις.

Το σίγουρο είναι ότι ο Μπαρτζώκας πρέπει να διορθώσει άμεσα τα κακώς κείμενα και να φέρει την απαραίτητη αμυντική «χημεία» στην άμυνα, με την οποία η ο Ολυμπιακός έφτασε πέρυσι μέχρι την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στην Κωνσταντινούπολη. Μια «χημεία» που έφερε στην ομάδα η έλευση του Τζόι Ντόρσεϊ, ο οποίος ήταν το «αφεντικό» της ρακέτας.

Θυμηθείτε τα περσινά του κατορθώματα. Υπήρχε ματς που ο Ολυμπιακός να δεχθεί τόσα εύκολα καλάθια, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο; Υπήρχε ματς που ο Ολυμπιακός έπεσε θύμα του «pick `n roll» σε τέτοιο βαθμό που να του στοίχισε; Ακόμα και το φημισμένο δίδυμο Διαμαντίδη-Μπατίστ που βρίσκονταν με κλειστά τα μάτια, αντιμετώπιζε προβλήματα όταν ήταν ο Ντόρσεϊ στην πεντάδα.

Ναι, όπως αποδείχθηκε ο συγκεκριμένος παίκτης είχε πρόβλημα με τον χαρακτήρα του και ήταν φύσει αδύνατον να συνεχίσει στον Ολυμπιακό. Μπορεί να... χάλασε την αμυντική χημεία που ήταν το σήμα κατατεθέν του Ολυμπιακού, αλλά αν έμενε ενδεχομένως να γκρέμιζε και ολόκληρη την ομάδα. Γιατί μυαλά, αποκλείεται να άλλαζε...

Τι θέλω να πω με αυτό; Ο Ολυμπιακός χρειάζονταν –και χρειάζεται όπως φαίνεται- έναν παίκτη ΣΑΝ τον Ντόρσεϊ (αλλά όχι τον Ντόρσεϊ) με αμυντικές αρετές ως επί των πλείστων, εκρηκτικό, που να βγάζει ενέργεια στο παιχνίδι και ας διαθέτει λιγότερο επιθετικό ταλέντο. Και φυσικά... να μην γκρινιάζει ότι η ομάδα τον θέλει μόνο για την άμυνα, όπως είχε δηλώσει ο Ντόρσεϊ μετά τη φυγή του από την Ελλάδα. Πλάκα-πλάκα βρήκε την υγειά του στην... ξακουστή Γκαζιάντεπσπορ με 15,1 πόντους και 11,9 ριμπάουντ σε 30 λεπτά συμμετοχής!! Ε, εκεί παίζει και... επίθεση.

Από την άλλη Πάουελ δεν είναι σέντερ. Ούτε στην άμυνα, αλλά ούτε και στην επίθεση. Δεν είναι τυχαίο ότι στα περισσότερα εύκολα καλάθια που δέχθηκε ο Ολυμπιακός σε Βιτόρια και Βαρκελώνη (κυρίως από pick `n roll), βρίσκονταν εκείνος στο παρκέ και αρατηρούσε τον αντίπαλο μην μπορώντας να κάνει τίποτα απολύτως. Αν και έχει το άλλοθι του τραυματισμού στο ματς με τη Μπαρτσελόνα, απέναντι στην Κάχα Λαμποράλ ήταν υγιέστατος!

Μια από τα ίδια και στην επίθεση. Εξαφανισμένος. Και όταν είναι καλός, δεν θα τον δει κανείς να έχει κινήσεις ψηλού και να σκοράρει με πλάτη (post up) ή ακόμα και με dive (σ.σ. κάθετο «κόψιμο» για να σκοράρει με φάτσα στο καλάθι ύστερα από ασίστ των συμπαικτών) όπως ο Ντόρσεϊ που μπορούσε να «ρολάρει» καλά. Κυρίως επιχειρεί από τα 4-5 μέτρα, όπως θα έκανε δηλαδή ένα βαρύ τεσσάρι με καλό σουτ από μέση απόσταση. Όχι όμως ένας σέντερ.

Δεν γνωρίζω αν αυτό αλλάξει στην πορεία και ο Πάουελ παίξει –τελικά- άμυνα (σ.σ. αναφέρομαι στον Αμερικανό γιατί υποτίθεται ότι είναι ο βασικός σέντερ της ομάδας), αλλά αν δεν το κάνει ο Ολυμπιακός ενδεχομένως να αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα. Και άμεσα. Ειδικά στα δύο ματς με τον Παναθηναϊκό τον επόμενο μήνα. Μπορεί το ένα να μην κρίνει πολλά μιας και ο Ολυμπιακός έχει πάρει ισχυρό προβάδισμα όσον αφορά την κατάκτηση της πρώτης θέσης στην κανονική περίοδο, αλλά στο κύπελλο; Εκεί θα κριθεί ένας τίτλος και ο Παναθηναϊκός έχει δυναμώσει πολύ τη γραμμή των ψηλών του με δύο εκρηκτικούς και ιδιαίτερα αθλητικούς παίκτες όπως οι Λάσμε, Γκιστ και φυσικά τον Σχορτσανίτη, ο οποίος έχει να φοβάται -ουσιαστικά- μόνο τον Χάινς.

Χρόνος για διορθωτικές κινήσεις μέσα από τις προπονήσεις και τη καθημερινή δουλειά υπάρχει. Όμως το πρώτο «καμπανάκι» έχει χτυπήσει και ίσως αυτή η ήττα επαναφέρει την τάξη στο «ερυθρόλευκο» στρατόπεδο...

ΥΓ1: Όταν εξουδετερώνεται ο Σπανούλης και λείπει η δημιουργία, ο Ολυμπιακός έχει σοβαρό πρόβλημα. Και αυτό συμβαίνει για δεύτερη φορά σε τρία ματς.

ΥΓ2: Καλά έκανε και πήρε ο Άντιτς τα σουτ στο τέλος. Αυτό σημαίνει ότι στις προπονήσεις έχουν δουλέψει συστήματα για στιγμές που ο Σπανούλης είναι εγκλωβισμένος, με αποτέλεσμα να είναι όλοι οι παίκτες έτοιμοι για τέτοιες καταστάσεις.

ΥΓ3: Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους αναγνώστες του SentraGoal που αγκάλιασαν τη στήλη «Χρόνια και Ζαμάνια» και το δείχνουν συνέχεια μέσα από τα σχόλιά τους. Το βραβείο που απέσπασε η στήλη ανήκει και σε εσάς.

Πηγή: Goal

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός